2021 October 16 - شنبه 24 مهر 1400
آيا امامان اهل سنت شاگردان امام صادق سلام الله عليه بوده اند؟
کد مطلب: ٩٧٨٨ تاریخ انتشار: ١٥ خرداد ١٤٠٠ - ٠٧:٣٥ تعداد بازدید: 23521
پرسش و پاسخ » شيعه
آيا امامان اهل سنت شاگردان امام صادق سلام الله عليه بوده اند؟

شکي نيست که اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السلام با توجه به علم بي نظيري که داشته اند، همه مردم محتاج علوم آنان بوده اند. حتي در مواردي متعدد مخالفين نيز اعتراف کرده اند که محتاج علم آن حضرت بوده که براي مثال عمر بن خطاب دائما مي گفت:

فكان عمر يقول لولا على لهلك عمر.

اگر [حضرت] علي [سلام الله عليه] نبود، عمر هلاک مي شد.

ابن عبد البر النمري القرطبي المالكي، ابوعمر يوسف بن عبد الله بن عبد البر (متوفاى463هـ)، الاستيعاب في معرفة الأصحاب، ج 3 ص 1103 ، تحقيق: علي محمد البجاوي، ناشر: دار الجيل - بيروت، الطبعة: الأولى، 1412هـ.

و يا همچنين عمر بن خطاب چنين مي گفت:

وفي كتاب النوادر للحميدي والطبقات لمحمد بن سعد من رواية سعيد بن المسيب قال كان عمر يتعوذ بالله من معضلة ليس لها أبو الحسن يعني علي بن أبي طالب.

عمر هميشه از مشکلي که حضرت علي عليه السلام نبود به خدا پناه مي برد.

العسقلاني الشافعي، أحمد بن علي بن حجر ابوالفضل (متوفاى852 هـ)، فتح الباري شرح صحيح البخاري، ج 13 ص 343 ، تحقيق: محب الدين الخطيب، ناشر: دار المعرفة - بيروت.

جهت اطلاع بيشتر به لينک زير مراجعه فرمائيد:

روايت « لو لا علي (ع) لهلك عمر» در چه منابعي آمده است؟

حال به مواردي از تلمذ علماء و بزرگان اهل سنت در محضر امام صادق سلام الله عليه اشاره مي کنيم:

1.آلوسي

آلوسي، از علماي اهل سنت در مقدمه کتاب «مختصر تحفة الاثني عشرية» نيز از قول ابوحنيفه تصريح مي کند که وي مدت دو سال از محضر امام صادق صلوات الله عليه استفاده برده است :

وهذا أبو حنيفة - رضي الله تعالى عنه - وهو بين أهل السنة كان يفتخر ويقول بأفصح لسان: لولا السنتان لهلك النعمان، يريد السنتين اللتين صحب فيهما لأخذ العلم الإمام جعفر الصادق - رضي الله تعالى عنه -. وقد قال غير واحد أنه أخذ العلم والطريقة من هذا ومن أبيه الإمام محمد الباقر ومن عمه زيد بن علي بن الحسين - رضي الله تعالى عنهم -.

اين ابو حنيفه است كه در بين اهل سنت بوده و دائما افتخار مي کرد و با زباني فصيح مي گفت: اگر آن دوسال نبود، هلاک مي شدم. مقصود [ابو حنيفه] دو سالي است که در طول آن از امام جعفر صادق [عليه السلام] کسب علم نموده است. و به تحقيق چندين نفر گفته اند که او علم و طريقت را اين [يعني امام صادق سلام الله عليه] و از پدرش امام باقر [سلام الله عليه] و از عمويش زيد بن علي بن الحسين – رضوان خدا بر همه آنها باد - اخذ کرده است.

الألوسي، محمود شكري، مختصر التحفة الاثني عشرية، ص 8 ، ألّف أصله باللغة الفارسية شاه عبد العزيز غلام حكيم الدهلوي، نقله من الفارسية إلى العربية: (سنة 1227 هـ) الشيخ الحافظ غلام محمد بن محيي الدين بن عمر الأسلمي، حققه وعلق حواشيه: محب الدين الخطيب، دارالنشر: المطبعة السلفية، القاهرة، الطبعة: 1373 هـ .

و رك: القنوجي البخاري، أبو الطيب السيد محمد صديق خان بن السيد حسن خان (متوفاى1307هـ)، الحطة في ذكر الصحاح الستة ، ج 1 ص 264 ، ناشر : دار الكتب التعليمية - بيروت ، الطبعة : الأولى 1405هـ/ 1985م .

2.ابن تيميه

ابن تيميه هر چند در متن خود تصريح به شاگردي ابو حنيفه نمي کند، اما صراحتا مالک بن انس، سفيان بن عيينه، شعبه، ثوري، ابن جريج، يحيي بن سعيد و ... را از جمله کساني مي شمارد که در محضر امام صادق سلام الله عليه بوده اند چنان چه مي نويسد:

فإن جعفر بن محمد لم يجيء بعد مثله وقد أخذ العلم عنه هؤلاء الأئمة كمالك وابن عيينة وشعبة والثوري وابن جريج ويحيى بن سعيد وأمثالهم من العلماء المشاهير الأعيان.

بعد از جعفر بن محمد (امام صادق سلام الله عليه) کسي به مانندش نيامده است و شخصيت ها و عالمان بزرگ اهل سنت همچون مالک و سفيان بن عيينه و [سفيان] ثوري و ابن جريج و يحيي بن سعيد و مانند آنان از علماي مشهور و معروف،‌ از وي علم آموخته اند.

ابن تيميه الحراني الحنبلي، ابوالعباس أحمد عبد الحليم (متوفاى 728 هـ)، منهاج السنة النبوية، ج 4 ص 126 ، تحقيق: د. محمد رشاد سالم، ناشر: مؤسسة قرطبة، الطبعة: الأولى، 1406هـ..

3.محمد بن طلحه

وي نيز جمعي از علماي اهل سنت را ذکر مي کند که از حلقه علمي امام صادق عليه السلام استفاده برده اند:

الإمام جعفر الصادق (عليه السلام) ... هو من عظماء أهل البيت وساداتهم (عليهم السلام) ذو علوم جمة ، وعبادة موفرة ، وأوراد متواصلة ، وزهادة بينة ، وتلاوة كثيرة ، يتتبع معاني القرآن الكريم ، ويستخرج من بحره جواهره ، ويستنتج عجائبه ، ويقسم أوقاته على أنواع الطاعات ، بحيث يحاسب عليها نفسه ، رؤيته تذكر الآخرة ، واستماع كلامه يزهد في الدنيا ، والاقتداء بهديه يورث الجنة ، نور قسماته شاهد أنه من سلالة النبوة ، وطهارة أفعاله تصدع أنه من ذرية الرسالة . نقل عنه الحديث ، واستفاد منه العلم جماعة من الأئمة وأعلامهم مثل : يحيى بن سعيد الأنصاري ، وابن جريج ، ومالك بن أنس ، والثوري ، وابن عيينة ، وشعبة ، وأيوب السجستاني ، وغيرهم (رض) وعدوا أخذهم عنه منقبة شرفوا بها وفضيلة اكتسبوها.

امام جعفر الصادق از بزرگان اهل بيت (عليهم السلام) است، داراي دانش فراوان، همواره مشغول عبادت، همواره به ياد خدا بود، زهدي آشکار داشت و اهل تلاوت قرآن بود. در معاني قرآن کريم اهل تحقيق بود و جواهرات قرآن را استخراج مي کرد و عجائبي را از قرآن نتيجه مي گرفت و اوقات خود را براي انجام انواع طاعات الهي تقسيم کرده بود به طوري که در آن اوقات به محاسبه نفس خود مشغول بود. ديدارش انسان را به ياد آخرت مي انداخت و شنيدن کلامش موجب زهد در دنيا مي شد و اقتدا به روش او، راهنماي بهشت بود. نور چهره زيبايش، گواه بر اين بود که او از فرزندان انبيا است و پاکي اعمالش روشن گر اين بود که وي از نسل رسالت مي باشد. از علم او جماعتي از ائمه و بزرگاني مانند: يحيى بن سعيد انصاري ، و ابن جريج ، ومالك بن انس ، و [سفيان] ثوري ، و [سفيان] ابن عيينه ، وشعبه ، وايوب السجستاني و غير از اين ها استفاده برده و شاگردي ايشان را براي خود منقبت و فضيلتي برشمرده اند كه موجب شرافت آنان بوده است.

الشافعي، محمد بن طلحة (متوفاي652هـ)، مطالب السؤول في مناقب آل الرسول (ع)، ص 436 ، تحقيق : ماجد ابن أحمد العطية. طبق برنامه كتابخانه اهل بيت عليهم السلام.

4. محيي الدين نووي

نويي نيز شاگردي بزرگان اهل سنت را چنين گزارش مي کند:

روى عنه محمد بن إسحاق ويحيى الأنصاري ومالك والسفيانان وابن جريج وشعبة ويحيى القطان وآخرون واتفقوا على إمامته وجلالته وسيادته.

محمد بن اسحاق و يحيى الأنصاري ومالك دو سفيان و ابن جريج و شعبه و يحيى القطان و ديگران از ايشان روايت نقل کرده و بر جلالت و امامت و آقايي او اتفاق نظر دارند.

النووي الشافعي، محيي الدين أبو زكريا يحيى بن شرف بن مر بن جمعة بن حزام (متوفاى676 هـ)، تهذيب الأسماء واللغات، ج 1 ص 155 ، تحقيق: مكتب البحوث والدراسات، ناشر: دار الفكر - بيروت، الطبعة: الأولى، 1996م.

5. خطيب تبريزي

خطيب تبريزي از استوانه هاي علمي اهل سنت نيز چنين مي نويسد:

جعفر الصادق: هو جعفر بن محمد بن علي بن الحسين بن علي بن أبي طالب، الصادق کنيته أبو عبدالله کان من سادات أهل البيت روي عن أبيه وغيره سمع منه الأئمة الأعلام نحو يحيي بن سعيد وابن جريج ومالک بن أنس والثوري وابن عيينة وأبو حنيفة.

جعفر الصادق: او جعفر بن محمد بن علي بن الحسين بن علي بن اأبي طالب، [لقبش] صادق و کنيه اش أبو عبدالله مي باشد. ايشان از بزرگان اهل بيت بود و از پدرش و غير پدرش روايت نقل کرده و ائمه و بزرگاني همچون: يحيي بن سعيد وابن جريج ومالک بن انس و سفيان ثوري و سفيان بن عيينه و ابو حنيفه از او روايت شنيده اند.

الخطيب التبريزي، محمد بن عبد الله، (متوفاي: 741 هـ)، الأکمال في أسماء الرجال، ص 19 ، بي جا، بي تا.

6. ابو المحاسن ظاهري

وي که از علماي حنفي مذهب اهل سنت مي باشد، برخي از علماي اهل سنت که در محضر حضرت بوده اند را بر مي شمارد:

[ما وقع من الحوادث سنة 148] وفيها توفي جعفر الصادق بن محمد الباقر بن علي زين العابدين بن الحسين بن علي بن أبى طالب رضي الله عنهم، الإمام السيد أبو عبد الله الهاشمي العلوي الحسيني المدني ... وكان يلقب بالصابر، والفاضل، والطاهر، وأشهر ألقابه الصادق ... وحدث عنه أبو حنيفة وابن جريج وشعبة والسفيانان ومالك وغيرهم. وعن أبي حنيفة قال: ما رأيت أفقه من جعفر بن محمد.

آنچه در سال 148 واقع شده است: و در اين سال جعفر صادق فرزند محمد باقر فرزند علي زين العابدين فرزند حسين بن علي بن ابي طالب وفات کرد. او امام، آقا اباعبد الله هاشمي علوي حسيني مدني بود. به صابر و فاضل و طاهر ملقب شده بود و مشهورترين القابش، صادق بود ... افرادي همچون ابوحنيفه و ابن جريج و شعبه و سفيان بن عيينه و سفيان و ثوري و مالک و غير از اينها از او حديث نقل کرده اند. و از ابوحنيفه نقل است که گفت: کسي را فقيه تر از جعفر بن محمد نديدم.

الأتابكي، جمال الدين أبي المحاسن يوسف بن تغري بردى (متوفاى874هـ)، النجوم الزاهرة في ملوك مصر والقاهرة، ج 2 ص 68 ، ناشر: وزارة الثقافة والإرشاد القومي – مصر.

7. ابن صباغ مالکي

علي بن احمد مكي، مشهور به ابن صباغ از علماي مالکي مذهب اهل سنت نيز مي نويسد:

كان جعفر الصادق ابن محمّد بن عليّ بن الحسين عليهم السلام ... وروى عنه جماعة من أعيان الاُمّة وأعلامهم مثل : يحيى بن سعيد وابن جريج ومالك بن أنس والثوري وابن عيينة وأبو حنيفة وشعبة وأبو أيّوب السجستاني وغيرهم.

جعفر الصادق ابن محمد بن علي بن الحسين عليهم السلام  ... از او جماعتي از بزرگان امت همچون: يحيى بن سعيد وابن جريج ومالك بن أنس والثوري وابن عيينة وأبو حنيفة وشعبة وأبو أيّوب السجستاني و غير از اينها از او روايت نقل کرده اند.

المالكي المکي، علي بن محمد بن أحمد المعروف بابن الصباغ (متوفاي885هـ)، الفصول المهمة في معرفة الأئمة، ج 2 ص 907-908 ، تحقيق: سامي الغريري، ناشر: دار الحديث للطباعة والنشر  مركز الطباعة والنشر في دار الحديث – قم، الطبعة الأولى: 1422 – 1379 ش.

8. ابن حجر هيثمي

وي نيز پيرامون شاگردي بزرگان اهل سنت من جمله ابو حنيفه چنين مي نويسد:

جعفر ... وروى عنه الأئمة الأكابر كيحيى بن سعيد وابن جريج والسفيانين وأبي حنيفة وشعبة وأيوب السختياني.

جعفر صادق [عليه السلام] ... پيشوايان بزرگي همچون: يحيي بن سعيد و ابن جريج و دو سفيان (سفيان ثوري و سفيان بن عيينه) و ابو حنيفه و شعبه و ابو ايوب سختياني از آن حضرت روايت نقل کرده اند.

الهيثمي، ابوالعباس أحمد بن محمد بن علي ابن حجر (متوفاى973هـ)، الصواعق المحرقة علي أهل الرفض والضلال والزندقة، ج 2 ص 586 ، تحقيق: عبد الرحمن بن عبد الله التركي - كامل محمد الخراط، ناشر: مؤسسة الرسالة - لبنان، الطبعة: الأولى، 1417هـ - 1997م.

9. شبراوي

عبدالله بن محمد شبراوي از اعيان شافعي مذهب، بعد از ذکر نام امام صادق سلام الله عليه، از جمله شاگردان حضرت را مالک بن انس و ابوحنيفه بر مي شمارد:

السادس من الائمة جعفر الصادق ذو المناقب الکثيرة و الفضائل الشهيرة روي عنه الحديث کثيرون مثل مالک بن انس و أبو حنيفه و يحيي بن سعيد و ابن جريج و الثوري.

جعفر صادق عليه‌السلام ششمين امام از ائمه داراي مناقب زياد و فضائل مشهور مي باشد از او بسياري از محدثين بزرگ از جمله: مالک بن انس، ابوحنيفه، يحيي بن سعيد و ابن جريج و ثوري.

الشبراوي الشافعي، عبد الله بن محمد بن عامر، الإتحاف بحب الأشراف، 54 ، دار النشر: مصطفي البابي الحلبي وأخويه – مصر، بي تا.

10. شبلنجي شافعي

مومن بن حسن شبلنجي از بزرگان اهل سنت در کتاب نور الابصار چنين مي نويسد:

. روي عنه جماعة من أعيان الأئمة وأعلامهم کيحيي بن سعيد ومالک بن أنس والثوري وابن عيينة وأبي حنيفة وأيوب السختياني وغيرهم.

جماعت زيادي از پيشوايان بزرگ مانند يحيي بن سعيد و مالک بن انس و ثوري و ابن عيينه و ابو حنيفه و ابو ايوب سختياني و غير اينان از او روايت نقل کرده اند.

شبلنجي الشافعي، حسن بن مومن، نور الابصار في مناقب آل بيت النبي المختار، ص 297 ، قدم له: دکتور عبدالعزيز سالمان، المکتبة التوفيقية، بي تا.

11. زركلي

خير الدين زرکلي نيز مي نويسد:

جعفر بن محمد الباقر بن علي زين العابدين بن الحسين السبط، الهاشمي القرشي، أبو عبد الله، الملقب بالصادق: سادس الأئمة الاثني عشر عند الإمامية. كان من أجلاء التابعين. وله منزلة رفيعة في العلم. أخذ عنه جماعة، منهم الإمامان أبو حنيفة ومالك. ولقب بالصادق لأنه لم يعرف عنه الكذب قط. له أخبار مع الخلفاء من بني العباس وكان جريئا عليهم صداعا بالحق.

جعفر بن محمد باقر بن علي زين العابدين بن حسين نوه رسول خدا  صلي الله عليه وآله ، از بني هاشم و قبيله قريش بود، كنيه اش اباعبد الله و لقبش صادق و ششمين امام از ائمه دوازده گانه شيعيان است. او از بزرگان تابعين بشمار مي رود و در علم و دانش داراي منزلتي رفيع است و جماعت زيادي از او كسب علم كرده اند كه از جمله آنها دو نفر از پيشوايان اهل تسنن امام ابوحنيفه و امام مالك هستند و لقبش صادق است به خاطر اين كه هرگز كسي از او كذب نشنيده است و در خبرهاي مربوط به او آمده است كه وي براي اعتلاء حق پيوسته عليه خلفاي بني عباس در ستيز بوده و به مبارزه پرداخته است.

الزركلي، خير الدين (متوفاي1410هـ)،‌ الأعلام، ج 2 ص 126 ، ناشر: دار العلم للملايين - بيروت – لبنان، چاپ: الخامسة، سال چاپ : أيار - مايو 1980 طبق برنامه مكتبه اهل البيت عليهم السلام.

12.علي بن محمد دخيل الله

دکتر علي بن محمد دخيل الله از محققين و نويسندگان معاصر وهابي در تحقييق کتاب الصواعق المرسلة در پاورقي چنين مي نويسد:

هو جعفر بن محمد الباقر بن علي زين العابدين بن الحسين السبط الهاشمي القرشي الملقب بالصادق. ولد سنة 80 بالمدينة وهو سادس الائمة الاثني عشرية عند الامامية، من اجلاء التابعين، أخذ عنه جماعة منهم الإمامان مالک وأبو حنيفة. وتوفي في المدينة سنة 148.

او جعفر بن محمد باقر بن علي زين العابدين بن حسين، نوه [رسول خدا صلي الله عليه و آله] از قبيله بني هاشم، از قريش که لقبش صادق بود. سال 80 در مدينه به دنيا آمد. او ششمين امام از ائمه دوازده گانه نزد اماميه مي باشد و ازبزرگان تابعين محسوب شده و جماعتي من جمله امام مالک و ابوحنیفه از او علم کسب کرده اند. در سال 148 در مدينه از دنيا رفت.

ابن قيم الجوزية، محمد بن أبي بكر بن أيوب بن سعد شمس الدين (متوفاى: 751هـ)، الصواعق المرسلة على الجهمية والمعطلة، ج 1 ص 616 ، المحقق: علي بن محمد دخيل الله، دار النشر: دار العاصمة، الرياض – المملکة العربية السعودية، بي تا.

13.عبدالرحمن شرقاوي

شرقاوي از نويسندگان مشهور مصري در کتاب ائمة الفقه التسعة، در باب مختص حضرت صادق سلام الله عليه، بعد از نقل سوالات سخت ابو حنيفه از آن حضرت و پاسخگويي آن وجود مقدس به تک تک سوالات چنين مي نويسد:

وصحبه أبو حنيفة النعمان بعد ذلک مدة سنتين يتلقي عنه العلم.

ابو حنيفه بعد از اين قضيه، دو سال ملازم و همراه امام بود تا از او علم را فراگيرد.

الشرقاوي، عبدالرحمن، ائمة الفقه التسعة، ص 49 ، دار النشر: دار الشروق، 1411 هـ، 1991 م.

و همچنين در انتهاي باب مختص به امام صادق سلام الله عليه چنين مي نويسد:

توفي الامام جعفر الصادق الذي درس عليه الامام مالک وروي عنه أبو حنيفة النعمان  وتعلم منه وصحبه سنتين کاملتين قال عنهما أبو حنيفة النعمان: لولا السنتان لهلک النعمان.

امام صادق [سلام الله عليه] از دنيا رفت در حالي که مالک در محضر او درس خوانده و ابو حنيفه از او روايت نقل کرده و از او مطالبي فرا گرفته و مدت دو سال کامل همراه ايشان بوده است و ابو حنيفه در مورد آن دو سال چنين مي گويد: اگر آن د وسال نبود، نعمان [يعني ابو حنيفه] هلاک مي شد.

الشرقاوي، عبدالرحمن، ائمة الفقه التسعة، ص 51 ، دار النشر: دار الشروق، 1411 هـ، 1991 م.

وي در جايي ديگر تصريح مي کند که امام صادق عليه السلام استاد ابو حنيفه بوده است:

وکان يقاوم کما قاوم أستاذه وصديقه الإمام جعفر الصادق من قبل البدعة تزيين التقشف والانصراف عن هموم الحياة وترک الأمر کله لطبقة بعينها تملک وتستغل وتحکم وتستبد.

ابوحنيفه مانند استاد و دوست خود امام صادق (عليه السلام)، در برابر بدعت، زيبا نماياندن تکلف و سخت گرفتن به خود(درويش گرايي) و دوري از مظاهر دنيا مقاومت مي کرد و او [ابوحنيفه] هر آنچه که از اختصاصات و و يژگي هاي اين دسته بود و به وسيله آن سوء استفاده و زورگويي و استبداد و تحکم مي کردند، ترک کرد.

الشرقاوي، عبدالرحمن، ائمة الفقه التسعة، ص 60 ، دار النشر: دار الشروق، 1411 هـ، 1991 م.

وي همچنين در مورد مالک چنين مي نويسد:

أفاد الإمام مالک من صحبة الإمام جعفر وأخذ عنه کثيرا من طرق استنباط الحکم ووجوه الرأي وأخذ عنه البعض الاحکام في المعاملات وأخذ الاعتماد علي شاهد دون شاهدين إذا حلف المدعي اليمين وکما أخذ من الإمام الصادق جعفر بن محمد اخذ من أبيه الإمام محمد الباقر بن علي زين العابدين بن الحسين بن علي بن أبي طالب.

امام مالک از ملازمت و همراهي با امام جعفر [صادق سلام الله عليه] استفاده برده و بسياري از روش هاي استنباط حکم و نتيجه ي احکام را از او گرفته است  و همچنين برخي از احکام معاملات و اعتماد بر يک شاهد و کمتر از يک شاهد _ هنگامي که مدعي قسم بخورد_ را از او فرا گرفت؛ چنان چه امام جعفر صادق [سلام الله عليه] از پدرش محمد باقر بن علي زين العابدين بن علي بن حسن بن علي بن أبي طالب [سلام الله عليهم اجمعين] اخذ کرده است.

الشرقاوي، عبدالرحمن، ائمة الفقه التسعة، ص 87 ، دار النشر: دار الشروق، 1411 هـ، 1991 م.

وي همچنين پيرامون حضور مالک در درس امام باقر و امام صادق سلام الله عليهما و مخالفت اعتقادي وي با اهل بيت عليهم السلام چنين مي نويسد:

لزم مالک مجلس الامام محمد الباقر وابنه الامام جعفر وتعلم منهما علي الرغم من ان الرأيه في الإمام علي بن أبي طالب کرم الله وجهه لا يرضي آل البيت وشيعتهم فقد فضل عليه أبابکر الصديق وعمر بن الخطاب وعثمان بن عفان رضي الله عنهم وجعل الامام عليا کرم الله وجهه ورضي الله عنه کسائر الصحابة.

مالک در مجلس محمد باقر و فرزندش جعفر صادق [سلام الله عليهما] همراه شد و از آن دو [علم] کسب کرد در حالي که نظر او در مورد امام علي بن أبي طالب که خدا از او راضي باشد، مور رضايت اهل بيت و شيعيان نبود چرا که او ابابکر و عمر و عثمان را بر او برتري مي داد و امام علي بن ابي طالب که خداوند صورتش را نوراني گرداند و از او راضي باشد را مانند بقيه صحابه مي پنداشت.

الشرقاوي، عبدالرحمن، ائمة الفقه التسعة، ص 87 ، دار النشر: دار الشروق، 1411 هـ، 1991 م.

از اين کلام شرقاوي، اين مطلب مشهود است که نظريه برتري اميرمؤمنان سلام الله عليه بر ساير صحابه حتي از زمان خود اهل بيت عليهم السلام و پيروانشان مطرح بوده است.

14. عبد الحليم الجندي

عبد الحليم الجندي، استاد و محقق بزرگ معاصر اهل سنت مي نويسد :

فلقد تتلمذ أبو حنيفة ومالک للإمام الصادق، وتأثر کثيرا به ،سواء في الفقه أو في الطريقة. ومالک شيخ الشافعي والشافعي يدلى إلى أبناء النبي بأسباب من العلم والدم. وقد تتلمذ له أحمد بن حنبل سنوات عشرة. فهؤلاء أئمة أهل السنة الأربعة، تلاميذ مباشرون أو غير مباشرين للإمام الصادق.

ابوحنيفه و مالک بن انس شاگرد امام صادق [سلام الله عليه] بودند و چه در فقه و چه در طريقت بسيار تحت تاثير ايشان بودند و مالک ،استاد شافعي است و شافعي [مردم را] به فرزندان پيامبر [صلي الله عليه و آله] رهنمون مي ساخت كه با آنان ارتباط خانوادگي [وصلت فاميلي] برقرار كنند و از علم آنان بهره بگيرند. احمد بن حنبل ده سال از او آموخت. اين ها امامان چهارگانه اهل سنت هستند كه دانش آموخته گان مستقيم و غير مستقيم امام صادق [سلام الله عليه] بودند.

الجندي، عبد الحليم، الإمام جعفر الصادق، ص3 ، دار المعارف، مصر – قاهره.

15.محمد أبو زهره

محمد ابو زهره از نويسندگان و عالمان سني مذهب معاصر نيز چنين مي نويسد:

فأئمة السنة الذين عاصروه تلقوا عنه وأخذوا، أخذ عنه المالک رضي الله عنه، وأخذ عنه طبقة مالک، کسفيان بن عيينة وسفيان الثوري، وغيرهم کثير وأخذ عنه أبو حنيفة مع تقاربهما في السن، واعتبره أعلم أهل الناس، لأنه أعلم الناس باختلاف الناس، وقد تلقي عليه رواية الحديث طائفة کبيرة من التابعين، منهم يحيي بن سعيد الانصاري وأيوب السختياني وابان بن تغلب وأبو عمرو بن العلاء وغيرهم من أئمة التابعين في الفقه والحديث.

امامان اهل سنت، کساني که معاصر او [امام صادق سلام الله عليه] بوده اند، از او استقبال کرده و علم را از او گرفته اند. مالک و هم طبقه هاي او [از نظر زماني] مانند: سفيان بن عيينه و سفيان ثوري و مانند اينها بسيار زياد هستند. ابو حنيفه نيز از او علم کسب کرده در حالي که سنشان نزديک به هم بود و او را عالم ترين مردم مي دانست چرا که او از عالم ترين مردم به اختلافات ديگران بود و گروه زيادي از تابعين نيز از آن حضرت روايت نقل کرده من جمله: يحيي بن سعيد انصاري و ايوب سختياني و ابان بن تغلب و ابو عمرو بن علاء و غير ازاينان از بزرگان تابعين در فقه و حديث.

ابوزهرة، محمد، الامام الصادق حياته وعصره – آرائه وفقهه، ص 66، بي تا، بيجا.

 

وي در جايي ديگر، اعتراف مي كند كه به اتفاق اهل سنت مالک شاگرد امام صادق عليه السلام بوده است:

وإنه من المتفق عليه أخذ أن المالک رضي الله عنه کان يختلف إليه، ويأخذ عنه.

رفت و آمد مالک نزد امام صادق [سلام الله عليه] و علم آموزي از ايشان، مورد اتفاق اهل سنت است.

ابوزهرة، محمد، الامام الصادق حياته وعصره – آرائه وفقهه، ص 89 ، بي تا، بي جا.

 

همانطور كه ملاحظه شد بزرگان اهل سنت شاگردان امام صادق صلوات الله و سلامه عليه بوده و گر چه از منهج فقهي و اعتقادي ايشان به صورت كامل پيروي نكردند اما ريزه خوار خوان علم آن حضرت بودند. حال سؤالي كه مطرح است، اين مي باشد كه چرا اهل سنت به جاي اينكه در تمامي مسائل از امام صادق و اهل بيت پيامبر صلوات الله و سلامه عليهم پيروي كنند و همانند شيعه تابع ايشان باشند، چرا آن بزرگواران را رها كرده و به دنبال شاگردان ايشان هستند.

نتيجه:

پس در نتيجه ثابت شد که بزرگان و علماء و حتي امامان چهارگانه اهل سنت [ابوحنيفه، مالك بن انس، محمد بن ادريس شافعي،‌ احمد بن حنبل] به صورت مستقيم و يا با واسطه شاگردان آن حضرت بودند. طبيعتا شايسته بود آنان به مقتضاي شاگردي نزد آن حضرت ، همانند زاره و محمد بن مسلم، از منهج ايشان در علم فقه و مسائل اعتقادي به طور كامل پيروي مي كردند اما اين قصوري بود كه آنان مرتكب شدند چنانچه عده اي از صحابه رسول خدا صلي الله عليه و آله نيز به تصريح منابع اهل سنت نه تنها منهج رسول خدا صلي الله عليه وآله را پي نگرفتند بلكه حتي به ايشان نسبت هذيان دادند و به قطع و يقين اين مسائل موجب نقصي بر حضرت رسول  صلي الله عليه وآله و يا امام صادق صلوات الله و سلامه عليه نخواهد بود بلكه اشكال متوجه كساني است كه از آن بزرگواران پيروي نكردند. بنابراين سزاوار است اهل سنت به جاي پيروي از برخي ريزه خواران علم آن حضرت، همانند شيعه در تمامي مسائل ديني از اقيانوس علم و فضل امام صادق و اهل بيت پيامبر صلوات الله و سلامه عليهم پيروي كنند و تابع ايشان باشند.

 



 


موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

موسسه تحقيقاتي حضرت ولي عصر عجل الله تعالي فرجه الشريف


 


Share
1 | عبدالله | | ٠٩:٣٦ - ١٨ مرداد ١٣٩٥ |
خیلی خوب بود
2 | شیعه اهل بیت | | ١١:٠٤ - ٢٠ مرداد ١٣٩٥ |
سلام علیکم ببخشید سوالی داشتم در بخشی از سریال مختارنامه نشان داده شد که مختار بعد از ازادی از زندان وقتی به شهر مکه رفت ابتدا نزد عبدلله فرزند عمر خلیفه دوم رفته و به او پیشنهاد داد قیام کند و قدرت را به دست گیرد ایا این مسئله در کتب تاریخی نقل ده است .

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
چنین چیزی صحت ندارد و با اهداف قیام مختار منافات دارد بویژه اینکه عبد الله بن عمر کسی بود که اعتقاد به قیام بر علیه حاکم چه ظالم و چه غیر ظالم نداشت
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
 
3 | محمد | | ١٥:٥٢ - ٢٣ مرداد ١٣٩٥ |
سلام.ایا کسی از علما اهل سنت ذکر کرده که کتاب بلاغات النساء برای ابن طیفور باشد.اگر علما متقدم هم نظری داشتند لطفا بیان بفرمایید.با تشکر

پاسخ:
با سلام
دوست گرامی
 زرکلی هنگام معرفی ابن طیفور به کتاب بلاغات النساء وی نیز اشاره دارد
ابن طَيْفُور
أحمد بن طيفور (أبي طاهر) الخراساني، أبو الفضل: مؤرخ، من الكتاب البلغاء الرواة.
أصله من مرو الروذ، ومولده ووفاته ببغداد. كان مؤدب أطفال. له نحو خمسين كتابا، منها (تاريخ بغداد) طُبع منه المجلد السادس، و (المنثور والمنظوم) أربعة عشر جزءا بقي منها جزآن. أحدهما الحادي عشر، طبعت قطعة منه باسم (بلاغات النساء) والآخر الثاني عشر، مخطوط.
الأعلام للزركلي ج 1ص 141
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
 
4 | سکوت | | ١٢:٣٠ - ٣١ مرداد ١٣٩٥ |
تعجب میکنم اگه شاگرد امام صادق بودن پس چرا شیعه نشدن

پاسخ:
با سلام
دوست گرامی
برخی از مردم نیز صحابه پیامبر صلی الله علیه و آله بودند ولی به حضرت ایمان نیاورده و یا بعدا مرتد شدند اما اعتقاد کامل نداشتد لذا دچار گمراهی شدند و از ایشان پیروی نکردند
فرزندان حضرت یعقوب فرزند نبی بودند اما چون ایمان کامل به حضرت نداشتند لذا دچار خطا شدند در خصوص ائمه اهل سنت نیز چنین است آنها می دانستند که امام صادق علیه السلام از اهل بیت و علوم الهی نزد آنها است و از همه عالمتر بودند اما چون اعتقاد کامل به امام صادق علیه السلام نداشتند لذا از ایشان پیروی نکردند
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
5 | فرزام ابوفاضلی | | ٠٢:٣٤ - ٠٢ شهریور ١٣٩٥ |
به نام خدا
اهل سنت واقعی پیدوان حضرت علی علیه السلام و فرزندانش هستند که علم اول و آخر را از رسول الله به صورت وراثتی دریافت نمودند...
6 | محمود | | ١١:٢٤ - ٠٤ شهریور ١٣٩٥ |
سلام ، خواهشا این سوال رو به گوش اهل سنت برسونید
- در حالی که بزرگترین علما شاگرد امام صادق بوده اند ، خود امام صادق شاگرد چه کسی بوده و علم خود را از کجا آورده ؟
در مورد بقیه امامان شیعه هم همین طور ، از جمله امام رضا (ع) که با بزرگ ترین علمای همه ادیان جهان با سر بلندی مناظره کردند علم خود را از کجا آورده اند ؟
- اصلا امکان دارد یه فرد عادی این همه معلومات داشته باشد ؟
7 | حمید | | ٠٠:٤٣ - ٠٦ شهریور ١٣٩٥ |
سلام
سلسله سند روایات رو بررسی نکردین چون اهل سنت بررسی سند را در مسائل تاریخی لازم نمیدانند؟ اگر بلی در چه مسائلی لازم میدانند ؟

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
شاگری ائمه اهل سنت در نزد امام صادق علیه السلام  چیزی مشهور  است که به صورت مستفیض نیز نقل شده و بزرگان اهل سنت نیز به این مسئله اعتراف کرده اند لذا دیگر این نیاز به بررسی سند ندارد
غیر این بزرگان اهل سنت بیان کرده اند که چنین مسائلی که ربطی به احکام و اعتقادات ندارد، نیاز به بررسی سند ندارد
نووي نيز در خصوص عمل به روايات ضعيف در غير احكام و عقايد گويد:
وقد قدمنا في مواضع أن أهل العلم متفقون على العمل بالضعيف في غير الأحكام وأصول العقائد
در چند جا قبلا گفتيم كه اهل علم اتفاق دارند كه در غير احكام و اصول عقايد، به روايات ضعيف مي‌شود عمل كرد.
النووي الشافعي، محيي الدين أبو زكريا يحيى بن شرف بن مر بن جمعة بن حزام (متوفاى676 هـ)، المجموع، ج 5 ،  ص 62 ناشر: دار الفكر للطباعة والنشر والتوزيع، التكملة الثانية.
با اين بيان اگر سند روايت غیر احکام و عقاید، ضعيف هم باشد، مي‌شود به آن عمل كرد. 
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
8 | حمید | | ٢١:٣١ - ٠٦ شهریور ١٣٩٥ |
با سلام و احترام مجدد
پس در مسائل تاریخی اهل سنت طبق نظر تمام مفتیان آنها بررسی سندی نیاز نیست؟ لطفا چند نمونه ارسال کنید.ممنون
مثلا مسئله شرب خمر و عمر و مسائل تاریخی دیگر درباره شیخین... نیاز به بررسی سند ندارد؟

پاسخ:
با سلام
دوست گرامی
همچنانکه قبلا نیز نقل کردیم که اگر سند روايت غیر احکام و عقاید، ضعيف هم باشد، مي‌شود به آن عمل كرد از جمله اینها تاریخ و یا روایات درباره فضائل می باشد
مقدسي عالم مشهور و بزرگ اهل سنت در كتاب الآداب الشريعه درخصوص عمل به روايات ضعيف در غير احكام و حلال و حرام، فصلي را گشوده و گويد:
فصل في العمل بالحديث الضعيف وروايته والتساهل في أحاديث الفضائل دون ما تثبت به الأحكام والحلال والحرام والحاجة إلى السنة وكونها بيانا للقرآن يحب اتباعه ولأجل الآثار المذكورة في الفصل قبل هذا ينبغي الإشارة إلى ذكر العمل بالحديث الضعيف والذي قطع به غير واحد ممن صنف في علوم الحديث حكاية عن العلماء أنه يعمل بالحديث الضعيف فيما ليس فيه تحليل ولا تحريم كالفضائل وعن الإمام أحمد ما يوافق هذا
فصلي است در خصوص عمل به حديث ضعيف، نقل آن و تساهل در روايت فضائل نه آن رواياتي كه احكام ،حلال و حرام  را ثابت مي‌كند و يا نياز به سنت و يا مبين  بودن قرآن را مي‌رساند كه واجب است تبعيت شود.
بخاطر اين آثاري كه در فصل قبلي ذكر شد، شايسته است در مورد عمل به حديث ضعيف نيز اشاره شود و بيشتر كساني كه در خصوص علوم حديث كتاب نوشته‌اند، بطور قطع از علماء حكاياتي را نقل كرده‌اند كه به روايت ضعيف در خصوص چيزهاي كه به حلال و حرام ربطي ندارد مانند فضائل، عمل شود و از احمد نيز موافق همين مطلب ذكر شده است     
مقدسي،‌ الإمام أبي عبد الله محمد بن مفلح المقدسي (متوفاي  763هـ) ،  الآداب الشرعية والمنح المرعية ، ج 2 ،  ص 285 تحقيق : شعيب الأرنؤوط / عمر القيام ، دار النشر : مؤسسة الرسالة - بيروت - 1417هـ - 1996م ، الطبعة : الثانية
درباره شراب خمر برخی از صحابه نیز باید بگوییم این مسئله به صورت مستفیض نقل شده است
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
9 | سیدمجید | | ٠٢:٥٣ - ٠٨ شهریور ١٣٩٥ |
أَشْهَدُ أَنْ لا إِلَهَ إِلاَّ الله
شهادت می‎دهم كه نیست خدایی جز خدای یكتا و بی‎همتا.
أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسوُلُ الله
شهادت می‎دهم كه حضرت محمد بن عبدالله صلی الله علیه و آله پیغمبر و فرستاده خداست.
أَشْهَدُ أَنَّ عَلِیّاً أمِیرَ المُؤمِنینَ وَلِیُّ الله
شهادت می‎دهم كه حضرت علی علیه‌السلام أمیرالمؤمنین و ولی خدا بر همه خلق است.
10 | علی | | ١٤:٣١ - ١٣ شهریور ١٣٩٥ |
سلام.
امام صادق به عقیده اهل سنت و جماعت شیعه نبوده و بنیانگذار مذهب تشیع هم نیست بلکه از اهل سنت هست.

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
مشخص است از کتب و اقوال بزرگان خودتان نیز با خبر نیستید اگر مقداری از منابع خود را مطالعه و یا از بزرگان خودتان و حتی از امامان جماعت خود سوال می کردید، برایتان روش می شد که عقیده اهل سنت در این خصوص چیست
ما فقط به چند مورد از اقول بزرگان خودتان در این زمینه اشاره می کنیم که آنها اعتراف کرده اند که امام صادق علیه السلام یکی از ائمه شیعیان بشمار می رود
ابن خلكان درباره امام صادق عليه السلام مى نويسد:
«احد الائمه الاثنى عشر على مذهب الاماميه و كان من سادات اهل البيت و لقب بالصادق لصدق مقالته و فضله اشهر من ان يذكر» ؛
 او يكى از امامان دوازده‎گانه اماميه و از بزرگان اهل بيت رسول خدا بود. به جهت صدق در گفتارش به لقب صادق شهرت يافت و فضل او مشهورتر از آن است كه نيازمند به توضيح داشته باشد.
وفيات الاعيان، ج 1، ص 327
همچنین در امالی آمده است
 وجعفر أحد الأئمة الإثني عشر، على مذهب الإمامية
أمالي ابن سمعون  ج 1   ص 470
در ضمن اگر امام صادق علیه السلام سنی  می باشد چرا در منابع شما روایت از او کم است و به گفتار ایشان عمل نمی کنید!!!
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
 
11 | عرفان | | ٠٠:٣٢ - ١٨ شهریور ١٣٩٥ |
سلام علیکم ممنون از شما یک سوال داشتم بعضی از این وهابی ها شبهه ای معرفی میکنن و میگن خب اینکه فضیلتی نیست امام صادق هم سر درس بزرگان اهل سنت می رفتند اگر میشه بفرمایید اصلا یک روایت ضعیف هم در این مورد موجود است یا خیر ممنون از شما در پناه حق

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
چنین چیزی که امام صادق علیه السلام از بزرگان اهل سنت علم آموخته است، دروغی بیش نیست چطور ممکن است کسی که علم لدنی دارد و دریای علم است برود از کسانی علم بیاموزد که آنها شاگردی امام را می کردند؟!! امام علم خود از امامان قبل و از پدران خود به ارث برده است همچنانکه در منابع اهل سنت به این مسئله اشاره شده است
در ضمن این را وهابی ها نمی خواهند قبول کنند که علم آموزی در محضر امام صادق علیه السلام فضیلت است والا خود ائمه اهل سنت به این شاگردی افتخار می کردند و فضیلت می دانستند:
وهذا أبو حنيفة - رضي الله تعالى عنه - وهو بين أهل السنة كان يفتخر ويقول بأفصح لسان: لولا السنتان لهلك النعمان، يريد السنتين اللتين صحب فيهما لأخذ العلم الإمام جعفر الصادق - رضي الله تعالى عنه
اين ابو حنيفه است كه در بين اهل سنت بوده و دائما افتخار مي کرد و با زباني فصيح مي گفت: اگر آن دوسال نبود، هلاک مي شدم. مقصود [ابو حنيفه] دو سالي است که در طول آن از امام جعفر صادق [عليه السلام] کسب علم نموده است. و به تحقيق چندين نفر گفته اند که او علم و طريقت را اين [يعني امام صادق سلام الله عليه] و از پدرش امام باقر [سلام الله عليه] و از عمويش زيد بن علي بن الحسين – رضوان خدا بر همه آنها باد - اخذ کرده است.
الألوسي، محمود شكري، مختصر التحفة الاثني عشرية، ص 8 ، ألّف أصله باللغة الفارسية شاه عبد العزيز غلام حكيم الدهلوي، نقله من الفارسية إلى العربية: (سنة 1227 هـ) الشيخ الحافظ غلام محمد بن محيي الدين بن عمر الأسلمي، حققه وعلق حواشيه: محب الدين الخطيب، دارالنشر: المطبعة السلفية، القاهرة، الطبعة: 1373 هـ .
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
12 | شیعه واهل بیت | | ١٤:٤٥ - ٢٦ شهریور ١٣٩٥ |
سلام علیکم خسته نباشید . بنده دو بار قبلا پیام دادم اما نمیدانم به چه دلیلی هنوز پاسخ دریافت نکردم . بنده قصد دارم تعدادی از مباحثی که در شبکه ولایت و البته در این سایت صجبت شده است (( غصب فدک یا فضائل حضرت علی و الهی بودن مقام امامت و غیره )) را در یک کتاب تک جلدی چاپ کنم . قبل از هر چیز خواستم از شما اجازه بگیرم که ایا اجازمیدهید چنین کاری انجام دهم. اگر اجازه دارم خواستم بدانم میتوانم با شما در باب مراحل چاپ این کتاب راهنمایی بگیرم از شما . ایا اگر قرار باشد این کتاب انشالله چاپ شود حتما باید نشان شبکه ولایت در این کتاب قرار گیرد یا نه یک عالم روحانی غیر از اساتید شبکه ولایت محتوای مطلابی که بنده از این سایت ججمع اوری کرده ام را تایید کنند میتوانم به صورت مستقل این کتاب را چاپ کنم یا خیر. لطفا هرچه زودتر پاسخ را به ایمیل شخصی خودم ارسال کنید . خیلی منتظر هستم .

پاسخ:
با سلام
دوست گرامی
در این خصوص با موسسه تماس بگیرید
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
13 | حمید | | ٠٧:٤٧ - ٠٣ مهر ١٣٩٥ |
با سلام خدمت اساتید محترم،چند سوال داشتم از حضورتان که در چند بخش خدمتان ارائه میدهم.در قران خداوند به مسلمانان سفارش کرده که به دیگران و مقدساتشان توهین نکنند تا آنها نیز از روی جهل به مقدسات مسلمانان توهین نکنند ولی با این حال خود خداوند در جاهایی از قران مخالفین را به بوزینه،سگ،الاغ و...تشبیه کرده است.ایا خدا خود دستور خود را نقض نکرده است و با این کار دیگران را تحریک نکرده است.مثلا ازتوجیهات انتشار کاریکاتور پیامبر توسط مخالفین همین ادبیات قران درمورد دشمنانش بوده.لطفا راهنمایی بفرمایین

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
آیاتی که برخی انسانها را به حیوان تشبیه کرده است در حقیقت از شخصیت آنها خبر می‌دهد و با بیان واقعیات، هویت آن افراد را تبیین می‌فرماید.خداوند  نه قصد اهانت به بندگان خود را دارد، نه از این آیات قصد انشاء دارد، بلکه این‌گونه آیات اخباری است و فقط خبر از واقعیت می‌دهد.
مثلا در آیاتی مثل «فَمَثَلُهُ کَمَثَلِ الْکَلْبِ إِنْ تَحْمِلْ عَلَیْهِ یَلْهَثْ أَوْ تَتْرُکْهُ یَلْهَث‏»[اعراف 174]
خداوند در این آیه توهین و یا ناسزا نمی‌گوید، بلکه یک هشدار و خبر دادن از یک واقعیت است که برخی افراد در اثر اعمال خود، به صورت یک سگ وارد محشر می‌شوند. این افراد در دنیا هم هویت حیوانی دارند
و یا در آیه دیگر «كُونُوا قِرَدَةً خاسِئین » اصلا چیزی به معنی که آنها همانند بوزینه هستند وجود ندارد این آیه در حقیقت داره به ماجرای عده ای از یهودی ها و مسیحی ها که در تاریخ به بوزینه مسخ شده بودن اشاره می کند! یعنی دارد یه واقعه تاریخی رو تعریف میکند نه اینکه بخواهد بگوید آنها بوزینه هستند
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
14 | حمید | | ٠٧:٥٨ - ٠٣ مهر ١٣٩٥ |
سوال دیگرم در موردبقتل رسیدن کودک است.در دین اسلام اگر کودکی کشته شود آن کودک به بهشت میرود،با این حساب ایا فرد قاتل عملا به آن کودک لطف نکرده و این ایراد قانون شرع نمیشود.همچنین میخاستم نظر شمارا در مورد دکتر ذاکر نایک بدانم و ایا اینکه کلیپ های وی ارزش دیدن دارند یا خیر

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
قتل نفس طبق آیات قران حرام است و دین مبین اسلام در آموزهای خود برای مرتکب این عمل، حکم به قصاص نموده است
اما این که با کشتن کودک او به بهشت میرود و این خدمت به اوست اگر این منطق در دنیا رواج پیدا کند در طی چند سال، کسی بر روی زمین نمی ماند و این خلاف دستورات دین و آموزهای دینی ماست. به عبارت دیگر چنین  تفکر که قاتل با کشتن کودک به او لطف کرده است، این تفکر ضد دینی است و دین چنین چیزی را قبول ندارد بهشت رفتن کودک بخاطر مظلومیت او می باشد اگر قاتل به جهنم می رود بخاطر این است که حق حیات او را در این دنیا از او گرفته است کودک خلق شده بود در این دنیا نیز زندگی بکند اما قاتل حق او را از او گرفت آیا این لطف به او کرده یا ظلم؟!!!
اما قسمت دوم سوال که راجع شخص سوال شده شما می توانید با یک سرج اینترنتی و دیدن چند کلیپ از وی به راحتی با نظرات و شخصیت وی آشنا شوید.
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
15 | حمید | | ٠٨:٠٩ - ٠٣ مهر ١٣٩٥ |
سوال بعدی ام در مورد امام حسین است،در کتاب هایی مانند خصائص الحسینیه آقای شوشتری آمده که در شب عاشورا امام حسین اب،در اختیار داشته اند و از آن اب برای غسل استفاده کرده اند .این اقدام امام چگونه با عقل سازگاری دارد؟همچنین در منابعی آمده است که بعد از تحریم اب حضرات برای اوردن اب اقدام کردند و موفق هم شدند،پس علت تشنگیه عاشورا چه بوده است و یا اصلا ایا در آن شرایط امکان حفر چاه محیا نبوده تا اهل بیت به مشکل بر نخورند

پاسخ:
با سلام
دوست گرامی
باتوجه به کثرت روایات منقول درکتب تاریخی و حدیثی مسلم می باشد که امام حسین علیه السلام و یاران باوفایشان تشنه لب به شهادت رسیدند و این مساله حتی قبل از شهادت آن حضرت در بعضی روایات از زبان پیامبر اکرم صلوات الله علیه واله وسلم وحضرت علی علیه السلام نیز پیش بینی شده است
ازپيامبر اكرم(صل الله علیه وآله) روايت شده است كه به دخترش فاطمه(علیها السلام) فرمود: «أَتَانِي جَبْرَئِيلُ فَبَشَّرَنِي بِفَرَحَينِ يَكُونَانِ لَكَ ثُمَّ عَزِيَّتُ بِأَحَدِهِمَا وَ عَرَفَتُ اَنَّهُ يُقْتَلُ غَرِيباً عَطْشَاناً ، فَبَكَتْ فَاطِمَةُ حَتّي عَلَا بُكاؤُها ، ثُمَّ قَالَتْ : يَا اَبَه لِمَ يَقْتُلُوهُ وَ أَنْتَ جَدُّه وَ أَبُوهُ عَليٌّ وَ أَنَا أُمُّهُ ؟ ! قَالَ(صل الله علیه وآله) ( يَا بُنَيَّةُ لِطَلَبِهِم الْمُلكَ أَمَّا إِنَّهُ سَيَظْهَرُ عَلَيْهِمْ سَيْفٌ لَا يَغمِدُ الَّا عَلی يَدِ الْمَهْدِي مِنْ وُلدِكَ»
جبرئيل بر من وارد شد و من را به دو فرزند كه از تو متولّد مي شوند بشارت داد، سپس تعزيت گفته شدم به يكي از آنها و دانستم كه او تشنه و غريب كشته مي شود. پس فاطمه چنان گريه كرد كه صدايش بلند شد، سپس گفت: اي پدر چرا او را مي كشند در حالي كه تو جدّش و علي پدرش و من مادرش هستم؟! پيامبر فرمود: دخترم آنها حكومت مي خواهند. اما بزودي شمشيري عليه آنان بيرون مي آيد كه غلاف نمي شود مگر به دست مهدي كه از فرزندان توست
کامل الزیارات‏ ابن قولویه جعفر بن محمد محقق / مصحح امینى عبد الحسین‏ دار المرتضویه نجف اشرف‏ چاپ اول 1356 ش‏.
البته روایات در باب اینکه حضرت اباعبدالله علیه السلام تشنه شهید شدند زیاد می باشند و ما جهت طولانی نشدن پاسخ به این روایت اکتفا می کنیم
در اینکه اخرین باری که اب به لبان اهل بیت رسید کی می باشد، طبق اخبار ی که در منابع تاریخی نقل شده است روز هفتم آب بر روی اهل بیت بسته شد، البته این به این معنا نیست که در این سه روز هیچ آبی به اهل بیت علیهم السلام نرسید، بلکه طبق برخی دیگر از روایات با کوشش دلاور مردان حریم اهل بیت علیهم السلام توانسته شد اب محدودی در این مدت زمان به خیمه ها رسانده شود وحتی طبق بعضی نقلها تا صبح روز عاشورا آب در خمیه ها بوده، منتهی این مقدار آب با توجه به وضعیت جنگی در آن روزها و گرمای  شدید، سبب رفع تشنگی کامل نمی شد، و تصور وقبول تشنگی در آن وضعیت برای اهل بیت علیهم السلام خصوصا کسانی که در میدان جنگ شرکت می کردند و زخمی می شدند منافاتی با عقل ندارد مخصوصا اینکه در حمله دشمن این آبها از بین رفت و اینکه ممکن است آب برای غسل داشتند ولی برای خوردن نبود
 در این زمینه این مطلب را مطالعه بفرمایید خالی از فائده نمی باشد
 http://makarem.ir/main.aspx?typeinfo=1&lid=0&mid=254162&catid=0&start=1&PageIndex=0
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات

 
16 | محمد | | ١٧:٢٥ - ٠٧ مهر ١٣٩٥ |
سلام
زیاد دور نگیرید امام صادق پیرو سنت صحیح رسول الله و از استادان امام مالک و ابوحنیفه است. بعضی از روایات که در کتب اهل سنت از ایشان روایت شده سلسله آن به اصحاب و تابعین غیر اهل بیت نیز بر میگردد و نشان دهنده شنیدن احادیث از طرف آن بزرگوار از غیر اهل بیت دارد . ثانیا امام صادق از طرف نسب مادری ایشان (ام فروه) دختر قاسم بن محمد بن ابوبکر و همسر قاسم نیز دختر عبدالرحمن بن ابوبکر است و ایشان همیشه به این نسب افتخار میکرد و میفرماید(من دو بار از طرف ابوبکر متولد شدم) اگر قبول ندارید سلسله نسب پدری و مادری ایشان را تا حضرت علی بیان نمایید تا بحث کنیم

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
قانون احتجاج  این است که شما اگر خواستید مطلبی را بر علیه ما بیاورید از کتب خود ما باشد و یا اگر ما خواستیم برای شما چیزی را ثابت بکنیم از کتب خود شما باشد اما شما این اصل را نادیده گرفته و از کتب خودتان بر علیه ما می خواهید احتجاج کنید که این درست نیست
 همچنانکه  ابن حزم در اين خصوص مي گويد: «لا معنى لاحتجاجنا عليهم برواياتنا فهم لا يصدقونا ولا معنى لاحتجاجهم علينا بروياتهم فنحن لا نصدقها وإنما يجب أن يحتج الخصوم بعضهم على بعض بما يصدقه الذي تقام عليه الحجة به » معنا ندارد كه ما عليه شيعيان به روايات خودمان استدلال كنيم ؛ در حالي كه آنها قبول ندارند و نيز معنا ندارد كه آن‌ها به روايات خودشان عليه ما استناد كنند ؛ در حالي كه ما آن روايات را قبول نداريم . از اين رو لازم است كه در برابر خصم به چيزي استناد شود كه او قبول دارد و براي او حجت است .علي بن أحمد بن سعيد بن حزم الطاهري أبو محمد الوفاة: 548 ، الفصل في الملل والأهواء والنحل ، مكتبة الخانجي - القاهرة  ج 4   ص 78
لذا ما این مطالبی که گفتید بلکه چون از منابع خود ما نیست قبول نداریم گفتید امام صادق علیه السلام از تابعین در کتب اهل سنت از غیر اهل بیت نقل روایت کرده است خوب ثم ماذا!!!
در خصوص روایت ولدنی مرتین نیز دارید بر علیه ما احتجاج می کنید مگر این روایت شیعه می باشد که ما بخواهیم ان را قبول بکنیم!! والا ما روایت داریم که امام صادق علیه السلام به ولادت خود از پیامبر صلی الله علیه وآله افتخار می کرد:
و في الموثق كالصحيح عن عبد الأعلى بن أعين قال: سمعت أبا عبد الله عليه السلام يقول قد ولدني‏ رسول‏ الله‏ صلى الله عليه و آله و أنا أعلم كتاب الله و فيه بدء الخلق و ما هو كائن إلى يوم القيمة و فيه خبر السماء، و خبر الأرض، و خبر الجنة و خبر النار، و خبر ما
 روضة المتقين في شرح من لا يحضره الفقيه (ط - القديمة) ؛ ج‏12 ؛ ص198
جهت اطلاع بیشتر به این آدرس رجوع کنید
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
17 | محمد | | ١٢:٥١ - ٠٨ مهر ١٣٩٥ |
سلام
1-بالاخره نگفتی نسب مادری امام صادق (ام فروه)از دو جهت به محمد و عبدالرحمن فرزندان ابوبکر صدیق میرسد یا نه؟
2-فضیلت این نسب نیز برای امام صادق است نه ابوبکر صدیق . چون میشود فرزند دو خلیفه

پاسخ:
با سلام
دوست گرامی
مگر امام صادق علیه السلام ابوبکر را به عنوان خلیفه قبول داشت که بگوییم رسیدن نسب به  ابوبکر فضیلت برای امام باشد؟!! امام صادق  علیه السلام تابع جدش امیر مومنان علیه السلام است و نظر ایشان نسبت به خلفای همان نظر جدش است که به  صحیح مسلم رجوع کنید
همنچنانکه قبلا گقتیم روایت مورد نظر از منابع شما می باشد که امام به نسب خود افتخار می کند  نه شیعه که شما بخواهید برای ما چیزی را ثابت بکنید!!
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
18 | حق علی | | ٠٩:٢٨ - ١٥ آذر ١٣٩٥ |
سلام علیکم وقت بخیر
ایا صرف روایت کردن یک نفر از فرد دیگر رابطه استاد شاگردی ثابت می شود؟ ولی این تلازمی ندارد مثل اینکه من در خیابان یک حدیث را از یک فردی می شنوم و برای شما این حدیث را نقل می کنم ایا من می شوم شاگرد ان فرد؟ نمی شود دیگه
لطفا با مدرک و مستدل پاسخ دهید؟

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
 اصطلاح « شیخ » در علم حدیث با اصطلاح استاد در فرهنگ متداول ما تفاوت بسیاری دارد، در علم حدیث اگر کسی از کسی روایت نقل کند به نفری که از آن روایت نقل می شود  نسبت به شخص روایت کننده«شیخ » می گویند واین با آن استادی که در ذهن شماست که بایدیک انسان مدتی را شاگردی کند تفاوت دارد
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
19 | حق علی | | ٠٩:٤٦ - ١٥ آذر ١٣٩٥ |
سلام علیکم
بدر الدینی عینی در مورد ابو حنیفه در مغانی الاخیار میگوید:
الفصل الخامس
فی ذکر من روی عنه الحدیث و اخذ عنه الفقه من العلماء من اهل الامصار....من اهل المدینة: جعفر بن محمد الصادق کان یساله و یناظره
بر اساس این مطلبی که بدرالدین عینی میاورد امام صادق علیه السلام هم شاگردی ابو حنیفه را کرده است لطفا توضیح دهید

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
اولا: این نقل را که فقط بدر الدین آورده است با آنچه که از خیلی نقل شده است که ابوحنیفه شاگرد امام صادق علیه السلام بوده، منافات دارد و در تعارض است و حتی با کلام خود ابوحنیفه که گفته است لولا السنتان لهلك النعمان، در تناقض است لذا نقل مشهور این است که ابوحنیفه از امام کسب علم کرده است
ثانیا:  این نقل در منابع اهل سنت می باشد که برای ما نمی تواند حجت باشد چون شیعه اهل بیت را معصوم و دارای علم لدنی می داند و چنین چیزی که اهل بیت بخواهند از کسی علم کسب کنند، صحیح نیست
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
20 | حق علی | | ١٥:١٤ - ١٦ آذر ١٣٩٥ |
سلام علیکم
ممنون از پاسختون
پس شما باید تیترتون رو عوض کنید وبجای شاگرد بنویسید شیخ

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
یعنی وقتی نوشته می شود ابوحنیفه شاگرد امام است یعنی عبارت اخرای ایوحنیفه شیخ امام است!!! در این خصوص باید دقت شود که شیخ به شاگرد  اطلاق نمی شود
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
 
21 | دکتر فریبرز اقایی | | ٠٩:١٦ - ٢٧ آذر ١٣٩٥ |
با سلام . طبق منابع اهل سنت ابن جریج شخصی هوسران بوده و بیش از نود بار صیغه یا متعه کرده است و از شدت افراط کارش به تنقیه کشیده شده است . پس چنین شخصی لایق شاگردی امام صادق(ع) نیست و بنظر من شاگردی ابن جریج از جعلیات تاریخ میباشد.

پاسخ:
با سلام
دوست گرامی
جریان شاگردی ابن جریج که در کتب اهل سنت نقل شده است چه مشکلی دارد آیا به صرف انجام عقد موقت که چیزی حلالی نیز بوده است، می شود شاگردی او از محضر امام صادق علیه السلام را زیر سوال برد!!! مگر در بین صحابه پیامبر صلی الله علیه و آله افرادی نبودند که مدام اهل متعه بودند  همچنانکه آمده است با یک قبضه خرما این کار را انجام م ی دادند
همچنين نقل مي کند:
 حدثني محمد بن رَافِعٍ حدثنا عبد الرَّزَّاقِ أخبرنا بن جُرَيْجٍ أخبرني أبو الزُّبَيْرِ قال سمعت جَابِرَ بن عبد اللَّهِ يقول كنا نَسْتَمْتِعُ بِالْقَبْضَةِ من التَّمْرِ وَالدَّقِيقِ الْأَيَّامَ على عَهْدِ رسول اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبِي بَكْرٍ حتى نهى عنه عُمَرُ في شَأْنِ عَمْرِو بن حُرَيْثٍ
ويا نقل شده است:
حدثنا حَامِدُ بن عُمَرَ الْبَكْرَاوِيُّ حدثنا عبد الْوَاحِدِ يَعْنِي بن زِيَادٍ عن عَاصِمٍ عن أبي نَضْرَةَ قال كنت عِنْدَ جَابِرِ بن عبد اللَّهِ فَأَتَاهُ آتٍ فقال بن عَبَّاسٍ وبن الزُّبَيْرِ اخْتَلَفَا في الْمُتْعَتَيْنِ فقال جَابِرٌ فَعَلْنَاهُمَا مع رسول اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ نَهَانَا عنهما عُمَرُ فلم نَعُدْ لَهُمَا
در  روايت ديگر نقل شده است:
حدثنا أبو بَكْرِ بن أبي شَيْبَةَ حدثنا يُونُسُ بن مُحَمَّدٍ حدثنا عبد الْوَاحِدِ بن زِيَادٍ حدثنا أبو عُمَيْسٍ عن إِيَاسِ بن سَلَمَةَ عن أبيه قال رَخَّصَ رسول اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ أَوْطَاسٍ في الْمُتْعَةِ ثَلَاثًا ثُمَّ نهى عنها
صحيح مسلم  ج 2   ص 1023
با این وجود کار ابن جریج نیز مثل برخی صحابه بوده است که شاگرد پیامبر (ص) بودند
غیر از این برخی از شاگردان پیامبر (ص ) مرتد شدند آیا این اشکال به پیامبر وارد است !!!
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
22 | حق علی | | ٠٩:٣٢ - ٢٨ آذر ١٣٩٥ |
سلام علیکم
در نهج البلاغه داریم امام علی فرمودند
المراه ریحانه لیس بقهرمان
ایا کلمه قهرمان فارسی است یا عربی؟
معنای دقیق قهرمان چیست؟

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
لغت شناسان معروف اشاره کرده اند که واژه قهرمانه، ریشه‌ای فارسی داشته است که  و به دلیل ارتباط اعراب و با سرزمین پارسیان وارد زبان آنان شده است. اصل این لغت به معنای پیشکار، موکل، سرمدار و کسی که امور را در دست می‌گیرد می‌باشد. همچنانکه در لغت آمده است
القَهْرَمَان‏: هو المُسَيْطِرُ الحَفِيظ على من تحت يديه؛ قال:
مَجْداً و عِزّاً قَهْرَمَاناً قَبْقَبا
قال سيبويه: هو فارسي. و القُهْرُمَان‏: لغة في القَهْرمان؛ عن اللحياني. و تُرْجُمان و تَرْجُمان: لغتان. قال أَبو زيد: يقال‏ قَهْرَمَانٌ‏ و قَرْهَمانٌ مقلوب. ابن بري: القَهْرَمَان‏ من أُمناء الملك و خاصته، فارسي معرب. و
في الحديث‏: كتَب إلى‏ قَهرمانِه‏
، هو كالخازِن و الوكيل الحافظ لا تحت يده و القائم بأُمور الرجل بلغة الفرس.
لسان العرب    ج‏12    496   
فيه‏ «كتب إلى‏ قَهْرمانِه‏»
هو كالخازن و الوكيل و الحافظ لما تحت يده، و القائم بأمور الرجل، بلغة الفرس.
النهايه في غريب الحديث و الاثر    ج‏4    129   
در حقیقت معنی روایت این می شود که زنان مثل گل‌های لطیفی هستند که در با شما زندگی می‌کنند و نباید با آنان با دقت و ظرافت عمل کرده و کارهای سنگین به آن‌ها تحمیل نشود.
در خصوص این واژه مقاله مفصل و سودمند با نام «بررسي واژه قهرمانه در کلام امام علي عليه السلام» که در اینترنت نیز موجود است، نوشته شده است
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات




 
23 | حق علی | | ٠٨:٣٤ - ٠١ دي ١٣٩٥ |
سلام علیکم
ایا در منابع شیعه یا اهل سنت داریم که حضرت علی علیه السلام جان عمر بن خطاب را نجات داده باشد؟ چه در جنگ چه در غیر جنگ

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
در این خصوص به این آدرس رجوع کنید
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
24 | حمید | | ٠١:٢٣ - ٠٢ دي ١٣٩٥ |
سلام
1.آیا صحیح بخاری از نظر شیعه، کتاب معتبری است؟ چرا حدیث ثقلین در آن وجود ندارد؟
2.چرا در کتاب صحیح بخاری و مسلم توهین های بسیاری به پیامبر و... شده است؟ چگونه این امر ممکن است و آیا در کتابهای شیعیان این توهین ها موجود است؟
3.نویسنده اینک کتابها مگر قرآن را قبول نداشتند که احادیثی برخلاف قرآن درباره اخلاقیات پیامبر خلق عظیم و... است مینوشتند؟ چطور امکان پذیر است؟
اخیرا دیدم مطلب جامعی درباره اعتبار کتاب صحیح مسلم و بخاری در سایت هست که برای بنده شبهه ایجاد شد بپرسم که صاحب کتاب بخاری شفا پیدا کرده و پیامبر کتابش را تایید کرده است و به آن بشارت داده است و...

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
شاید همین امر مانند توهین به پیامبر (ص) در این کتاب و روایات غیر قابل قبول آن، باعث شده است که حتی خود بزرگان اهل سنت مانند رشید رضا و احمد امین و غیره پی به جعلی بودن برخی روایات این کتاب ببرند
بی گمان تفکر اموی باعث شده است که تا بخاری در این کتاب تحت تاثیر افکار آنها قرار بگیرد و مطالبی که موافق آنها می باشد را نقل کند اصل تفکر اموی دشمنی با اهل بیت بوده است که در جای جای این کتاب دیده می شود مثلا راویان این کتب امثال حريز بن عثمان : 2- عمران بن حطان  3- اسحاق بن سويد 4 - ثوربن يزيد الحمصي : 5- حصين بن نمير واسطي هستند به امير مومنان (ع) جسارت مي کردند و نسبت به حضرت دشمنی داشتند
حال باید دید، برخورد بخاری با اهل بیت پیامبر اکرم (ص) در کتاب صحیح چگونه بوده است.
متأسفانه آنچه در کتاب او ملاحظه مي شود عدم مراعات ميانه روي است و اگر نگوئيم جانبداري تعصباتي بوده است حداقل مي شود گفت که میانه روی را رعایت نکرده است.
روايات فراوان ديگر در اين باره در صحيح بخاري وجود دارد كه پيامبر (ص) را مثل يك شخص معمولي نشان مي‌دهد نه به عنوان يك مرد الهي و معصوم  و با نقل و جعل چنين رواياتي كه از شان رسول خدا به دور است ، مي خواهند كارهاي خلفاي عثماني را كه پر از خطاء واشتباه بود است پوشانده و توجيه كنند از این باب جهت اعتبار کتاب شروع به جعل روایت در خصوص ارزش این کتاب کردند تا در بین مردم جا بفتند که چنین نیز شد
در این خصوص به کتاب سیری در صحیحین مراجعه کنید
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
25 | سامان ابراهیمی | | ١٦:٠٤ - ٠٢ دي ١٣٩٥ |
سلام
انچه من خواندم همش نظر علما بودن و بعضی از علما 600 تا 500 سال با امام صادق فاصله داشتند؟ ایا این علما به روایتی استدلال کردند؟ لطفا روایات را بیان کنید

پاسخ:
با سلام
دوست گرامی
این همه علماء یعنی از خودشان و بدون دلیل و بدون تحقیق چنین اعترافی کرده اند!!!
در ضمن گذشته از اینکه خود امثال ابوحنیفه به شاگردی امام اعتراف کرده است و گفته  است : لولا السنتان لهلك النعمان، شاگردی  بزرگان اهل سنت در محضر امام چیزی مشهوری بوده است که اصلا نیاز به سند و غیره نیست همین شهرت و اعتراف کفایت می کند
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
 
26 | حمید | | ١١:٠٧ - ٠٣ دي ١٣٩٥ |
سلام
درباره پیامبر کسی این آیه قرآن را داد که تایید روایات بخاری را میکند. توضیح چیست؟ مثل همین عادی جلوه دادن پیامبر و... و نیز آیات دیگری از قرآن که گفته شده پیامبر فقط مثل شماست و فقط به آن وحی میشود. لطفا کامل توضیح دهید. ممنونم
آیۀ 144 سورۀ آل عمران

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
کجای این آیه دلالت بر تایید روایات بخاری می کند در این خصوص سوالتان را واضحتر بیان فرمایید
در ضمن روایات بخاری ما مال نیست که اگر مورد این چنینی پیدا شد، به ما اشکال شود!!
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
27 | سیدمجید | | ٠٠:٠٧ - ١٠ دي ١٣٩٥ |
سلام تورو خدا دعام کنید آبرو وشرف و ناموس وغیرتم وووووو نابود شد آقا جان اینه دست مزد دفاع از شما اهلبیت؟؟؟ کمممممممممممممک خدایا کممممممممممک یا بکش یا نجاتم بده و ظالم رو به سزاش برسون
28 | محمد | | ١٠:٥٣ - ١١ دي ١٣٩٥ |
سلام علیکم. لطفا اگر امکان دارد از منابع شیعه هر چه حدیث درباره ذکر نام تک تک امامان از زبان پیامبر هست با سند بفرمایید. تاکید میکنم از منابع شیعه و با سند. خیلی ممنون و متشکرم

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
در این خصوص به این آدرس رجوع کنید
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
29 | محمد | | ٢١:٢٤ - ١١ دي ١٣٩٥ |
سلام. ببخشید سوالی داشتم راجع به علی بن ابراهیم قمی. ایشون مثل اینکه استاد محمد بن یعقوب کلینی بوده و تفسیر معروفی هم دارد. روایات زیادی هم منقول از ایشان است. سوال من درباره تفسیرش است. چون ظاهرا مولف تفسیر قائل به تحریف قرآن است! به عنوان مثال از مقدمه تفسیرش اینطور بر می آید و مثلا در تفسیر سوره سبا آیه تبلیغ را اینطور نوشته: یا ایها الرسول بلغ ما انزل الیک من ربک فی علی ...
در صورت اینکه این کتاب واقعا از او باشد، و واقعا قائل به تحریف بوده، با توجه به این انحراف شدید عقیدتی آیا باز هم میشود به روایات و تفسیر ایشان رجوع کرد؟ با توجه به کثرت روایاتی که ایشان نقل کرده، این مسئله کمی برای من حیاتی میشود! البته میدانم رجال شناسان شیعه اورا توثیق کرده اند. ولی با توجه به این عقیده فوق العاده انحرافی پاسخ دهید. ممنون.

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
این تفسیر قمی امروزی که موجود است  با يك مقدمه‏ ى طولانى كه به نام تفسير على بن ابراهيم قمى مشهور است، از  خود على بن ابراهيم قمى نيست؛ چون در آخر مقدمه‏ ى اين تفسير چنين آمده است:
أقول تفسير بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‏
حَدَّثَنِي‏ أَبُو الْفَضْلِ‏ الْعَبَّاسُ‏ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْقَاسِمِ بْنِ حَمْزَةَ بْنِ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ ع ..فَضَّالٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عُقْبَةَ قَالَ و
تفسير القمي ؛ ج‏1 ؛ ص27
از اين متن استفاده مى ‏شود كه مقدمه‏ ى تفسير، از خود على بن ابراهيم قمى نيست، بلكه از فردى مجهول است كه با عبارت «حدّثنى، به من خبر داد» از ابو الفضل العباس علوى روايت مى‏ كند؛ چه اين كه در كتاب‏هاى رجالى شرح حالى از ابو الفضل العباس علوى دیده نمی شود
در صحت انتساب تمام روايات اين تفسير به علی بن ابراهیم قمی تردید وجود دارد چون قرائني در اين کتاب وجود دارد که نشان مي دهد مقداري از اين کتاب از ابوالجارود نقل شده است که ربطي به قمي ندارد زيرا در خود همين کتاب از تفسير قمي آدرس داده مي شود که نشان از اين دارد که بخشي از کتاب مال قمي بوده است نه همه آن
«رجع إلي تفسير علي بن إبراهيم»، أو: «رجع إلي رواية علي بن إبراهيم»، أو: «رجع الحديث إلي علي بن إبراهيم راجع تفسير القمّي: 1/271، 272، 289، 299، 313، 389 و... .»الذريعة: 4/304
بنابراين نمى‏ توان با استناد به اين تفسير، على بن ابراهيم قمى را دراز  تحريف‏ گرايان قرار داد
همیچین اگر در روایاتی که در این تفسیر نقل شده و برخی از آن تحریف را ثابت می کنند، درباره‏ ى اختلاف قرائت‏ها و تحريف در معناى آيات، اختلاف در تأليف و یا ذکر آیات به همراه شان نزول است مانند آیه «ما انزل الیک من ربک فی علی» که ذکر کردید روایات  در این خصوص نمی خواهد بگوید که فی علی جزء قرآن است بلکه دارد شان نزول آیه را ثابت می کند که در خصوص حضرت علی علیه السلام نازل شده است و این چیزی است که حتی در کتب اهل سنت نقل شده است که صحابه بعد نازل شدن آیه ابلاغ نام حضرت علی علیه السلام را نیز در کنار آیه ذکر می کردند
به عبارت دیگر در روايات نقل شده است در زمان پيامبر صلي الله عليه و آله وقتي قرآن نازل مي‌شد، صحابه سعي مي‌کردند قرآن را به همراه شأن نزول قرائت کنند همچنان درباره آيه تبليغ که در شأن حضرت علي عليه السلام نازل شده است، اين چنين بوده است که نام حضرت را نيز در کنار خود آيه قرائت مي‌کردند
سيوطي در اين خصوص اين چنين راويت مي‌کند:
وأخرج ابن مردويه عن ابن مسعود قال : كنا نقرأ على عهد رسول الله صلى الله عليه وسلم ) يا أيها الرسول بلغ ما أنزل إليك من ربك ( ان عليا مولى المؤمنين ) وإن لم تفعل فما بلغت رسالته والله يعصمك من الناس
السيوطي، جلال الدين أبو الفضل عبد الرحمن بن أبي بكر (متوفاى911هـ)، الدر المنثور، ج 3   ص 117، ناشر: دار الفكر - بيروت – 1993.
 روح المعاني في تفسير القرآن العظيم والسبع المثاني،  ج 6   ص 193، ناشر: دار إحياء التراث العربي – بيروت.
ابن مردويه، أبي بكر أحمد بن موسى الأصفهاني، متوفاي 410، مناقب علي بن أبي طالب (ع) وما نزل من القرآن في علي (ع) ص 240، تحقيق : جمعه ورتبه وقدم له : عبد الرزاق محمد حسين حرز الدين،‌چاپ : الثانية، سال چاپ : 1424 - 1382ش
همچنين ابن مردويه در جاي ديگر در مورد چگونگي قرائت آيه ديگر در زمان پيامبر (ص) مي‌نويسد:
ابن مردويه ، عن ابن عباس : كنا نقرأ على عهد رسول الله : كفى الله المؤمنين القتال بعلي .
ابن مردويه از اين عباس نقل مي‌کند که در عصر پيامبر صلي الله عليه و آله ما چنين قرائت مي‌کرديم  خداوند مؤمنان را از جنگ بوسيله علي بى نياز ساخت
ابن مردويه، أبي بكر أحمد بن موسى الأصفهاني، متوفاي 410، مناقب علي بن أبي طالب (ع) وما نزل من القرآن في علي (ع) مناقب علي بن أبي طالب (ع) وما نزل من القرآن في علي (ع) - أبي بكر أحمد بن موسى ابن مردويه الأصفهاني - ص 300 ، حقيق : جمعه ورتبه وقدم له : عبد الرزاق محمد حسين حرز الدين،‌چاپ : الثانية، سال چاپ : 1424 - 1382ش
لذا قرآن حضرت علی علیه السلام نیز چنین است که در کنار آیات شان نزول نیز ذکر شده است و این دلیل بر جزء قرآن دانستن شان نزول نیست
پس چیزی که دلالت بر محرف بودن علی بن ابراهیم کند وجود ندارد  و این امثال قفاری هستند که در کتب خود سعی در اهل تحریف  نشان دادن بزرگان شیعه دارند این در حالی است روایات آنها به صراحت تحریف را در قرآن ثابت می کند
بخاري در اين باره مي‌نويسد:
قَالَ عُمَرُ لَوْلَا أَنْ يَقُولَ النَّاسُ زَادَ عُمَرُ فِي كِتَابِ اللَّهِ لَكَتَبْتُ آيَةَ الرَّجْمِ بِيَدِي
اگر نمی گفتند که عمر به کتاب خدا اضافه کرده آیه رجم را با دست خودم می نوشتم
  صحيح  البخاري، ج8 ، ص113
همچنین آمده است  دو ثلث قرآن طبق نظر عمرحذف شده است
در منابع اهل سنت روايتي اين چنين نقل شده است:
عن عمر بن الخطاب قال قال رسول الله صلى الله عليه وسلم القرآن ألف ألف حرف وسبعة وعشرون ألف حرف فمن قرأه صابرا محتسبا كان له بكل حرف زوجة من حور العين
ابن مردويه از عمر بن خطاب روايت كرده است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمودند: «قرآن يك ميليون و بيست و هفت هزار حرف است. هر كس آن را با صبر و تحمل بخواند، خداوند به هر حرفى يك حور العين به او خواهد داد
الإتقان في علوم القرآن ، السيوطي ، ج 1 ، ص 190
و حال آن‌كه قرآن فعلي ، ثلث اين مقدار هم نمي‌شود .
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
30 | حق علی | | ٠٩:٥٦ - ١٢ دي ١٣٩٥ |
سلام علیکم
کتاب الامامة فی فقه الاسلامی مولف علی بن هلال بن محمد العبری را از کجا می توانم تهیه کنم؟

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
این کتاب در اینترنت موجود است با جستجو کردن با فونت عربی می توانید دانلود کنید
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
31 | حق علی | | ٠٩:١٥ - ١٣ دي ١٣٩٥ |
سلام علیکم
وقتی امام زمان ظهور میکنند از ان طرف دشمنان خالص انان رجعت خواهند کرد وامام زمان هم از انان انتقام خواهند گرفت سوال اینجاستکه مگر امیرالمومنین نفرمودند لذتی که در بخشش هستدر انتقام نیست یادر خیلی از مواردکه حضرات دستور به بخشش دادند حالا چرا حضرت بخشش نمیکندد؟

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
اگر قرار باشد اهل بيت از تمام ظلمهايي که درحق آنان و دين شده است چشم پوشي کنند دراين صورت بر خلاف سنت الهي عمل کرده‌اند و شايد اين امر منجر به پايمال شدن حق شده و ظالمان را جريحه دارتر کند و در ظلم خود مستحکمتر بشوند چون دلشان گرم ميشود که بخشيده مي‌شوند مگر خدا از اهل بيت بخشندتر نيست پس چرا گنهکاران را عذاب مي‌کند؟! و اصلا چرا جهتم را خلق کرد مگر خدا رحمان و رحيم نيست؟! با اين بيان اينطور نيست که اهل بيت از هر ظلمي که به آنها شده است گذشت کنند بويژه اينکه با غصب خلافت موجب عدم استفاده بيشتر مردم از وجود حکومت ائمه شده‌اند که اگر امامي بر سرکار مي‌بود و خلافت ظاهري در دستش بود اينهه مردم گمراه نمي‌شدند آيا با يک بخشش مي‌شود گمراهي مردم را که عده‌اي بخاطر آنها در جهنم افتادند جبران کنند؟!!
لذا اگر قرار باشد همه بخشيده شود اين عين ناعدالتي است بويژه انيکه در خصوص ائمه آنها ولي خدا و جانشين خدا بودند از طرف خدا پس حق خدا چه مي‌شود که نگذاشتند جانشين او در زمين به حکومت برسد و دين خدا را اجرا کنند؟
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
 
32 | حق علی | | ٠٨:٠١ - ١٥ دي ١٣٩٥ |
سلام علیکم
لطفا امامت را از منظر اهل سنت بصورت مفصل تعریف بفرمایید
ممنونم
33 | حق علی | | ٠٨:٤١ - ١٦ دي ١٣٩٥ |
سلام علیکم
ایا روایت لعن الله من تخلف عن جیش اسامه با سند متصل امده است ؟ و اکر امده ایا صحیح است؟
لطفا کلام علمای اهل سنت مثل شهرستانی را که بدون سند اورده اند را بیان نفرمایید
ممنونم

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
قضیه لعن متخلفین از جیش اسامه را فقط شهرستانی نقل نکرده است بلکه دیگران نیز به آن اشاره کرده اند مثلا ایجی می نویسد:
كاختلافهم بعد ذلك في التخلف عن جيش أسامة فقال قوم بموجب الاتباع لقوله جهزوا جيش أسامة  لعن الله من تخلف عنه
از اختلافاتي که بين مسلمين اتفاق افتاد، تخلف کردن از فرمان پيامبر و حضور در جيش اسامه بود که پيامبر صلی الله علیه و آله  فرمودند :
جيش اسامه را آماده و تجهيز کنيد و هرکس از جيش اسامه تخلف کند، لعنت خدا بر او باد .
الإيجي، عضد الدين (متوفاى756هـ)، كتاب المواقف، الإيجي، عضد الدين (متوفاى756هـ)، كتاب المواقف، (3/ 650)تحقيق: عبد الرحمن عميرة، ناشر: دار الجيل، لبنان، بيروت، الطبعة: الأولى، 1417هـ، 1997م.
جهت اطلاع بیشتر به این آدرس رجوع کنید
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
34 | حق علی | | ١٠:٠١ - ١٨ دي ١٣٩٥ |
سلام هلیکم
تشکر از پاسختون
ایا سند متصل در رابطه با لعن متخلفین جیش اسامه وجود دارد؟؟

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
اولا: گذشته از اینکه این مطلب از مسلمات است و در کتب کلامی و غیره نقل شده است و چند نفر نیز آن را نقل کرده اندُ نیاز به سند نیز ندارد چون مبنای اهل سنت است که در غیر احکام و عقاید اهل سنت  به روایت هر چند ضعیف نیز باشد عمل می کنند
نووي نيز در خصوص عمل به روايات ضعيف در غير احكام و عقايد گويد:
وقد قدمنا في مواضع أن أهل العلم متفقون على العمل بالضعيف في غير الأحكام وأصول العقائد
در چند جا قبلا گفتيم كه اهل علم اتفاق دارند كه در غير احكام و اصول عقايد، به روايات ضعيف مي‌شود عمل كرد.
النووي الشافعي، محيي الدين أبو زكريا يحيى بن شرف بن مر بن جمعة بن حزام (متوفاى676 هـ)، المجموع، ج 5 ،  ص 62 ناشر: دار الفكر للطباعة والنشر والتوزيع، التكملة الثانية.
ثانیا: هر چند به فرض بگوییم اصلا پیامبر (ص) لعن الله مم تخلف جیش اسامه را نگفته باشد، باز متخلفین سبب آزار و اذیت و نارحتی حضرت شدند که این خودش نشانه دوری از رحمت خداست
پيامبر با مشاهده اعتراضات صحابه و مهاجرين، خشمگين شدند و به شدت به آنها اعتراض کردند؛ حلبي به عکس العمل پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله الله عليه و آله تصریح مي کند:
ولما بلغ رسول الله صلى الله عليه وسلم مقالتهم وطعنهم في ولايته مع حداثه سنه غضب صلى الله عليه وسلم غضبا شديدا وخرج وقد عصب على راسه عصابة وعليه قطيفة وصعد المنبر فحمد الله وأثنى عليه ثم قال أما بعد أيها الناس فما مقالة بلغتني عن بعضكم في تأميري أسامة ولئن طعنتم في تأميري أسامة لقد طعنتم في إمارتي أباه من قبله
وقتي خبر اعتراض و طعن و ترديد صحابه در مورد فرماندهي اسامه با وجود کمي سن او به گوش پيامبر رسيد، به شدت غضب ناک شدند و از منزل خارج شدند، درحاليکه بر سرشان پارچه اي مشکي بسته بودند و برآن قطيفه اي مشکي بود ومنبر رفتند و بعد از حمد وثناي الهي، فرمودند:
به من خبر رسيده است که بعضي از شما به فرماندهي اسامه اعتراض کرده ايد و حقيقتا کساني که الان به فرماندهي او اعتراض ميکنند قبلا هم به فرماندهي پدرش اعتراض مي کردند .
الحلبي، علي بن برهان الدين (متوفاى1044هـ)، السيرة الحلبية في سيرة الأمين المأمون، السيرة الحلبية (3/ 228) ناشر: دار المعرفة - بيروت – 1400
از اين روايت به دست مي آيد که اعتراض و تمرد، در سپاه اسامه وجود داشته است و پيامبر هم عدم شرکت در سپاه اسامه را با هيچ توجيهي نمي پذيرفتند. و در این خصوص اذیت شدند
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
35 | حق علی | | ٠٩:٣٧ - ١٩ دي ١٣٩٥ |
سلام علیکم
کتاب حاشیة شرح مطالع الانوار که اثر آیدینی حاجی پاشا میباشد رو از چه شایتی میتوانم دانلود کنم لطفا لینک دانلود این کتاب رو میتونید بذارید که از همین جا دانلود کنم

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
این کتاب را ما نداریم به نظر فابل آن نیز در اینترنت موجود نیست
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
36 | حق علی | | ١٠:٣٦ - ١٩ دي ١٣٩٥ |
سلام علیکم
اقا امام زمان علیه السلام در ناحیه مقدیه میفرمایند که مندر مصیبت جدم خون گریه میکنم سوال اینجاست که ایا واقعا امام زمان خون گریه میکندد؟ ایا میشود انسان خون گریه کند؟ در تاریخ جایی هست که کسی خون گریه کرده؟ یا همه این مطالب مجاز میباشد؟ لطفا به صورت واضح توضیح دهید

پاسخ:
با سلام
دوست گرامی
این عبارت در حقیقت بیانگر شدت غم و اندوه است همچنانکه برخی در غم از دست دادن عزیرانی که تحمل آن خیلی سخت باشد، می گویند  شب و روز خون گریه می کنیم در حقیقت می خواهد مصیبت را بزرگ جلوه بدهد
در خصوص مصیبت امام حسین علیه السلام همچنین آمده است که بعد از شهادت امام چهل روز خون گریه کرد که مراد آن خونی که ما داریم  نیست بلکه خونی که است که شبیه به خون و به نوع خود می باشد که این شدت مصیبت را می رساند پس وقتی که شدت این مصیبت روی زمین و زمان اثر می گذارد پس روی فرزند ایشان نیز تاثیر بسیار دارد که امام مهدی علیه السلام می گوید من خون گریه می کنم
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
 
37 | معین | | ٠٢:٠٦ - ٢٤ دي ١٣٩٥ |
سلام من هنوز برام خیلی جای سواله که چرا این شاگردان امام در محضر ایشان بودند ولی شیعه نشدند در مورد پیامبر خب گفته شده اونموقه خیلی از ایمان ها ظاهری بوده و منافق بودند ولی در مورد علمایی که برای اسلام تلاش کردند برایشان مسئله امامت و علم و عصمت امام توسط ایشان تبیین شده و نپذیرفتند؟ مدت دو سال شاگرد امام صادق علیه السلام باشی و شیعه ی ایشان نشوی؟ خیلی برام جای سواله و پاسختون قانعم نکرد اگه اطلاعات بیشتری دارید در اختیار بگذارید ممتون

پاسخ:
با سلام
دوست گرامی
در این خصوص به قسمت نظرات مقاله ذیل رجوع کنید
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
38 | aa | | ١٦:٢٠ - ٢٤ دي ١٣٩٥ |
بر فرض که حدیث من کنت مولی فعلی مولی صحیح باشد.
کجای آن امامت را اثبات میکند؟

پاسخ:
با سلام
دوست گرامی
در این خصوص به این آدرس رجوع کنید
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
39 | aa | | ١٦:٢٥ - ٢٤ دي ١٣٩٥ |
وضع رجال سند روایت زید بن وهب از زید بن ارقم در معظم کبیر طبرانی چگونه است؟

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
تنها اشکال سندی که برخی به این روایت (کور شدن زید بن ارقم بخاظر انکار جریان غدیر) گرفته اند، وجود دو راوی  إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَمْرٍو الْبَجَلِيُّ، و أَبُو إِسْرَائِيلَ الْمُلائِيُّ می باشد
در پاسخ باید بگوییم
 هر چند این دو راوی را ضعبف دانسته اند اما در مقابل توثیقات نیز دارد ابن حبان اسماعیل بن عمرو را در الثقات ذکر کرده و حاکم نیز روایت او را صحیح دانسته است
أخبرنا أبو عبد الله محمد بن أحمد بن بطة الأصبهاني ثنا عبد الله بن محمد بن زكريا الأصبهاني ثنا إسماعيل بن عمرو البجلي ثنا الأجلح بن عبد الله الكندي عن حبيب بن ثابت عن عاصم بن ضمرة عن علي رضي الله عنه قال أخبرني رسول الله صلى الله عليه وسلم أن أول من يدخل الجنة أنا وفاطمة والحسن والحسين قلت يا رسول الله فمحبونا قال من ورائكم صحيح الإسناد ولم يخرجاه
المستدرك على الصحيحين  ج 3   ص 164
در خصوص راوی بعدی أَبُو إِسْرَائِيلَ الْمُلائِيُّ نیز باید بگوییم این راوی نیز هر چند تضعیف دارد ولی توثیقات نیز دارد
ابن حجر گوید:
إسماعيل بن خليفة العبسي بالموحدة أبو إسرائيل الملائي الكوفي معروف بكنيته وقيل اسمه عبد العزيز صدوق سيء الحفظ نسب إلى الغلو في التشيع من السابعة مات سنة تسع وستين وله أكثر من ثمانين سنة ت ق
تقريب التهذيب  ج 1   ص 107
ابن سعد نیز می نویسد:
أبو إسرائيل الملائي العبسي واسمه إسماعيل بن أبي إسحاق قال يقولون إنه صدوق وكان بهز بن أسد يحكي أنه سمع أبا إسرائيل تناول عثمان وأشياء نحو هذا تحكى عنه
الطبقات الكبرى  ج 6   ص 380
در این صورت روایت مختلف فیه می شود با اين وجود که اين راوي هم توثيق دارد هم تضعيف،طبق رجال اهل سنت روايت مختلف فيه مي شود  و اين نوع روايت را روايت حسن گويند:  وقال ابن القطان هو صدوق ولم يثبت عليه ما يسقط له حديثه إلا أنه مختلف فيه فحديثه حسن .
تهذيب التهذيب ، ج 5 ، ص 228
گذشته از بحث سندی روایت، این کار زید بن ارقم ( یعنی جسارت وی در مقابل حضرت علی علیه السلام و مشمول نفرین ایشان شدن ) آنقدر مشهور است که به کتب رجالی و تاریخی نیز راه  پیدا کرده است .
ابوعبدالله علاء الدین مغلطای در ترجمه زید بن ارقم میگوید :
وذكر - أيضا-: أن عليا لما ناشد من سمع النبي صلى الله عليه وسلم يقول: «من كنت مولاه فعلي مولاه»، قال زيد: فكنت فيمن كتم، فذهب بصري، وكان علي قد دعا على من كتم.
همچنین بیان شده که علی علیه السلام قسم داد افراد را که چه کسی از رسول الله صلی الله علیه و آله شنیده است که میفرمود : هر کس من مولای او هستم ، پس علی (علیه السلام) هم مولای اوست ؟ زید گفت : من از دسته افرادی بودم که این حدیث را مخفی کردم پس کور شدم زیرا علی علیه السلام کسانی را که این حدیث را کتمان کردند ، نفرین کرد.
إكمال تهذيب الكمال في أسماء الرجال ، ج 5 ص 129 ، المؤلف: مغلطاي بن قليج بن عبد الله البكجري المصري الحكري الحنفي، أبو عبد الله، علاء الدين الوفاه 762هـ ، الناشر: الفاروق الحديثة للطباعة والنشر ،الطبعة: الأولى، 1422 هـ‍‍ - 2001 م ،المحقق: أبو عبد الرحمن عادل بن محمد - أبو محمد أسامة بن إبراهيم
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
40 | محسن هدایتی | | ٠١:٢٨ - ٢٥ دي ١٣٩٥ |
با عرض سلام خدمت کارشناسان محترم آیا فرضیه زیر درست میباشد و آیا واقعا اهل سنت حدیث در مورد ادامه نسل حضرت آدم ندارند نظر ائمه اطهارعلیهم السلام در باره این موضوع چیست با عرض تشکر
بسم الله الرحمن الرحیم...توسعه نسل آدم
حدیث صحیح مبنی بر چگونگی ادامه نسل آدم وجود ندارد و روایاتی که در تاریخ طبری یا کتب تاریخی دیگر آمده است سندشان صحیح نبوده و قابل حجت نیست همانطور که امام مالک گفته صحبت در مورد ادامه نسل آدم بدعت میباشد اما میتوان گفت که شاید پسران آدم با جن ها ازدواج کرده اند این حرف امام مالک میباشد که قضیه ازدواج فرزندان حضرت آدم را قبول نکرده است من هم میگویم که در این رابطه نباید با اطمینان نظر دادزیرا اظهار نظر در مورد موضوعی که پیامبر اکرم هیچ گونه صحبتی در مورد آن نفرموده اند، درست نمیباشد اما میخواهم بگویم که علاوه بر این دو فرضیه یعنی ازدواج پسران آدم با خواهرانشان یا ازدواج با جن ها راه دیگری نیز وجود دارد که برای آن دلیل قرآنی هم موجود میباشد البته باز هم میگویم این یک نظر شخصی بوده که پذیرفتن آن بدعت میباشد اما باید گفت که راه های زیادی برای توسعه نسل آدم وجود دارد که به خاطر ناقص بودن عقل بشر نمیتوان آن راه ها را درک کرد و اما موضوع اصلی این است که خداوند اراده فرمودند که حضرت مریم علیها السلام بدون شوهر پسری به دنیا بیاورد و خداوند متعال این پسر یعنی حضرت عیسی علیه السلام را نشانه ای برای جهانیان قرار داد واما اگر خداوند به دختران حضرت آدم به شکل حضرت مریم فرزند داده باشد فرزندان این دختران برای همدیگر حلال می شوند زیرا خاله زاده همدیگر خواهند شد و اما هدف از ابراز این نظر فقط همین است که نبی اکرم در مورد تکثیر نسل آدم حدیثی بیان نفرموده اند و ما هم باید سکوت کنیم و واقعا هم نمیدانیم که ادامه نسل آدم به چه شکلی بوده است وتنها خداوند متعال به آن امر آگاه است
نویسنده:هیوا کردنیا

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
هر چند در این خصوص نظریات مختلفی نقل شده است اما قول قوی در شیعه  طبق روایات اهل بیت علیهم السلام این است ازدواج در نسل اول اولاد آدم بين دو فرزند از آدم يعني شيث و يافث باملائکه الهي که به زمين آمدند وبه صورت بشري بوده اند انجام شده است.
با توجه به نقاط ضعف نظريه قبل  وتاييدات اين نظريه، قول قوي نيز اين نظريه مي‌باشد . روايتي درادامه خواهد آمد که چونگي گسترش نسل را از فرزندان آدم بيان مي‌کند .
2 أَبِي رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى الْعَطَّارُ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ أَبَانٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أُورَمَةَ عَنِ النَّوْفَلِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ دَاوُدَ الْيَعْقُوبِيِّ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُقَاتِلٍ عَمَّنْ سَمِعَ زُرَارَةَ يَقُولُ‏ سُئِلَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع عَنْ بَدْءِ النَّسْلِ مِنْ آدَمَ كَيْفَ كَانَ وَ عَنْ بَدْءِ النَّسْلِ مِنْ ذُرِّيَّةِ آدَمَ فَإِنَّ أُنَاساً عِنْدَنَا يَقُولُونَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَوْحَى إِلَى آدَمَ أَنْ يُزَوِّجَ بَنَاتِهِ بِبَنِيهِ وَ أَنَّ هَذَا الْخَلْقَ كُلَّهُ أَصْلُهُ مِنَ الْإِخْوَةِ وَ الْأَخَوَاتِ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع تَعَالَى اللَّهُ عَنْ ذَلِكَ عُلُوّاً كَبِيراً
علل الشرائع، ج‏1، ص: 19
يَقُولُ مَنْ قَالَ هَذَا بِأَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ خَلَقَ صَفْوَةَ خَلْقِهِ وَ أَحِبَّاءَهُ وَ أَنْبِيَاءَهُ وَ رُسُلَهُ وَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ وَ الْمُسْلِمِينَ وَ الْمُسْلِمَاتِ مِنْ حَرَامٍ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ مِنَ الْقُدْرَةِ مَا يَخْلُقُهُمْ مِنْ حَلَالٍ وَ قَدْ أَخَذَ مِيثَاقَهُمْ عَلَى الْحَلَالِ الطُّهْرِ الطَّاهِرِ الطَّيِّبِ فَوَ اللَّهِ لَقَدْ تَبَيَّنْتُ أَنَّ بَعْضَ الْبَهَائِمِ تَنَكَّرَتْ لَهُ أُخْتُهُ فَلَمَّا نَزَا عَلَيْهَا وَ نَزَلَ كُشِفَ لَهُ عَنْهَا فَلَمَّا عَلِمَ أَنَّهَا أُخْتُهُ أَخْرَجَ غُرْمُولَهُ ثُمَّ قَبَضَ عَلَيْهِ بِأَسْنَانِهِ حَتَّى قَطَعَهُ فَخَرَّ مَيِّتاً وَ آخَرَ تَنَكَّرَتْ لَهُ أُمُّهُ فَفَعَلَ هَذَا بِعَيْنِهِ فَكَيْفَ الْإِنْسَانُ فِي إِنْسِيَّتِهِ وَ فَضْلِهِ وَ عِلْمِهِ غَيْرَ أَنَّ جِيلًا مِنْ هَذَا الْخَلْقِ الَّذِي تَرَوْنَ رَغِبُوا عَنْ عِلْمِ أَهْلِ بُيُوتَاتِ أَنْبِيَائِهِمْ وَ أَخَذُوا مِنْ حَيْثُ لَمْ يُؤْمَرُوا بِأَخْذِهِ فَصَارُوا إِلَى مَا قَدْ تَرَوْنَ مِنَ الضَّلَالِ وَ الْجَهْلِ بِالْعِلْمِ كَيْفَ كَانَتِ الْأَشْيَاءُ الْمَاضِيَةُ مِنْ بَدْءِ أَنْ خَلَقَ اللَّهُ مَا خَلَقَ وَ مَا هُوَ كَائِنٌ أَبَداً ثُمَّ قَالَ وَيْحَ هَؤُلَاءِ أَيْنَ هُمْ عَمَّا لَمْ يَخْتَلِفْ فِيهِ فُقَهَاءُ أَهْلِ الْحِجَازِ وَ لَا فُقَهَاءُ أَهْلِ الْعِرَاقِ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَمَرَ الْقَلَمَ فَجَرَى عَلَى اللَّوْحِ الْمَحْفُوظِ بِمَا هُوَ كَائِنٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ قَبْلَ خَلْقِ آدَمَ بِأَلْفَيْ عَامٍ وَ أَنَّ كُتُبَ اللَّهِ كُلَّهَا فِيمَا جَرَى فِيهِ الْقَلَمُ فِي كُلِّهَا تَحْرِيمُ الْأَخَوَاتِ عَلَى الْإِخْوَةِ مَعَ مَا حُرِّمَ وَ هَذَا نَحْنُ قَدْ نَرَى مِنْهَا هَذِهِ الْكُتُبَ الْأَرْبَعَةَ الْمَشْهُورَةَ فِي هَذَا الْعَالَمِ التَّوْرَاةَ وَ الْإِنْجِيلَ وَ الزَّبُورَ وَ الْفُرْقَانَ أَنْزَلَهَا اللَّهُ عَنِ اللَّوْحِ الْمَحْفُوظِ عَلَى رُسُلِهِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ مِنْهَا التَّوْرَاةُ عَلَى مُوسَى ع وَ الزَّبُورُ عَلَى دَاوُدَ ع وَ الْإِنْجِيلُ عَلَى عِيسَى ع وَ الْقُرْآنُ عَلَى مُحَمَّدٍ ص وَ عَلَى النَّبِيِّينَ ع وَ لَيْسَ فِيهَا تَحْلِيلُ شَيْ‏ءٍ مِنْ ذَلِكَ حَقّاً أَقُولُ مَا أَرَادَ مَنْ يَقُولُ هَذَا وَ شِبْهَهُ إِلَّا تَقْوِيَةَ حُجَجِ الْمَجُوسِ فَمَا لَهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ ثُمَّ أَنْشَأَ يُحَدِّثُنَا كَيْفَ كَانَ بَدْءُ النَّسْلِ مِنْ آدَمَ وَ كَيْفَ كَانَ بَدْءُ النَّسْلِ مِنْ ذُرِّيَّتِهِ فَقَالَ إِنَّ آدَمَ ع وُلِدَ لَهُ سَبْعُونَ بَطْناً فِي كُلِّ بَطْنٍ غُلَامٌ وَ جَارِيَةٌ إِلَى أَنْ قُتِلَ هَابِيلُ فَلَمَّا قَتَلَ قَابِيلُ هَابِيلَ جَزِعَ آدَمُ عَلَى هَابِيلَ جَزَعاً قَطَعَهُ عَنْ إِتْيَانِ النِّسَاءِ فَبَقِيَ لَا يَسْتَطِيعُ أَنْ يَغْشَى‏ حَوَّاءَ خَمْسَمِائَةِ عَامٍ ثُمَّ تَخَلَّى مَا بِهِ مِنَ الْجَزَعِ عَلَيْهِ فَغَشِيَ حَوَّاءَ فَوَهَبَ اللَّهُ لَهُ شَيْثاً وَحْدَهُ لَيْسَ مَعَهُ ثَانٍ وَ اسْمُ شَيْثٍ هِبَةُ اللَّهِ وَ هُوَ أَوَّلُ مَنْ أُوصِيَ إِلَيْهِ مِنَ‏الْآدَمِيِّينَ فِي الْأَرْضِ ثُمَّ وُلِدَ لَهُ مِنْ بَعْدِ شَيْثٍ يَافِثُ لَيْسَ مَعَهُ ثَانٍ فَلَمَّا أَدْرَكَا وَ أَرَادَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ يُبْلِغَ بِالنَّسْلِ مَا تَرَوْنَ وَ أَنْ يَكُونَ مَا قَدْ جَرَى بِهِ الْقَلَمُ مِنْ تَحْرِيمِ مَا حَرَّمَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مِنَ الْأَخَوَاتِ عَلَى الْإِخْوَةِ أَنْزَلَ بَعْدَ الْعَصْرِ فِي يَوْمِ الْخَمِيسِ حَوْرَاءَ مِنَ الْجَنَّةِ اسْمُهَا نَزْلَةُ فَأَمَرَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ آدَمَ أَنْ يُزَوِّجَهَا مِنْ شَيْثٍ فَزَوَّجَهَا مِنْهُ ثُمَّ أَنْزَلَ بَعْدَ الْعَصْرِ مِنَ الْغَدِ حَوْرَاءَ مِنَ الْجَنَّةِ اسْمُهَا مَنْزِلَةُ فَأَمَرَ اللَّهُ تَعَالَى آدَمَ أَنْ يُزَوِّجَهَا مِنْ يَافِثَ فَزَوَّجَهَا مِنْهُ فَوُلِدَ لِشَيْثٍ غُلَامٌ وَ وُلِدَتْ لِيَافِثَ جَارِيَةٌ فَأَمَرَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ آدَمَ حِينَ أَدْرَكَا أَنْ يُزَوِّجَ بِنْتَ يَافِثَ مِنِ ابْنِ شَيْثٍ فَفَعَلَ فَوُلِدَ الصَّفْوَةُ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الْمُرْسَلِينَ مِنْ نَسْلِهِمَا وَ مَعَاذَ اللَّهِ أَنْ يَكُونَ ذَلِكَ عَلَى مَا قَالُوا مِنَ الْإِخْوَةِ وَ الْأَخَوَاتِ
محمّد بن يحيى عطّار از حسين بن حسن بن ابان، از محمّد بن اورمه، از نوفلى از على بن داود يعقوبى، از حسن بن مقاتل از كسى كه از زراره شنيد و او گفت:
از امام صادق عليه السّلام سؤال شد كه پيدايش نسل از آدم عليه السّلام چگونه بود و نيز كيفيت توليد نسل از ذريّه حضرت آدم عليه السّلام به چه نحو صورت گرفته؟
سپس سائل گفت: دسته‏اى از مردم پيش ما هستند كه مى‏گويند: خداوندعزّ و جلّ به آدم وحى فرمود كه دخترانش را به نكاح پسران خود درآورد و اين همه مخلوقات در اصل از ازدواج خواهران و برادران مى‏باشند آيا اين سخن صحيح است يا نه؟
حضرت فرمودند: خدا منزّه و مبرّا از اين گفتار است، كسى كه اين سخن را مى‏گويد در واقع قائل است به اين كه حقّ عزّ و جلّ برگزيدگان از مخلوقات و احباب و انبياء و سفراء و مؤمنين و مؤمنات و مسلمين و مسلمات را از حرام آفريده و قدرت نداشته كه آنها را از حلال خلق كند با اين كه عهد و پيمان بسته و بر اساس آن، ملتزم شده كه خلق را از راه حلال ايجاد نموده و ايشان را پاك و پاكيزه و طيّب و منزّه از هر آلودگى بيافريند، به خدا سوگند برايم نقل كردند كه چهارپايى اشتباها روى خواهرش جست و بعد از آن كه پايين آمد و معلوم شد كه آن ماده خواهرش بوده آلت خود را بيرون آورد و سپس با دندانهايش آن را گرفت و فشرد تا قطع نمود و سپس افتاد و مرد و از چهارپاى ديگرى بمن خبر دادند كه اشتباها با مادرش جمع شده و پس از معلوم شدن، آن حيوان نيز همان كرد كه چهار پاى مذكور انجام داده بود و وقتى حيوانات چنين باشند انسان كه واجد فضايل و علم و كمال است اين طور نيست؟! منتهى همان طورى كه استثناء در همه موارد هست در اين جا نيز چنانچه مى‏بينى گروهى از مردم روى از علم و دانش تافته و به كارهايى كه امر نشده‏اند پرداخته و با ارتكاب آنها به ضلالت و گمراهى كشيده مى‏شوند و با انجام اعمال شنيع و قبيح به انحطاط مى‏گرايند و اين گونه از حركات ناهنجار از بدو پيدايش مخلوقات تا الآن ادامه داشته و تا ابد خواهد بود سپس حضرت فرمودند:
واى بر اين گروهى كه اعتقادشان چنين است و معتقد به اين قول هستند، ايشان چقدر بى‏خبرند از آنچه را كه فقهاء حجاز و عراق با هم در آن اتفاق نظر دارند و اختلافى ندارند، خداي تبارك و تعالى دو هزار سال قبل از آفرينش آدم عليه السّلام به قلم امر فرمود و آن بر لوح محفوظ جارى شد و حكم تحريم خواهران بر برادران و محرّمات ديگر را تا روز قيامت ثبت و ضبط نمود.
ما مشاهده مى‏كنيم اين كتب چهارگانه آسمانى مشهور در اين عالم را كه عبارت باشند از: تورات و انجيل و زبور و فرقان، خداوند متعال مطالب لوح محفوظ را در اين كتب قرار داد و آنها را بر انبياء و پيامبران- صلوات اللَّه عليهم اجمعين- نازل فرمود، تورات را بر موسى عليه السّلام و زبور را بر داود عليه السّلام و انجيل را بر عيسى عليه السّلام و قرآن را بر حضرت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و در هيچ يك از اين كتب آنچه را كه در لوح محفوظ حرام‏ است ،وجود ندارد .كسى كه اين گفتارو نظير آن را بيان كرده صرفا قصدش تقويت حجج و براهين مجوس مى‏باشد، خداوند آنها رانابود کند .
سپس امام عليه السّلام پرداختند به بيان كيفيّت پيدايش نسل از جناب آدم عليه السّلام و تكثيرش از ذريّه آن حضرت و فرمودند: براى آدم هفتاد پشت متولّد شد كه در هر پشت يك پسر و يك دختر بود تا وقتى كه هابيل به دست قابيل كشته شد پس از وقوع اين حادثه آدم سخت به جزع آمد و از فراغ هابيل بسيار گريست به طورى كه تا پانصد سال توان نزديكى نمودن با حوا را نداشت‏  و بعد از سپرى شدن اين دوران با حوّا نزديکي کرد، خداوند متعال بر خلاف هر بار تنها شيث را به او عنايت فرمود و با وى دوّمى نبود، اسم شيث هبة اللَّه بوده و اوّلين كسى مى‏باشد كه در زمين به عنوان وصىّ تعيين گرديد و بعد از شيث خداوند متعال تنها يافث را به وى عنايت نمود و با او نيز دوّمى نبود و وقتى هر دو به سن بلوغ و ادراك رسيدند و حقّ عزّ و جلّ اراده كرد با رعايت نمودن آنچه قلم بر صفحه لوح محفوظ ثبت و ضبط كرده و نكاح خواهر با برادر را حرام اعلام نموده، لذا بدين منظور روز پنجشنبه بعد از ظهر فرشته‏اى از بهشت به نام «نزله» به زمين فرو فرستاد و به جانب آدم امر فرمود كه او را به تزويج شيث درآورد و آدم نيز چنين نمود سپس بعد از ظهر فرداى آن روز فرشته‏اى ديگر به نام «منزله» از بهشت به زمين فرستاد و به آدم فرمان داد او را به تزويج يافث درآورد و آدم اطاعت امر نمود از ازدواج شيث با حوريه، پسرى و از تزويج يافث با فرشته ، دخترى متولد شد و پس از به بلوغ رسيدن اين پسر و دختر خداي تبارك و تعالى دستور داد دختر يافث با پسر شيث ازدواج كند و پس از اين ازدواج انبياء و سفراء از نسل اين دو به عرصه وجود آمدند و بايد به خدا پناه برد از آنچه كه اين افراد گفته اند و معتقدند كه نسل انبياء از تزويج خواهر و برادر بوده است .
علل الشرائع، ج‏1، ص: 20 ابن بابويه، محمد بن على، - قم، چاپ: اول، 1385ش / 1966م.
در اين روايت امام معصوم ضمن تکذيب و مخالفت بانظريه ازدواج فرزندان آدم با يکديگر و اشاره به مخالف بودن اين ازدواج با سنت الهي، اين عمل را عملي قبيح معرفي مي‌کنند ومي‌فرمايد: پديد آوردن خلق از حرام باسنت الهي درتضاد است بنابراين بايد راهي براي ادامه نسل باشد و حضرت با اشاره به ازدواج دو فرزند شيث و يافث با فرشته‌گاني که به زمين آمدند و در قيافه بشر ظاهر شدند، آنرا آغاز خلقت بشر مي‌شمارد مي‌فرمايند .اين نظريه واين بيان قول قوي دراين بحث مي باشد وايرادات نظريه قبلي را ندارد.
البته احتمال ديگري را عده اي از افراد نقل کرده اند که احتمال ازدواج فرزندان آدم با فرزندان آدم از نسل هاي قبل حضرت آدم است
.قبل از حضرت آدم انسانها و موجودات ديگر وجود داشته اند و احتمال ازدواج اولاد حضرت آدم با آنها مي باشد
در اين خصوص رواياتي نقل شده است که وجود موجودات ديگر را در عوامل ديگر ثابت مي‌کند:
 أَبِي رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ شِمْرٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ يَزِيدَ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع عَنْ قَوْلِهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَ فَعَيِينا بِالْخَلْقِ الْأَوَّلِ بَلْ هُمْ فِي لَبْسٍ مِنْ خَلْقٍ جَدِيدٍ قَالَ يَا جَابِرُ تَأْوِيلُ ذَلِكَ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ إِذَا أَفْنَى هَذَا الْخَلْقَ وَ هَذَا الْعَالَمَ وَ سَكَنَ أَهْلُ الْجَنَّةِ الْجَنَّةَ وَ أَهْلُ النَّارِ النَّارَ جَدَّدَ اللَّهُ عَالَماً غَيْرَ هَذَا الْعَالَمِ وَ جَدَّدَ خَلْقاً مِنْ غَيْرِ فُحُولَةٍ وَ لَا إِنَاثٍ يَعْبُدُونَهُ وَ يُوَحِّدُونَهُ وَ خَلَقَ لَهُمْ أَرْضاً غَيْرَ هَذِهِ الْأَرْضِ تَحْمِلُهُمْ وَ سَمَاءً غَيْرَ هَذِهِ السَّمَاءِ تُظِلُّهُمْ لَعَلَّكَ تَرَى أَنَّ اللَّهَ إِنَّمَا خَلَقَ هَذَا الْعَالَمَ الْوَاحِدَ وَ تَرَى أَنَّ اللَّهَ لَمْ يَخْلُقْ بَشَراً غَيْرَكُمْ بَلَى وَ اللَّهِ لَقَدْ خَلَقَ اللَّهُ أَلْفَ‏ أَلْفِ‏ عَالَمٍ‏ وَ أَلْفَ أَلْفِ آدَمٍ أَنْتَ فِي آخِرِ تِلْكَ الْعَوَالِمِ وَ أُولَئِكَ الْآدَمِيِّين‏ .
 پدرم «ره» گفت كه حديث كرد ما را سعد بن عبد اللَّه گفت كه حديث كرد ما را محمد بن عيسى از حسن بن محبوب از عمرو بن شمر از جابر بن يزيد كه گفت ازحضرت باقر عليه السلام سؤال كردم از قول خداى عز و جل‏ أَ فَعَيِينا بِالْخَلْقِ الْأَوَّلِ بَلْ هُمْ فِي لَبْسٍ مِنْ خَلْقٍ جَدِيدٍ يعنى آيا پس ما بتنگ آمديم و مانده شديم بآفرينش اول بلكه ايشان در اشتباه و آشفتگى از آفريدن تازه‏اند و حضرت فرمود كه اى جابر تأويل اين آيه آنست كه خداى عز و جل چون اين خلق و اين عالم را نيست و نابود گرداند و اهل بهشت را در بهشت و اهل دوزخ را در دوزخ ساكن كند عالمى را غير از اين عالم تازه خلق كند و خلقى را تازه بيافريند بى‏نرها و ماده‏ها كه او را بپرستند و توحيد او كنند و زمين را غير از اين زمين از براى ايشان بيافريند كه ايشان را بردارد و آسمانى را غير از اين آسمان خلق كند كه‏بر ايشان سايه افكند و شايد كه تو چنان مى‏بينى كه خدا عالمى مگر اين يك عالم را نيافريده و چنان مى‏بينى كه خدا آدميانى را غير از شما نيافريده بلى بخدا سوگند كه خدا هزار هزار عالم و هزار هزار آدم را آفريده و تو در آخر اين عالمها و اين آدمهائى.
التوحيد (للصدوق) ؛ ص277ابن بابويه، محمد بن على، التوحيد (للصدوق) - ايران ؛ قم، چاپ: اول، 1398ق.
از اين روايت شريف بدست مي آيد که انسانهايي قبل از انسانهاي زمان آدم وجود داشته است واحتمال گسترش نسل بشر از طريق ازدواج با آنها بوده است که هنوز منقرض نشده بودند
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
  بعدی [1] [2]  
* نام:
* پست الکترونیکی:
* متن نظر :
  

آخرین مطالب
پربحث ترین ها
پربازدیدترین ها