2019 October 24 - پنج شنبه 02 آبان 1398
شفاعت و توسل
کد مطلب: ٦٣٩٢ تاریخ انتشار: ١٦ بهمن ١٣٨٦ تعداد بازدید: 22540
مقالات » پاسخگویی به شبهات
شفاعت و توسل

تعريف، اثبات، دلايل قرآني و روايي توسل و شفاعت، نقد شبهات وهابيت

شفاعت

تعريف شفاعت نزد اهل لغت

خليل بن احمد فراهيدي ( متوفي 150 ) در كتاب العين مي گويد :

الشافع : الطالب لغيره ، وتقول استشفعت بفلان فتشفع لي إليه فشفعه في . والإسم : الشفاعة . واسم الطالب : الشفيع .

كتاب العين ج 1 ص 260 .

شافع يعني كسي كه از غير خودش طلب شفاعت مي كند و مي گويد نزد فلان شخص واسطه و شفيع من باش . اسم مصدر ( حاصل و نتيجه مصدر ) آن شفاعت است و كسي را كه طلب شفاعت مي كند شفيع مي نامند .

راغب اصفهاني در كتاب المفردات مي گويد :

الشفع : ضم الشئ إلي مثله ويقال للمشفوع شفع .

المفردات ص 263 .

الشفع به معناي ضميمه كردن چيزي به مثل خودش است و به مشفوع گفته مي شود

زَبيدي نيز در تاج العروس ج 5 ، ص 401 همين مطلب را مي گو يد .

تعريف شفاعت نزد متكلمين شيعه

سيد مرتضي مي فرمايد:

وحقيقة الشفاعة وفائدتها : طلب إسقاط العقاب عن مستحقه ، وإنما تستعمل في طلب إيصال المنافع مجازا وتوسعا ، ولا خلاف في أن طلب إسقاط الضرر والعقاب يكون شفاعة علي الحقيقة .

رسائل المرتضي ج 1، ص 150 ، باب مسألة الوعد و الوعيد و الشفاعة .

سيد مرتضي مي فرمايد: حقيقت شفاعت و فايده آن طلب برداشتن عقاب از كسي است كه مستحق عقاب است ، البته كلمه شفاعت مجازا در مورد درخواست رسيدن منافع به شخص نيز به كار مي رود ، و در اينكه حقيقت شفاعت در مورد طلب برداشتن ضرر و عقاب و عذاب است هيچ اختلافي نيست .

در جاي ديگر مي فرمايد :

وشفاعة النبي ( صلي الله عليه وآله ) إنما هي في إسقاط عقاب العاصي لا في زيادة المنافع ، لأن حقيقة الشفاعة تختص بذلك ... .

رسائل المرتضي ج 3 ، ص 17 ، باب مايجب إعتقاده و أبواب العدل كلها

شفاعت نمودن پيامبر اكرم فقط در برداشتن عقاب و عذاب گناهكار است و اين شفاعت در مورد رسيدن منافع به شخص نمي باشد ، زيرا حقيقت شفاعت اختصاص به برداشتن عقاب و عذاب گناهكار دارد ... .

شيخ طوسي مي فرمايد :

حقيقة الشفاعة عندنا أن تكون في إسقاط المضار دون زيادة المنافع ، والمؤمنون عندنا يشفع لهم النبي ( صلي الله عليه وآله وسلم ) فيشفعه الله تعالي ويسقط بها العقاب عن المستحقين من أهل الصلاة لما روي من قوله عليه السلام : ( ادخرت شفاعتي لأهل الكبائر من أمتي ) ... والشفاعة ثبتت عندنا للنبي ( صلي الله عليه وآله وسلم ) وكثير من أصحابه ولجميع الأئمة المعصومين وكثير من المؤمنين الصالحين ... .

التبيان ، للشيخ الطوسي : 213 - 214 .

حقيقت شفاعت در نزد ما در مورد رسيدن منافع به شخص نمي باشد بلكه در مورد برداشتن عقاب و عذاب گناهكار است . به عقيده ما پيامبر اكرم مؤمنين را شفاعت مي فرمايند و خداوند نيز شفاعت ايشان را مي پذيرد و خداوند تبارك و تعالي عذاب و عقاب را در نتيجه اين شفاعت از مستحقين آن ( البته از كساني كه اهل نماز باشند ) برمي دارد . زيرا شخص شخيص رسول اكرم صلي الله عليه و آله و سلم فرمودند : من شفاعتم را براي كساني از امتم كه اهل گناه كبيره هستند نگه داشته ام ... شيخ طوسي در ادامه مي فرمايند : نزد ما شيعيان اثنا عشري خداوند امتياز شفاعت خواهي را به پيامبر اكرم و بسياري از اصحاب ايشان و تمامي فرزندان معصوم ايشان و بسياري از مؤمنين صالح عطا نموده است .

تعريف شفاعت نزد متكلمين اهل سنت

أبو حفص النسفي ( متوفي 538 ه) : در كتاب العقائد النسفية :

الشفاعة ثابتة للرسل والأخيار في حق الكبائر بالمستفيض من الأخبار .

العقائد النسفية ، ـ لأبي حفص النسفي ـ ، ص 148

امتياز شفاعت خواهي در مورد كساني اهل گناه كبيره هستند براي پيامبران و بنده گان خوب خدا به واسطه اخبار و روايات زيادي ثابت شده است .

ناصر الدين أحمد بن محمد بن المنير الإسكندري المالكي در كتاب الانتصاف مي گويد :

وأما من جحد الشفاعة فهو جدير أن لا ينالها ، وأما من آمن بها وصدقها وهم أهل السنة والجماعة فأولئك يرجون رحمة الله ، ومعتقدهم أنها تنال العصاة من المؤمنين وإنما ادخرت لهم ... .

الانتصاف فيما تضمنه الكشاف من الاعتزال ، للإمام ناصر الدين الإسكندري المالكي المطبوع بهامش الكشاف ج1 ، ص 214 .

كسي كه شفاعت را انكار كند شايسته است مشمول شفاعت نشود ولي كسي كه ايمان به شفاعت دارد اما اهل سنت و جماعت كه ايمان به شفاعت دارند و آن را تصديق مي نمايند پس آنها به رحمت خداوند اميد دارند و اعنقادشان اين است كه شفاعت در مورد مؤمنين گنهكار است ( پيامبر فرمودند ) من شفاعتم را براي افرادي از امتم كه اهل گناه كبيره هستند نگه داشته ام ...

قَالَ الْقَاضِي عِيَاض : مَذْهَب أَهْل السُّنَّة جَوَاز الشَّفَاعَة عَقْلًا وَوُجُوبهَا سَمْعًا بِصَرِيحِ قَوْله تَعَالَي : { يَوْمَئِذٍ لَا تَنْفَع الشَّفَاعَة إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَن وَرَضِيَ لَهُ قَوْلًا } وَقَوْله : { وَلَا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنْ اِرْتَضَي } وَأَمْثَالهمَا ، وَبِخَبَرِ الصَّادِق صَلَّي اللَّه عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، وَقَدْ جَاءَتْ الْآثَار الَّتِي بَلَغَتْ بِمَجْمُوعِهَا التَّوَاتُر بِصِحَّةِ الشَّفَاعَة فِي الْآخِرَة لِمُذْنِبِي الْمُؤْمِنِينَ . وَأَجْمَعَ السَّلَف وَالْخَلَف وَمَنْ بَعْدهمْ مِنْ أَهْل السُّنَّة عَلَيْهَا. . . .

نقلا عن : شرح صحيح مسلم ، للنووي ج3 ، ص 35 ، باب إِثْبَات الشَّفَاعَة وَإِخْرَاج الْمُوَحِّدِينَ مِنْ النَّار .

قاضي عياض مي گويد: اهل سنت شفاعت را عقلا جايز و شرعا واجب مي دانند و دليل وجوب آن آيه 109 سوره طه : (در آن روز ، شفاعت ( به كسي ) سود نبخشد ، مگر كسي را كه( خداي) رحمان اجازه دهد و سخنش او را پسند آيد ) و آيه 28 سوره انبياء (و جز براي كسي كه (خدا ) رضايت دهد ، شفاعت نمي كنند ) و امثال اين آيات و روايات پيامبر اكرم صلي الله عليه و ( آله) و سلم مي باشد . و روايات زيادي كه مجموع آنها به حد تواتر مي رسد در مورد صحت شفاعت در قيامت براي مؤمنين گنهكار وارد شده است . و تمامي علماي اهل سنت از قبل تا به حالا بر صحت شفاعت اجماع دارند ... .

بنابراين شفاعت ، واسطه شدن ، انبياء ، امامان و صالحان بين خدا و خلق براي بخشيده شدن گناها ني است كه از مؤمنان سر زده است . كه بحث در مورد شفاعت دو مرحله دارد : 1- شفاعت در قيامت . 2- طلب كردن شفاعت از رسول خدا كه در آخرت ما را شفاعت كنند .

شفاعت از ضروريات مذاهب اسلامي

شفاعت در قيامت ، با شرائط و خصوصياتي كه در باره آن ذكر شده است ، از ضروريات تمامي مذاهب اسلامي و مورد اجماع تمامي علماي مسلمان است كه آيات بسياري در قرآن كريم آن را تأييد مي كند ؛ از جمله :

وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَي . الضحي / 5 .

و بزودي پروردگارت تو را عطاي خواهد داد ، تا خرسند گردي .

وَمِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نَافِلَةً لَكَ عَسَي أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَحْمُودًا . الإسراء / 79 .

و پاسي از شب را زنده بدار ، تا براي تو [ به منزله ] نافله اي باشد ، اميد كه پروردگارت تو را به مقامي ستوده برساند .

تمامي مفسران شيعه و سني بر اين مطلب اتفاق دارند كه مراد از «مقام محمود» همان مقام شفاعت است كه خداوند آن را به پيامبرش وعده داده است .

پيامبر(صلي الله عليه وآله) فرمودند :

اُعطيتُ خمساً... و اعطيت الشفاعة فادّخرتها لامّتي فهي لِمَنْ لا يشرك بالله شيئاً .

خداوند بزرگ به من پنج امتياز داده است... كه يكي از آنها شفاعت است و آن را براي امت خود نگه داشته ام. شفاعت براي كساني است كه شرك نورزند .

مسند احمد، ج1، ص 301 ، باب : مسند عبدالله بن عباس ; سنن نسائي، ج1، ص 211 ، باب : الطواف علي النساء في غسل واحد ; سنن دارمي، ج1، ص 323 ، باب : الارض كلها طهور ... .

در روايت ديگر پيامبر(صلي الله عليه وآله) فرمود:

انا اول شافع و اول مشفَّع

من نخستين كسي هستم كه شفاعت مي كند و نخستين كسي هستم كه شفاعت او پذيرفته مي شود.

سنن ترمذي ج5 ، ص 248 ، باب ما جاء في فضل النبي ، باب 22 ، حديث رقم : 3695 ؛ سنن دارمي ج 1 ، ص 26 ، باب ما أعطي النبي صلي الله عليه و سلم الفضل .

فخر رازي از علما و مفسرين بزرگ اهل سنت در اين باره مي گويد :

أجمعت الأمة علي أن لمحمد صلي الله عليه وسلم شفاعة في الآخرة وحمل علي ذلك قوله تعالي ( عسي أن يبعثك ربك مقاما محمودا ) وقوله تعالي ( ولسوف يعطيك ربك فترضي ) .

تفسير الرازي ، ج 3 ، ص 55 .

تمامي امت اسلامي بر اين مطلب اجماع دارند كه پيامبر اسلام صلي الله عليه وآله وسلم در قيامت حق شفاعت دارد و اين دو آيه « اميد كه پروردگارت تو را به مقامي ستوده برساند » و « و بزودي پروردگارت تو را عطاي خواهد داد ، تا خرسند گردي » را به همين معنا حمل كرده اند .

مرحوم شيخ مفيد رضوان الله تعالي عليه در اين باره مي فرمايد :

اتفقت الإمامية علي أن رسول الله ( صلي الله عليه وآله وسلم ) يشفع يوم القيامة لجماعة من مرتكبي الكبائر من أمته ، وأن أمير المؤمنين ( عليه السلام ) يشفع في أصحاب الذنوب من شيعته ، وأن أئمة آل محمد ( عليهم السلام ) كذلك ، وينجي الله بشفاعتهم كثيرا من الخاطئين .

أوائل المقالات في المذاهب والمختارات ، ص 29 تحقيق مهدي محقق .

اماميه بر اين مطلب اتفاق دارند كه رسول گرامي اسلام صلي الله عليه وآله وسلم در روز قيامت گروهي از كساني را كه گناهان كبيره انجام داده اند ، شفاعت مي كند . و نيز بر اين مطلب اتفاق دارند كه امير المؤمنين و بقيه ائمه گناهكاران را شفاعت مي كنند و با شفاعت آن ها خداوند بسياري از گناهكاران را نجات مي دهد .

علامه مجلسي رحمت الله عليه نيز در اين باره مي فرمايد :

أما الشفاعة فاعلم أنه لا خلاف فيها بين المسلمين بأنها من ضروريات الدين وذلك بأن الرسول يشفع لأمته يوم القيامة ، بل للأمم الأخري ... .

بحار الأنوار ، ج 8 ، ص 29 - 63 .

تمامي مسلمين بر اين مطلب اتفاق دارند كه شفاعت از ضروريات دين است . و شفاعت ، يعني اين كه پيامبر اسلام صلي الله عليه وآله نه تنها امت خود را ؛ بلكه امت هاي ديگر را نيز شفاعت خواهد كرد .

و نووي از علماي بزرگ اهل سنت و از شارحين صحيح مسلم به نقل از قاضي عياض بن موسي مي نويسد :

قال القاضي عياض رحمه الله مذهب أهل السنة جواز الشفاعة عقلا ووجوبها سمعا بصريح قوله تعالي (يَوْمَئِذٍ لَا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَرَضِيَ لَهُ قَوْلًا ) وقوله (وَلَا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضَي) وأمثالهما وبخبر الصادق صلي الله عليه وسلم وقد جاءت الآثار التي بلغت بمجموعها التواتر بصحة الشفاعة في الآخرة لمذنبي المؤمنين وأجمع السلف والخلف ومن بعدهم من أهل السنة عليها .

شرح مسلم - النووي - ج 3 - ص 35 .

قاضي عياض مي گويد : " مذهب اهل سنت بر اين است كه شفاعت عقلا جايز و شرعا واجب است ؛ به دليل اين كه خداوند به صراحت در آيه قرآن فرموده است : " در آن روز ، شفاعت [ به كسي ] سود نبخشد ، مگر كسي را كه [ خداي] رحمان اجازه دهد و سخنش او را پسند آيد " و نيز گفته خداوند كه فرموده : " و جز براي كسي كه [ خدا ] رضايت دهد ، شفاعت نمي كنند " و امثال اين آيات . و همچنين به خاطر روايات پيامبر راستگو صلي الله عليه وآله وسلم مبني بر صحت شفاعت در آخرت براي گناهكاراني از مؤمنين كه مجموع اين روايات به حد تواتر مي رسد . تمامي علماي اهل سنت ؛ از گذشته تا كنون بر صحت شفاعت اجماع دارند .

و تاج الإسلام أبو بكر الكلاباذي ( متوفي 380 ه در اين باره مي گويد :

إن العلماء قد أجمعوا علي أن الإقرار بجملة ما ذكر الله سبحانه وجاءت به الروايات عن النبي ( صلي الله عليه وآله ) في الشفاعة واجب ، لقوله تعالي : (وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَي) ولقوله : (عَسَي أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَحْمُودًا ) وقوله : (وَلَا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضَي) . وقال النبي ( صلي الله عليه وآله ) : " شفاعتي لأهل الكبائر من أمتي " .

علما بر اين مطلب اجماع دارند كه اقرار به تمامي آن چه كه خدا و رسول او (صلي الله عليه وآله وسلم ) در باره شفاعت گفته اند ، واجب است . به دليل فرموده خداوند : " و بزودي پروردگارت تو را عطاي خواهد داد ، تا خرسند گردي » و فرموده خداوند : " اميد كه پروردگارت تو را به مقامي ستوده برساند " و نيز فرموده خداوند : " و جز براي كسي كه [ خدا ] رضايت دهد ، شفاعت نمي كنند " و همچنين سخن پيامبر (صلي الله عليه و آله وسلم ) كه فرمود : " من گناهكاراني از امتم را شفاعت مي كنم " .

لتعرف لمذهب أهل التصوف ، ص 54 _ 55 ، تحقيق د . عبد الحليم محمود ، شيخ الأزهر الأسبق .

و حتي ابن تيميه نيز شفاعت در قيامت را قبول دارد و در اين باره مي گويد :

للنبي (صلي الله عليه وآله ) في يوم القيامة ثلاث شفاعات... وأما الشفاعة الثالثة فيشفع في من استحق النار وهذه الشفاعة له (صلي الله عليه وآله) ولسائر النبيين والصديقين وغيرهم في من استحق النار أن لا يدخلها ويشفع في من دخلها .

براي پيامبر ( صلي الله عليه وآله وسلم ) در روز قيامت سه شفاعت است ... شفاعت سوم براي كساني است كه مستحق آتش هستند . شفاعت آن حضرت ، ساير انبياء ، صديقين و ديگران به اين است كه كسي كه سزاوار آتش است ، وارد آن نشود ، و نيز در مورد كسي كه داخل آتش شده شفاعت مي كند .

مجموعة الرسائل الكبري ، ج1 ، ص403_ 404 .

و محمد بن عبد الوهاب نيز در اين باره مي گويد :

وثبتت الشفاعة لنبينا محمد (صلي الله عليه وآله) يوم القيامة ولسائر الأنبياء والملائكة والأولياء والأطفال حسبما ورد ، ونسألها من المالك لها والآذن فيها بأن نقول : اللهم شفع نبينا محمدا فينا يوم القيامة أو اللهم شفع فينا عبادك الصالحين ، أو ملائكتك ، أو نحو ذلك مما يطلب من الله لا منهم ... إن الشفاعة حق في الآخرة ، ووجب علي كل مسلم الإيمان بشفاعته ... .

الهدية السنية ، الرسالة الثانية ، ص42 .

شفاعت براي پيامبر اسلام (صلي الله عليه وآله وسلم) در روز قيامت و نيز براي ساير انبياء ، ملائكه ، اولياء و اطفال بنابر آن چه كه وارد شده است ، قطعي است . و ما درخواست مي كنيم از مالك و اجازه دهنده شفاعت به اين صورت كه مي گوييم :

و ما از خدواندي كه صاحب شفاعت مي باشد و اجازه شفاعت به دست اوست در خواست مي كنيم:

" بار خدايا ! پيامبر ما را در روز قيامت شفيع ما قرار بده " . يا اين كه مي گوييم : " بار خدايا ! صالحان و ملائكه خود را شفيع ما قرار بده " و مانند اين سخنان كه از خداوند طلب مي كنيم نه از غير خدا . شفاعت در آخرت حق و واجب است بر هر مسلماني كه به آن ايمان داشته باشد ... .

اين نمونه هاي كوچكي بود از نظرات علماي شيعه و سني در اين باره كه به جهت اختصار به همين تعداد بسنده مي شود .

شبهه وهابي ها در باره شفاعت

اما آن چه كه از بين تمامي فرقه هاي اسلامي ، تنها وهابي ها آن را قبول ندارند و به شدت با آن به مخالفت برخواسته و قائل به آن را كافر و مشرك مي دانند ، طلب شفاعت در دنيا است ؛ يعني اينكه فردي در همين دنيا از پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله و سلم ( چه در حال حيات ايشان و چه بعد از شهادت ايشان )درخواست كند روز قيامت در درگاه ربوبي نزد پروردگار عالم او را شفاعت كند و برايش ازخداوند تبارك و تعالي طلب بخشش كند ، اينچنين درخواستي نزد ابن تيميه و محمد بن عبد الوهاب و پيروانشان شرك و كفر محسوب مي شود زيرا وقتي فردي بين خود و خدايش واسطه قرار مي دهد ( و خودش مستقيما از خداوند طلب نمي كند ) و از كسي غير از خدا طلب شفاعت مي كند در حقيقت اين فرد را معبود خود قرار داده و او را شريك خداوند خوانده است . اما اگر كسي اينگونه دعا كند : پروردگارا پيامبرت را در روز قيامت شفيع من گردان ( و بواسطه او گناهان مرا ببخش ) از نظر وهابيها بلا مانع است .

محمد بن عبدالوهاب مي گويد : من جعل بينه وبين اللَّه وسائط يدعوهم ويسألهم الشفاعة كفر إجماعاً.

محمد بن عبد الوهاب - مجموعة المؤلفات ج 1 ، ص 385 ، ج 6 ، ص 9 ، 68 ، 213

كسي كه بين خود و خدايش واسطه قرار دهد و آن واسطه ها را بخواند و از آنها طلب شفاعت كند به اجماع مسلمين چنين فردي كافر است .

در جاي ديگر مي گويد :

قال النبي (صلي الله عليه و سلم) : اُعطي الشفاعة وأنا أطلبه ممّا أعطاه اللَّه . فالجواب : إنّ اللَّه أعطاه الشفاعة ونهاك عن هذا ، فقال : ( فلا تدعوا مع اللَّه أحداً) الجن / 18 . فاذا كنت تدعو اللَّه أن يشفع نبيّه فيك فأطعه في قوله : ( فلا تدعوا مع اللَّه أحداً ).

مجموعة المؤلفات ج 1 ، ص 166 .

پيامبر صلي الله عليه و سلم فرموده است : خداوند به من مقام شفاعت را عطا فرموده و من طلب مي كنم شفاعتي را كه خداوند به من عطا كرده است . محمد بن عبدالوهاب مي گويد : جواب اين حديث اين است كه خداوند به پيامبرش مقام شفاعت را عطا فرموده ولكن تو را ( بندگان) از درخواست چنين مطلبي ( درخواست شفاعت از پيامبر ) نهي كرده است ، خداوند در قرآن مي فرمايد :

فلا تدعوا مع اللَّه أحداً . الجن / 18 .

و مساجد ويژه خداست ، پس هيچ كس را با خدا مخوانيد .

پس اگر از خداوند درخواست كني كه پيامبرش را در روز قيامت شفيع تو گرداند ( و بواسطه او گناهان ترا ببخشد ) به دستور خداوند در اين آيه عمل كرده اي .

در جاي ديگر مي گويد :

الميت لا يملك لنفسه نفعاً ولا ضراً فضلاً لمن سأله أن يشفع له إلي اللَّه... .

مجموعة المؤلفات ج1 ، ص 296 ، ج 4 ص 42 .

فردي كه مرده است ( كنايه از انبيا و صالحين ) نمي تواند هيچ نفعي را براي خودش جلب كند و يا ضرري را از خودش دفع كند چه برسد به اينكه بخواهد براي كسي طلب شفاعت كند

محمد بن عبد الوهاب مي گويد :

قال تعالي : ( وَيَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنْفَعُهُمْ وَيَقُولُونَ هَؤُلَاءِ شُفَعَاؤُنَا عِنْدَ اللَّهِ قُلْ أَتُنَبِّئُونَ اللَّهَ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِي السَّمَوَاتِ وَلَا فِي الْأَرْضِ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَي عَمَّا يُشْرِكُونَ ) يونس: 18/10 .

فأخبر انّ من جعل بينه وبين اللَّه وسائط يسألهم الشفاعة فقد عبدهم وأشرك بهم ، وذلك أنّ الشفاعة كلّها للَّه ، كما قال تعالي : ( قل للَّه الشفاعة جميعاً) الزمر : 44 .

تحفه اثنا عشرية ــ عبدالعزيز دهلوي ــ ، ص 751

خداوند در قرآن مي فرمايد : و به جاي خدا ، چيزهايي را مي پرستند كه نه به آنان زيان مي رساند و نه به آنان سود مي دهد . و مي گويند : «اينها نزد خدا شفاعتگران ما هستند .» بگو : «آيا خدا را به چيزي كه در آسمانها و در زمين نمي داند ، آگاه مي گردانيد ؟» او پاك و برتر است از آنچه ] با وي ] شريك مي سازند .

خداوند در اين آيه خبر مي دهد هركس بين خود و خدايش واسطه قرار دهد در حقيقت آن واسطه را پرستيده و او را به عنوان شريك خدا قرار داده است ، و اين مطلب به خاطر اين است كه شفاعت تماما متعلق به خداست همانطوري كه خداوند در قرآن مي فرمايد : اي رسول ما بگو : «شفاعت ، يكسره از آن خداست » .

« أعوذ بالله من الإفتراء و الكذب »

پاسخ :

شفاعت در قرآن :

موارد بسيار زيادي در روايات نقل شده است كه اصحاب رسول خدا از رسول خدا صلي الله عليه و آله ـ چه در زمان حياتشان و چه بعد از شهادت ايشان ـ طلب شفاعت نموده اند و حتي در قرآن نيز به بعضي از اين موارد (طلب شفاعت در زمان حيات ايشان) اشاره شده است كه به عنوان نمونه به چند مورد اشاره مي كنيم :

خداوند در قرآن مي فرمايد :

ولو أنهم إذ ظلموا أنفسهم جاءوك فاستغفروا الله واستغفر لهم الرسول لوجدوا الله توابا رحيما ) . النساء / 64 .

و اگر آنان وقتي به خود ستم كرده بودند ، پيش تو مي آمدند و از خدا آمرزش مي خواستند و پيامبر ] نيز ] براي آنان طلب آمرزش مي كرد ، قطعاً خدا را توبه پذيرِ مهربان مي يافتند .

و در باره منافقين مي گويد :

وإذا قيل لهم تعالوا يستغفر لكم رسول الله لووا رؤوسهم ورأيتهم يصدون وهم مستكبرون . المنافقون / 5 .

و چون بديشان گفته شود : «بياييد تا پيامبر خدا براي شما آمرزش بخواهد» ، سرهاي خود را بر مي گردانند ، و آنان را مي بيني كه تكبركنان روي برمي تابند .

زماني كه اعراض و رو گرداني از طلب استغفار از پيامبر را (كه در حقيقت طلب شفاعت از ايشان است ) خداوند علامت نفاق مي داند پس قطعا طلب نمودن اين مطلب و ممارست بر آن علامت ايمان خواهد بود .

همانطوري كه ملاحظه مي فرمائيد خداوند در اين دو آيه طلب استغفار از پيامبر را ( كه در حقيقت همان طلب شفاعت از ايشان است ) نه تنها جايز بلكه نشانه ايمان مي داند .

شفاعت در روايات :

روايات طلب شفاعت از پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله و سلم سه دسته اند : 1- طلب شفاعت از پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله و سلم قبل از تولد ايشان . 2- طلب شفاعت از پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله و سلم در زمان حيات ايشان . 3- طلب شفاعت از پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله و سلم بعد از و فات ايشان . كه در اينجا متن روايات را خدمت شما ارائه مي كنيم .

طلب شفاعت از پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله و سلم قبل از تولد ايشان :

حلبي در كتاب السيرة الحلبية به نقل از ابن اسحاق در كتاب المبدأ و قصص الأنبياء مي گو يد : شخصي بنام تبع بن حسان الحميري قبل از تولد پيامبر اكرم نامه اي خطاب به حضرت نوشت كه عبارت نامه به اين شرح است

أما بعد يا محمد فإني آمنت بك وبربك ورب كل شئ وبكل ما جاءك من ربك من شرائع الإسلام والإيمان وإني قلت ذلك فإن أدركتك فيها ونعمت وإن لم أدركك فاشفع لي يوم القيامة ولا تنسني وكتب عنوان الكتاب إلي محمد بن عبد الله خاتم النبين والمرسلين ورسول رب العالمين من اتبع لأول حمير أمانة الله في يد من وقع هذا الكتاب في يده إلي أن يدفعه إلي صاحبه و دفعه إلي رأس العلماء المذكورين .

اي محمد من به تو و به پروردگار تو كه تمامي اشياء مخلوق او يند و تحت يد قدرت او هستند و به تمامي دستوراتي از طرف خداوند به تو ابلاغ شده ايمان آوردم و به اين مطالب اقرار مي كنم پس اگر روزي دوران رسالت تو را درك كردم ( و در قيد حيات بودم ) خيلي خوب است ( كه در خدمت تو باشم ) اما اگر دوران رسالت تو را درك نكردم ( و در قيد حيات نبودم ) از تو مي خواهم مرا روز قيامت شفاعت كني و در آن روز مرا فراموش نكني ... ( ابن اسحاق در ادامه مي گويد ) و اين عبارت را عنوان نامه قرار داد : اين نامه از طرف اتبع اول از طايفه حمير به محمد بن عبدالله آخرين پيغمبر و فرستاده پروردگار عالم و اين نامه را امانت قرار مي دهم در دست اين شخص تا اينكه آن را به دست صاحب اصلي آن ( يعني پيامبر اكرم ) برساند و اين نامه را به دست عالم بزرگ آن زمان داد

حلبي به نقل از ابن اسحاق در ادامه مي گويد :

ثم وصل الكتاب المذكور إلي النبي صلي الله عليه وسلم علي يد بعض ولد العالم المذكور حين هاجر وهو بين مكة والمدينة ... و بعد قراءة الكتاب عليه صلي الله عليه وسلم قال مرحبا بتبع الأخ الصالح ثلاث مرات

سپس اين نامه را يكي از فرزندان( ابي ليلي ) آن عالم در زمان مهاجرت پيامبر اكرم به مدينه در بين مكه و مدينه به دست پيامبر اكرم رساند ... و پيامبر اكرم بعد از قرائت نامه سه بار فرمودند : آفرين به « تبع » برادر صالح ما .

كان بين تبع هذا أي بين قوله إنه آمن به وعلي دينه وبين مولد النبي صلي الله عليه وسلم ألف سنة

حلبي به نقل از ابن اسحاق در ادامه مي گويد :

بين تبع در زماني كه اين نامه را نوشت و بين زمان تولد پيامبر اكرم 1000 سال فاصله بود. ( يعني تبع اين نامه را 1000 سال قبل از تولد پيامبر اكرم نوشته بود و در آن زمان از ايشان طلب شفاعت نموده بود ) .

السيرة الحلبية - الحلبي - ج 2 - ص 279 - 280

اگر اين كار « تبع » شرك و كفر بود بر پيامبر خدا واجب بود كه اين كار را نكوهش كنند و قباحت و زشتي آن را بيان فرمايند نه اينكه سه بار به « تبع » بخاطر اين كارش آفرين بگو يند و او را برادر صالح بخوانند .

طلب شفاعت از پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله و سلم در زمان حيات ايشان

2- عن أنس بن مالك أنه قال : سألت النبي أن يشفع لي يوم القيامة فقال : أنا فاعل . قلت : فأين أطلبك ؟ قال اولا علي الصراط ، قلت فإن لم ألقك ؟ قال : عند الميزان ، قلت فإن لم ألقك ؟ قال : عند الحوض فإني لا أخطي هذه المواضع .

صحيح الترمذي : 4 / 42 ، باب ما جاء في شأن الصراط ج4، ص 621، ح2433.

انس مي گويد: از پيامبر(صلي الله عليه وآله) درخواست كردم كه در قيامت درباره من شفاعت كند، وي پذيرفت و فرمود: من اين كار را انجام مي دهم. به پيامبر(صلي الله عليه وآله)گفتم: شما را كجا جستجو كنم؟ ابتدا فرمودند : در كنار صراط ، عرضه داشتم اگر شما را در كنار صراط ملاقات نكردم شما را در كجا مي توانم ببينم؟ فرمود ند كنار ميزان، عرضه داشتم اگر شما را در كنار ميزان ملاقات نكردم شما را در كجا مي توانم ببينم ؟ فرمود ند كنار حوض ، بدرستيكه من بغير از اين سه مكان جايي نمي روم .

همانطوري كه ملاحظه مي فرمائيد انس بن مالك مستقيما از پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله و سلم در همين دنيا طلب شفاعت نمود و از خداوند طلب نكرد حال آيا اين صحابه رسول خدا بخاطر اين عملش گناهكار و مشرك مي شود ؟! و يا اينكه (نعوذ بالله) پيامبر اكرم آيه : ( لله الشفاعة جميعا و آيه و لا تدعوا مع الله احدا ) را نشنيده بودند ؟ و به همين خاطر ( نشنيدن آيه ) انس را از طلب شفاعت نهي نكردند !!! و يا اينكه آيه را شنيده بودند ولي نعوذ بالله معناي آيه را نفهميده بودند !!! ولي ابن تيمية و محمد بن عبد الوهاب و پيروانشان معناي آيه را فهميده بودند !!! زيرا شايد در نظر وهابيها ابن تيمية و محمد بن عبد الوهاب از پيامبر و اصحابش نسبت به فهم آيات قرآن آگاهي بيشتري داشته باشند !!! شما قضاوت كنيد

3- سواد بن قارب نزد رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم آمد و در ضمن ابياتي از ايشان طلب شفاعت نمود :

وكن لي شفيعا يوم لا ذوشفاعة سواك بمغن فتيلا عن سواد بن قارب.

الاصابه،ج 3،ص 182 ، ذيل ترجمه سواد بن قارب الدوسي أو السدوسي رقم 3596 ؛ الأحاديث الطوال ــ طبراني ــ ص 85 ، حديث رقم 31 ، باب حديث سواد بن قارب ؛ الدررالسنيه ــ احمد زيني دحلان ــ ، ص 27 .

اي پيامبر: روز قيامت شفيع من باش. روزي كه شفاعت، ديگران به حال سواد بن قارب به مقدار رشته وسط خرما، سودي نمي بخشند.

در اينجا نيز رسول خدا بخلاف نظر ابن تيميه و محمد بن عبدالوهاب سواد بن قارب را نهي نفرمودند و به او نگفتند چرا از من طلب شفاعت مي كني ؟ چرا غير خدا را مي خواني ؟ چرا مشرك شده اي ؟ شفاعت متعلق به خداست ، نبايد غير از خدا از كسي طلب شفاعت كني ... . بنابراين از همين نهي نكردن رسول خدا و قبول كردن خواسته سواد بن قارب درمي يابيم حقيقت مطلب چيزي غير از خرافاتي است كه وهابيها به پيروانشان به عنوان اسلام حقيقي القاء مي كنند .

طلب شفاعت از پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله و سلم بعد از وفات ايشان

4- محمد بن حبيب مي گويد :

ثم لما فرغ علي من غسله وأدرجه في أكفانه كشف الأزار عن وجهه ثم قال بأبي أنت وأمي طبت حيا وطبت ميتا ... بأبي أنت وأمي اذكرنا عند ربك ... .

التمهيد - ابن عبد البر - ج 2 ، ص 162 ، شرح نهج البلاغة - ابن ابي الحديد - ج 13 ، ص 42 ، باب ذكر طرف من سيرة النبي عليه السلام عند موته .

محمد بن حبيب مي گويد: زمانيكه علي (عليه السلام ) غسل پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم ) را به اتمام رساند و كفن بر قامت ايشان پوشاند كفن را از صورت ايشان كنار زذ و عرضه داشت : پدر و مادرم فدايت پاك و پاكيزه زندگي نمودي و پاك و پاكيزه به پيشگاه خداوند شتافتي ... پدر و مادرم فدايت ما را در پيشگاه پروردگارت ياد كن ... .

5- قالت عائشةوغيرها من أصحابه إن الناس أفحموا ودهشوا حيث ارتفعت الرنة... حتي جاء الخبر أبا بكر ... حتي دخل علي رسول الله صلي الله عليه وسلم فأكب عليه وكشف عن وجهه ومسحه وقبل جبينه وخديه وجعل يبكي ويقول بأبي أنت وأمي ونفسي وأهلي طبت حيا وميتا .... اذكرنا يا محمد عند ربك

تمهيد الأوائل وتلخيص الدلائل - الباقلاني - ص 488 ؛ سبل الهدي و الرشاد ج 2 ، ص 299 ، الباب الثامن و العشرون في بلوغ هذا الخطب الجسيم الي الصديق الكريم ؛ الدرر السنية في الرد علي الوهابية ــ احمد زيني دحلان ــ ص 34 ؛ مخالفة الوهابية للقرآن و السنة ــ عمر عبدالسلام ــ ص 33 .

عايشه و غير او از اصحاب رسول خدا ( در جريان وفات رسول خدا )مي گويند : مردم متحير و سركشته و وحشت زده شده بودند صداي ناله ها به گوش مي رسيد ... تا اينكه خبر به ابوبكر رسيد ... ابو بكر بر پيامبر ( صلي الله عليه (و آله) و سلم ) وارد شد خود را بر روي( پيكر مطهر ) پيامبر انداخت و پارچه روي صورت پيلمبر را كنار زد و دست به صورت و پيشاني و گونه هاي ايشان كشيد و در حالي كه گريه مي كرد عرضه داشت پدر و مادرم و جانم و خانواده ام فدايت پاك و پاكيزه زندگي نمودي و پاك و پاكيزه از دنيا رفتي .... اي محمد ما را در پيشگاه پروردگارت ياد كن ... .

6- قال العلامة ابن حجر في الجوهر المنظم وروي بعض الحفاظ عن أبي سعيد السمعاني أنه روي عن علي بن أبي طالب رضي الله عنه وكرم وجهه إنهم بعد دفنه صلي الله عليه وسلم بثلاثة أيام جاءهم أعرابي فرمي بنفسه علي القبر الشريف علي صاحبه أفضل الصلاة والسلام وحتي ترابه علي رأسه وقال يا رسول الله قلت فسمعنا قولك و وعيت عن الله ما وعينا عنك وكان فيما أنزل الله عليك قوله تعالي ولو أنهم إذ ظلموا أنفسهم جاؤوك فاستغفروا الله واستغفر لهم الرسول لوجدوا الله توابا رحيما وقد ظلمت نفسي وجئتك مستغفرا إلي ربي فنودي من القبر الشريف إنه قد غفر لك وجاء مثل ذلك عن علي رضي الله عنه من طريق أخري فهي تؤيد رواية السمعاني ويؤيد ذلك أيضا ما صح عنه صلي الله عليه وسلم من قوله حياتي خير لكم تحدثون وأحدث لكم ووفاتي خير لكم تعرض علي أعمالكم ما رأيت من خير حمدت الله تعالي وما رأيت من شر استغفرت لكم

تفسير قرطبي ج 5 ، ص 265 ، 266 ، ذيل آيه 64 سوره نسا ء ؛ تفسير بحر المحيط ــ أبوحيان أند لسي ــ ج 4 ، ص 180 ، باب 64 ، ذيل آيه 64 سوره نسا ء ؛ الدرر السنية في الرد علي الوهابية - أحمد زيني دحلان - ص 21 - 22 .

احمد زيني دحلان به نقل از ابن حجر در كتاب الجوهر المنظم مي گويد :

بعضي از حفاظ حديث از أبي سعيد سمعاني نقل كرده اند كه او از علي بن أبي طالب ( صلوات الله و سلامه عليه ) كرده است : سه روز از مراسم تدفين پيامبر اكرم (صلي الله عليه (و آله) و سلم ) گذشته بود فردي اعرابي نزد ما آمد ، خودش را روي قبر پيامبر اكر م (عليه أفضل الصلاة و السلام ) انداخت و از خاك قبر بر سر خود مي ريخت و مي گفت: يا رسول الله شما ( در دوران رسالتت ) مطالبي فرمودي و ما هم فرمايشات شما را شنيديم و همانگونه كه تو از خداوند فرامين و دستورات ديني را اخذ نمودي ما نيز اين فرامين و دستورات ديني را از تو فرا گرفتيم يكي از آياتي كه خداوند بر تو نازل فرمود اين بود : ولو أنهم إذ ظلموا أنفسهم جاؤوك فاستغفروا الله واستغفر لهم الرسول لوجدوا الله توابا رحيما ( اگر مسلمانان به خود ظلم نمود ند و پيش تو آمدند و از خداوند طلب بخشش نمود ند و رسول خدا نيز براي آنها از خداوند طلب بحشش نمود خداوند را تو به پذير و بخشنده مي يابند ( كنايه از اينكه خداوند آنها را مي بخشد ) حال اي رسول خدا من به نفسم ظلم كرده ام و به درگاه شما آمده ام كه براي من از خداوند طلب بخشش كنيد ، پس از قبر شريف ندايي آمد كه خداوند تو را بخشيد .

زيني دحلان در ادامه مي گويد :

مثل همين روايت از علي (عليه السلام ) از طريق ديگري نيز رسيده است كه آن هم اين روايت را تائيد مي كند . و يكي ديگر از مؤيدات اين روايت ، روايت صحيحه ديگري است كه از پيامبر اكرم رسيده است كه ايشان فرمودند : دوران زندگي من براي شما خوب است زيرا شما با من صحبت مي كنيد و من هم با شما صحبت مي كنم ( براي شما حديث مي گويم ) و وفات من براي شما خيلي خوب است زيرا اعمال شما بر من عرضه مي شود اگر عمل خيري در ميان اعمال شما ببينم خداوند را سپاس مي گويم و اگر گناهي مشاهده كنم براي شما استغفار ميطلبم .

ابوحيان و نسفي ذيل همين آيه ( سوره نسا ء / 64 ) مي گويند :

واستغفر لهم الرسول أي : شفع لهم الرسول في غفران ذنوبهم .... والتفت في قوله : و استغفر لهم الرسول ، ولم يجيء علي ضمير الخطاب في جاؤوك تفخيماً لشأن الرسول ، وتعظيماً لاستغفاره ، وتنبيهاً علي أن شفاعة من اسمه الرسول من الله تعالي بمكان ، وعلي أنَّ هذا الوصف الشريف وهو إرسال الله إياه موجب لطاعته ...

تفسير بحر المحيط ــ أبوحيان أند لسي ــ ج 4 ، ص 180 ، باب 64 ، ذيل آيه 64 سوره نسا ء ؛ تفسير مدارك التنزيل و حقائق التأويل ــ تفسير نسفي ــ ج 1 ، ص 236 ، باب 63 ، ذيل آيه 64 سوره نسا ء .

اينكه خداوند فرمود ( و رسول خدا براي آنها طلب بخشش كند ) معنايش اين است كه رسول خدا ( صلي الله عليه و آله و سلم ) نزد پروردگار عالم براي بخشش گناهانشان آنها را شفاعت كند . ... خداوند در اين آيه قبل از اينكه به اينجا برسد رسولش را مورد خطاب قرار داده بود و با ايشان بصورت مخاطب صحبت مي كرد اما به اينجا (و استغفر لهم الرسول) كه رسيد خطابش را به صورت صيغه غائب آورد (و رسول خدا براي آنها طلب بخشش كند) و اين بخاطر بزرگي و علو منزلت و شأن رسول خدا و عظمت استغفار ايشان است ( يعني خداوند مي خواهد بفرمايد استغفار رسول خدا بسيار ارزشمند است و با استغفار خود شخص فرق دارد ) ، و خداوند نكته اي را مي خواهد به ما گوشزد كند و آن اينكه طلب شفاعت از رسول خدا ( صلي الله عليه و آله و سلم ) در نزد خداوند تبارك و تعالي از جايگاه ويژه اي برخوردار است ، علاوه بر اينكه اين وصف شريف يعني رسالت ايشان از طرف خدا موجب اطاعت كردن از ايشان مي شود ...

جاي تعجب است كه با وجود اين نقلها وهابيها چطور خود را سلفي و تابع صحابه مي خوانند ؟!!!

دليل ديگر ابن عبدالوهاب بر رد شفاعت اين بود كه :

الميت لا يملك لنفسه نفعاً ولا ضراً ... .

فردي كه مرده است ( كنايه از انبيا و صالحين ) نمي تواند هيچ نفعي را براي خودش جلب كند و يا ضرري را از خودش دفع كند ...

در اينجا بايد عرض كنيم اين نظر ابن عبدالوهاب و پيروانش نيز مانند بقيه نظراتشان مخالف با آيات قرآن و نظريات تمامي علماي اسلام است . و اين در حالي است كه روايات متعددي در اين زمينه از منابع معتبر اهل سنت داريم كه انبياء عليهم السلام زنده هستند . به اين عبارات توجه كنيد :

خداوند در قرآن مي فرمايد :

وَلَاتَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُواْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَتَام بَلْ أَحْيَآءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ* فَرِحِينَ بِمَآ ءَاتَل-هُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ ي وَيَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُواْ بِهِم مِّنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ* يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللَّهِ وَفَضْلٍ وَأَنَّ اللَّهَ لَايُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ . آل عمران: 169 - 171 .

هرگز كساني را كه در راه خدا كشته شده اند، مرده مپندار، بلكه زنده اند و نزد پروردگارشان روزي داده مي شوند * به آنچه خدا از فضل خود به آنان داده است شادمانند، و براي كساني كه از پي ايشانند و هنوز به آنان نپيوسته اند شادي مي كنند كه نه بيمي بر ايشان است و نه اندوهگين مي شوند * بر نعمت و فضل خدا و اينكه خداوند پاداش مؤمنان را تباه نمي گرداند، شادي مي كنند .

در اين آيات بهره مندي شهيدان از نعمتهاي الهي و خوشنودي از آنچه به دست آورده اند دليل بر حيات و زندگي مجدّد آنان است.

و اكنون اين سؤال مطرح مي شود كه چگونه كساني كه در راه دين به شهادت رسيده اند، پس از شهادت زنده باشند ولي پيامبر كه آورنده دين و پيشوا و رهبر شهيدان است زندگي مجدّد بعد از مرگ را نداشته باشد؟ چنانچه شوكاني به اين حقيقت اذعان كرده است :

شوكاني در نيل الأوطار مي گويد:

وَوَرَدَ النَّصّ فِي كِتَابِ اللَّهِ فِي حَقّ الشُّهَدَاءِ أَنَّهُمْ أَحْيَاء يُرْزَقُونَ وَأَنَّ الْحَيَاة فِيهِمْ مُتَعَلِّقَة بِالْجَسَدِ فَكَيْف بِالْأَنْبِيَاءِ وَالْمُرْسَلِينَ .

وَقَدْ ثَبَتَ فِي الْحَدِيثِ { أَنَّ الْأَنْبِيَاءَ أَحْيَاءٌ فِي قُبُورِهِمْ } رَوَاهُ الْمُنْذِرِيُّ وَصَحَّحَهُ الْبَيْهَقِيُّ .

نيل الأوطار ج 3 ، ص 305 ، باب صلاة المخلوقات علي النبي صلي الله عليه و سلم و هو في قبره حي

خداوند در قرآن صريحا در نورد شهدا مي فرمايد آنان زنده اند و روزي مي خورند ، و حياة و زندگي در شهدا مربوط به بدن و جسم آنهاست ، حال كه شهدا اينگونه هستند پس انبياء و رسولان الهي چگونه اند ؟ (يعني آيا مي شود شهدا زنده باشند ولي انبياء و رسولان الهي كه مقامشان از شهدا برتر است زنده نباشند ؟!!)

ابن حجر هيثمي كه از شخصيت هاي بر جسته اهل سنت است ، در كتاب مجمع الزوائد ، از قول عبد الله بن مسعود نقل مي كند كه پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله و سلم فرمود :

حياتي خير لكم تُحدِّثون و يُحدَّث لكم، ووفاتي خير لكم، تُعرض عليّ أعمالكم، فما رأيت من خير حمدت اللّه عليه، وما رأيت من شرّ استغفرت اللّه لكم»،

هم حيات من براي شما مايه خير است و هم وفات من . تمام اعمال شما بر من عرضه مي شود ، اگر كارهاي خوب شما را ببينم خدا را شكر مي كنم ، كارهاي بد شما را ببينم از خداي عالم براي شما طلب مغفرت مي كنم .

بعد آقاي هيثمي مي گويد :

رواه البزّار ورجاله رجال الصحيح.

مجمع الزوائد: 9/24، باب «ما يحصل لأمّته من استغفاره بعد وفاته» الجامع الصغير: 1/582، كنز العمّال: 11/407.

مسلم كتاب صحيح مسلم ، ج7 ، ص 102 نقل مي كند كه نبي مكرم فرمود وقتي من رفتم به معراج ، ديدم كه حضرت موسي عليه السلام در ميان قبرش نشسته و مشغول نماز است .

مررت ـ علي موسي ليلة أسري بي عند الكثيب الأحمر وهو قائم يصلّي في قبره

صحيح مسلم: 7/102، كتاب الفضائل، باب من فضائل موسي، والمصنّف لعبد الرزّاق الصنعاني: 3/577، والمعجم الأوسط للطبراني: 8/13، وكنز العمّال: 11/511 .

سمهودي از شخصيت هاي برجسته اهل سنت مي گويد كه پيامبر فرمود :

علمي بعد و فاتي كعلمي في حياتي .

آگاهي من به امور پيش از مرگ و پس از آن يكسان است .

در ادامه مي گويد :

الأنبياء أحياء في قبورهم يصلّون .

انبيا در قبورشان زنده اند و نماز مي خوانند .

و مطالب متعددي را از آقاي بيهقي ، ابومنصور بغدادي و ديگران مي آورد كه همگي اتفاق نظر دارند بر اين كه انبياء عليهم السلام در قبر زنده هستند و خداي عالم بدن پيامبران را بر خاك حرام كرده است كه آن ها را بپوساند :

إنّ اللّه حرّم علي الأرض أن تأكل أجساد الأنبياء .

خداوند خوردن بدن پيامبران را بر زمين حرام كرده است .

وفاء الوفاء بأحوال دار المصطفي ج 4 ، ص 1349

ابن حجر عسقلاني كه از شخصيت هاي برجسته اهل سنت است ، نقل مي كند :

إنّ الأنبياء أحياء في قبورهم يصلّون .

تمام پيامبران در درون قبر زنده هستند و نماز مي خوانند .

فتح الباري: 6/352.

قسطلاني كه از شخصيت هاي مشهور اهل سنت است، در كتاب المواهب اللدنيه مي گويد :

و لاشك أن حياة الأنبياء عليهم الصلاة و السلام ثابتة معلومة مستمرة ، و نبينا أفضلهم ، و إذا كان كذلك فينبغي أن تكون حياته

المواهب اللدنيه ، ج3 ، ص419

شكّي نيست كه زنده بودن پيامبران عليهم السلام پس از مرگ امري ثابت و روشن، و جاودانه است، و پيامبر ما چون برتر از همه پيامبران است، زندگي او پس از مرگ كامل تر از سائر انبياء خواهد بود.

شوكاني در نيل الأوطار مي گويد :

وَ قَدْ ذَهَبَ جَمَاعَة مِنْ الْمُحَقِّقِينَ إلَي أَنَّ رَسُولَ اللَّه صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيّ بَعَدَ وَفَاته ، وَأَنَّهُ يُسَرُّ بِطَاعَاتِ أُمَّته ، وَأَنَّ الْأَنْبِيَاءَ لَا يُبْلَوْنَ ، مَعَ أَنَّ مُطْلَق الْإِدْرَاك كَالْعِلْمِ وَالسَّمَاع ثَابِت لِسَائِرِ الْمَوْتَي .

نيل الأوطار ج 3 ، ص 305 ، باب صلاة المخلوقات علي النبي صلي الله عليه و سلم و هو في قبره حي .

جماعتي از محققين بر اين عقيده اند كه رسول خدا بعد از وفاتشان زنده اند ، و بخاطر اعمال نيك امتشان خوشحال مي شوند ، و اينكه انبياء در قبرشان نمي پوسند ، علاوه بر اينكه مطلق درك مثل علم و شنيدن براي همه مرده گان ثابت و قطعي است ( چه برسد به انبياء و رسل )

دليل ديگر محمد بن عبدالوهاب بر تحريم شفاعت آيه 18 سوره يونس بود كه همانطور كه ذكر شد او مي گفت خداوند در اين آيه خبر مي دهد هركس بين خود و خدايش واسطه قرار دهد در حقيقت آن واسطه را پرستيده و او را به عنوان شريك خدا قرار داده است ، و اين مطلب به خاطر اين است كه شفاعت تماما متعلق به خداست همانطوري كه خداوند در قرآن مي فرمايد : اي رسول ما بگو : «شفاعت ، يكسره از آن خداست » .

در جواب مي گوئيم اولا : كسانيكه از انبيا و ائمه معصومين عليهم السلام و صالحين طلب شفاعت مي كنند آنها را نمي پرستند بلكه از آنها مي خواهند كه به اذن خداوند (همانطوري كه قرآن مي فرمايد) شفيع او باشند . و همانطوري كه ذكر شد اين عمل از قبل تولد رسول اكرم تا بعد از وفات ايشان بعنوان امري مطلوب ميان مؤمنين و اصحاب بزرگوار رسول خدا رايج بوده است بنابراين محمد بن عبدالوهاب و پيروانش با تحريم اين عمل الهي نه تنها خلاف قرآن و روايات نبوي عمل نموده اند بلكه عملا به صحابه رسول خدا ( همچون حضرت علي صلوات الله و سلامه عليه و ابوبكر و سواد بن قارب و ...) نسبت كفر و شرك داده اند .

ثانيا : اين تفسير ابن عبدالوهاب از اين آيه همانند بقيه نظراتش نه تنها مخالف با نظر علما و مفسرين اهل سنت است بلكه با شأن نزول آيه نيز نمي سازد . و از آنجائيكه امكان آوردن تمامي عبارات علماي اهل سنت نيست ما بعنوان نمونه عبارات چند تن از مفسرين اهل سنت را خدمت شما عرض مي كنيم :

أخرج ابن أبي حاتم عن عكرمة قال : قال النضر : إذا كان يوم القيامة شفعت لي اللات والعزي ، فأنزل الله { فمن أظلم ممن افتري علي الله كذباً أو كذب بآياته إنه لا يفلح المجرمون ، ويعبدون من دون الله ما لا يضرهم ولا ينفعهم ويقولون هؤلاء شفعاؤنا عند الله } .

تـفسير الدر المنثور ـ جلال الدين سيوطي ـ ذيل آيه 18 سوره يونس

سيوطي مي گويد : ابي حاتم از عكرمه نقل كرده است كه نضر بن حرث گفت زماني كه روز قيامت شد بت لات و عزي مرا شفاعت مي كنند بعد از اين گفته او اين آيه نازل شد .

الضمير في ويعبدون عائد علي كفار قريش الذين تقدمت محاورتهم . وما لا يضرهم ولا ينفعهم هو الأصنام ، جماد لا تقدر علي نفع ولا ضر ... وكان أهل الطائف يعبدون اللات ، وأهل مكة العزي ومناة وأسافاً ونائلة وهبل .

تـفسير البحر المحيط ـ أبوحيان أندلسي ـ ذيل آيه 18 سوره يونس

ابوحيان مي گويد : ضمير در يعبدون به كفار قريش برمي گردد كه در قبل گفتگوي آنها را بيان كرديم . و منظور از « ما لا يضرهم ولا ينفعهم » بتها هستند كه قدرت بر (ايجاد) نفع و (دفع) ضرر نداشتند ... در ادامه مي گويد اهل طائف بت لات را مي پرستيدند و اهل مكه بت عزي ومناة وأسافاً ونائلة وهبل را مي پرستيدند .

ينكر تعالي علي المشركين الذين عبدوا مع الله غيره، ظانين أن تلك الآلهة تنفعهم شفاعتُها عند الله، فأخبر تعالي أنها لا تنفع ولا تضر ولا تملك شيئا، ولا يقع شيء مما يزعمون فيها، ولا يكون هذا أبدا ...

تـفسير ابن كثير ـ ابن كثير دمشقي ـ ذيل آيه 18 سوره يونس

خداوند مشركين را كه شريك برايش قرار داده بودند و غير خدا را مي پرستيدند انكار مي كند ، آنها گمان مي كردند شفاعت خدايان خياليشان نزد خداوند تبارك و تعالي نفعي به حالشان دارد . پس خداوند در مقابل اين گمان باطل آنها در اين آيه به آنها فرمود آن شفاعت آن بتها نه نفعي به حال شما دارد و نه ضرري را از شما دفع مي كند و نه مالك چيزي هستند و هيچ يك از گمانهاي شما در مورد بتها ابدا واقع نمي شود ...

{ وَيَعْبُدُونَ مِن دُونِ الله مَا لاَ يَضُرُّهُمْ وَلاَ يَنفَعُهُمْ } حكاية لجناية أخري لهم وهي عطف علي قوله سبحانه : { وَإِذَا تتلي عَلَيْهِمْ } [ يونس : 15 ] الآية عطف قصة علي قصة ...و { مَا } إما موصولة أو موصوفة ، والمراد بها الأصنام ، ومعني كونها لا تضر ولا تنفع أنها لا تقدر علي ذلك لأنها جمادات ... وكان أهل الطائف يعبدون اللات وأهل مكة العزي ومناة وهبل وأسافا ونائلة { وَيَقُولُونَ هَؤُلاء شفعاؤنا عِندَ الله } أخرج ابن أبي حاتم عن عكرمة قال : كان النضر بن الحرث يقول : إذا كان يوم القيامة شفعت لي اللات والعزي وفيه نزلت الآية .

تـفسير الروح المعاني ـ آلوسي ـ ذيل آيه 18 سوره يونس

آلوسي مي گويد : اين آيه از جنايت ديگر مشركين حكايت مي كند و اين جمله عطف بر آيه 15(وَإِذَا تتلي عَلَيْهِمْ) است (كه آن آيه نيز در مورد مشركين بود ) كه خداوند در اين آيه اين قصه را به آن قصه عطف مي كند . لفظ «ما» در آيه يا موصوله است و يا موصوفه و منظور از آن بتها هستند ( و به آنها اشاره دارد ) و معناي « لا تضر ولا تنفع » اين است كه آنها قدرت بر شفاعت ندارند زيرا جماداتي بيش نيستند ... در ادامه مي گويد :اهل طائف بت لات را مي پرستيدند و اهل مكه بت عزي ومناة وأسافاً ونائلة وهبل را مي پرستيدند و مي گفتند آنها شفيعان ما نزد پروردگارند . ابي حاتم از عكرمه نقل كرده است كه نضر بن حرث گفت زماني كه روز قيامت شد بت لات و عزي مرا شفاعت مي كنند بعد از اين گفته او اين آيه نازل شد .

توسل

توسل ، يعني واسطه قرار دادن ، انبياء ، امامان و صالحان به پيشگاه خداوند چنانچه خداوند، در قرآن كريم مي فرمايد :

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ . المائدة / 35 .

اي كساني كه ايمان آورده ايد ، از خدا بترسيد و براي تقرب به او وسيله اي بجوييد .

اين آيه به تمامي مؤمنين دستور مي دهد كه به هر وسيله اي كه سبب تقرب به خداوند مي شود تمسك بجويند ؛ بنابراين تقرب به خداوند بدون وسيله و واسطه امكان ندارد حضرت زهرا سلام الله عليه مي فرمايد :

وأحمد اللّه الذي بعظمته ونوره يبتغي مَن في السموات والأرض إليه الوسيلة ونحن وسيلته في خلقه .

تمام آن چه در آسمان و زمين هستند ، براي تقرب به خداوند به دنبال وسيله هستند و ما وسيله و واسطه خداوند در ميان خلقش هستيم .

شرح نهج البلاغة ، ج 16 ، ص211 و السقيفة وفدك ، ص 101 و بلاغات النساء ، بغدادي ، ص 14.

و از عايشه در باره خوارج نقل شده است كه پيامبر فرمود :

هم شرّ الخلق والخليقة ، يقتلهم خير الخلق والخليقة ، وأقربهم عند اللّه وسيلة .

شرح نهج البلاغة ، ج2 ، ص267 از مسند احمد ؛ اما اين روايت را دستان امانت دار اهل سنت حذف كرده اند . و المناقب ، ابن المغازلي شافعي ، ص56 ، ح 79.

خوارج، بدترين خلائق هستند ، آن ها را بهترين فرد از ميان خلائق كه نزديك ترين وسيله به خداوند است ، خواهد كشت .

مراد حضرت علي عليه السلام است .

توسل حضرت آدم به اهل بيت عليهم السلام :

و از أبي هريره در باره قصه حضرت آدم نقل شده است :

يا آدم هؤلاء صفوتي... فإذا كان لك لي حاجة فبهؤلاء توسل، فقال النبي: نحن سفينة النجاة من تعلق بها نجا ومن حاد عنها هلك، فمن كان له إلي الله حاجة فليسألنا أهل البيت .

فرائد السمطين ، ج1 ، ص 36 ح 1.

اي آدم ! اين ها ( اهل بيت ) برگزيدگان من هستند ... هر وقت حاجتي داشتي اينها را واسطه قرار بده . پيامبر اسلام (صلي الله عليه وآله وسلم) فرمودند : ما كشتي نجات هستيم ، هر كس سوار اين كشتي شد ، نجات خواهد يافت و هر كس سر پيچي كند ، هلاك مي شود ، هر كسي حاجتي به سوي خداوند دارد ، بايد ما اهل بيت را واسطه قرار دهد .

و سيوطي نقل مي كند كه حضرت آدم به درگاه خداوند چنين استغاثه مي كرد :

اللهمّ إنّي أسألك بحقّ محمد وآل محمد سبحانك لا إله إلا أنت، عملت سوءً، وظلمت نفسي فاغفر لي إنّك أنت الغفور الرحيم، فهؤلاء الكلمات التي تلقي آدم .

الدر المنثور ، ج1 ، ص 60.

بار خدايا ! از تو درخواست مي كنم به حق محمد و آل محمد كه تو پاك و منزهي و غير از تو خدايي نيست ، من كاري بدي كردم و به خود ظلم نمودم ؛ پس مرا ببخش كه تو بخشنده و مهربان هستي ... .

توسل صحابه به پيامبر اكرم بعد از وفات ايشان

أصاب الناس قحط في زمن عمر بن الخطاب فجاء رجل إلي قبر النبي صلي الله عليه وسلم فقال : يا رسول الله استسق الله لأمتك فإنهم قد هلكوا . فأتاه رسول الله صلي الله عليه وسلم في المنام فقال : إيت عمر فأقره مني السلام وأخبرهم أنهم مسقون ، وقل له عليك بالكيس الكيس . فأتي الرجل فأخبر عمر فقال : يا رب ما آلوا إلا ما عجزت عنه . وهذا إسناد صحيح .

در زمان عمر بن الخطاب قحطي آمد ، بلال بن حارث آمد كنار قبر پيامبر عرضه داشت :امت تو نابود شدند ، از خداي عالم باران رحمت طلب كن .بعد پيامبر به خوابش آمد و گفت برو پيش عمر و سلام مرا به او برسان و به او خبر بده كه باران رحمت نازل خواهد و به او بگو كه نسبت به مردم بذل و بخششت بيشتر باشد . اين شخص آمد خدمت عمر . عمر خيلي گريه كرد كه ما قابل اين سلام نبوديم . و گفت : هيچ خدمتي را نسبت به مسلمانان كه از دستم بر بيايد كوتاهي نخواهم كرد .

ابن حجر عسقلاني از استوانه هاي علم رجال اهل سنت در آخر مي گويد : سند اين حديث صحيح است .

فتح الباري ، ج2 ، ص412

و همچنين آيات بسياري در قرآن كريم وجود دارد كه در خواست از غير خداوند را مشروع مي داند ؛ از جمله :

يَا أَبَانَا اسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا إِنَّا كُنَّا خَاطِئِينَ . يوسف / 97 .

گفتند: «اي پدر ! براي گناهان ما آمرزش خواه كه ما خطاكار بوديم »

در اين آيه خداوند داستان برادران حضرت يوسف عليه السلام را يادآوري مي كند كه آن ها بعد از پيشيماني از كردارشان به پيش حضرت يعقوب عليه السلام آمدند و از او كه پيامبر خدا بود درخواست كردند كه از خداوند براي آن ها طلب بخشش كند . حضرت يعقوب هم نگفت كه چرا خودتان مستقيماً سراغ خداوند نمي رويد و به من متوسل شده ايد ؛ بلكه به آن ها وعده داد كه از خداوند براي آن ها طلب بخشش خواهد كرد :

قَالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّي إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ . يوسف / 98 .

گفت : « به زودي از پروردگارم براي شما آمرزش مي خواهم ، كه او همانا آمرزنده مهربان است » .

همچنين خداوند در آيه 64 سوره نساء خطاب به پيامبرش مي فرمايد :

وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا .

و اگر آنان وقتي به خود ستم كرده بودند ، پيش تو مي آمدند و از خدا آمرزش مي خواستند و پيامبر [ نيز ] براي آنان طلب آمرزش مي كرد ، قطعاً خدا را توبه پذيرِ مهربان مي يافتند .

اين آيه نشان مي دهد كه بايد براي طلب بخشش از خداوند واسطه و وسيله آبروداري را پيدا كرد تا خداوند به خاطر او حاجات انسان را برآورده سازد .

بنابراين همانطوري كه ملاحظه فرموديد حرفهايي كه وهابيها به عنوان اسلام واقعي !!! مطرح مي كنند و مخالف با آنها را كافر و مشرك مي دانند تماما باطل و بي اساس است .

والسلام علي من اتبع الهدي





Share
1 | محمد علي | , ایران | ١٢:٠٠ - ١٦ بهمن ١٣٨٦ |
با سلامبا زهم از اين كار خوبتون ممنونم . اجركم عند الله به اميد روز موعود ...التماس دعا
2 | معصومه كلبعلي | , ایران | ١٢:٠٠ - ٠٢ مرداد ١٣٨٧ |
باسلام خدمت شما از زبان از تشکر عاجز است عجر تان با حضرت زهرا(س)
3 | عباده پور | , ایران | ١٢:٠٠ - ٠٤ مهر ١٣٨٧ |
باسلام ......
به آقاي قزويني سلام برسانيد
4 | mosia | , کانادا | ١٢:٠٠ - ٢١ آذر ١٣٨٧ |
با سلام
به نظر من پيامبر و امامان تاكيد زيادي در باره شفاعت و توسل نكرده اند همانطور كه در دعاي كميل يا در صحيفه سجاديه همه دعاها مستقيم به خدا گفته مي شود فقط ارتباط مورد تاكيد صلوات است.
اين نظر بنده حقير است الله اعلم
5 | سلامات | , ایران | ١٢:٠٠ - ٠٣ دي ١٣٨٧ |
وهابيها بدانند که خدا به بندگان واقعي خودش قدرت زيادي مي دهد و توسل به آنها شرک نيست مانند مردمي که براي زنده کردن مردگانشان به حضرت عيسي متوسل مي شدند.
خداوند متعال مي فرمايد.
و رسولا الى بنى اسرآئيل انى قد جئتكم بايه من ربكم انى اخلق لكم من الطين كهيئه الطير فانفخ فيه فيكون طيرا باذن الله و ابرى ء الاكمه و الابرص و احى الموتى باذن الله و انبئكم بما تاءكلون و ما تدخرون فى بيوتكم ان فى ذلك لايه لكم ان كنتم مؤ منين
و پيغمبرى به سوى بنى اسرائيل فرستاديم كه (مى گويد) من نشانى از خداوند براى شما آوردم و آن اين است كه من از گل ، چيزى مى سازم بسان مرغ ، آن گاه در آن مى دمم كه به اذن خداوند مرغى زنده مى شود، و من آدم شب كور و پيس را شفا مى دهم و مرده را به اذن خداوند زنده مى كنم و به شما مى گويم كه در خانه چه خورده ايد و چه ذخيره داريد؟ اين ها نشان راستى و استوارى براى شماست اگر ايمان داشته باشيد.
اذ قال الله يا عيسى بن مريم اذكر نعمتى عليك و على والدتك اذ ايدتك بروح القدس تكلم الناس فى المهد و كهلا و اذ علمتك الكتاب و الحكمه و التوريه و الانجيل و اذ تخلق من الطين كهيئه الطير باذنى فتنفخ فيها فتكون طيرا باذنى و تبرى ء الاكمه و الابرص باذنى و اذ تخرج الموتى باذنى و اذ كففت بنى اسرآئيل عنك اذ جئتهم بالبينات فقال الذين كفروا منهم ان هذا الا سحر مبين
(((ياد كن اى محمد) هنگامى كه خداوند به عيسى پسر مريم گفت : اى عيسى نيكوكارى و نعمت من بر تو و بر مادرت را به ياد بياور كه تو را به جبرئيل نيرو دادم كه بى پدر از مادر به وجود آمدى و در گهواره و در بزرگى با مردمان سخن گفتى و تو را دانش كتاب و حكمت و تورات و انجيل دادم . (ياد بياور) وقتى را كه از گل به صورت مرغ ساختى و در آن دميدى پس به اذن من مرغى درست شد و همچنين كور مادر زاد و مردم پيس را به اذن من بهبودى دادى و آن وقتى كه به دستور من مرده را از گور زنده بيرون آوردى و هنگامى كه تو را از آسيب بنى اسرائيل بازداشتم و هنگامى كه با سخنان درست و معجزه هاى روشن به سوى آن ها آمدى پس ‍ كافر شدگان گفتن اين ها جز جادو چيزى ديگر نيست .))
6 | ايوب | , ایران | ١٢:٠٠ - ٢١ بهمن ١٣٨٧ |
من شيعه هستم بايد اقرار کنم که هرچه داد بزنيم از شرکمان کم نمي شود. متاسفم براي خودم و شما که آن همه دليل از قرآن مبني بر رد توسل ناديده گرفته و به دلايل ضعيف تمسک مي جوييم. لازمه دوستي ائمه (که متاسفانه همين امروز خودم به خاطر نمره نگرفتن در امتحان هزار فحش به آنها و به خدا دادم!) توسل جستن به آنها نيست بلکه عمل کردن به دستورات آنهاست. فرض کنيم توسل شرک نباشد در اين صورت روز قيامت اهل سنت و شخص من ضرر نميکنيم و شيعيان و شخص خودم(!) نيز نفعي نميکنيم اما اگر توسل شرک باشد واي به شيعيان! ائمه خوشان رفتند بهشت و ما بايد به خاطر آنها برويم جهنم!! بنابراين احتياط شرط عقل است. خواهشمندم جواب نظر را بدهيد.

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
با وجود اينكه كلام شما به خوبي بيانگر تاثير عقائد اهل سنت را در شما دارد (به حدي كه اگر سني نباشيد ، شيعه هم نيستيد) مي گوييم :
جدا از اينكه شيعه يا سني بودن تاثيري در بحث توسل ندارد ؛ بسياري از علماي اهل سنت غير از وهابيون شفاعت و توسل را قبول دارند ؛ به عنوان مثال از شافعي امام يكي از مذاهب اربعه ، چنين نقل شده است كه :
وكان الشافعي يقول قبر موسى الكاظم الترياق المجرب .

شافعي مي گفت : قبر موساى كاظم نوشداروي مجرب است .

ابن سمعون ، أبو الحسن محمد بن أحمد بن إسماعيل بن عنبس البغدادي ، أمالي ابن سمعون ، ج 1 ، ص125 .

اينكه عده اي از مسلمانان با برداشت بد از توسل و شفاعت ، يا آن را تحريم كرده و يا به گفته شما در صورت براورده نشدن حاجتشان به اهل بيت جسارت مي كنند ، دليل نمي شود كه اصل اين كار بد باشد .
به قول شاعر :
اسلام به ذات خود ندارد عيبي**** هر عيب كه هست از مسلماني ما است .
توسل و شفاعت نيز نه تنها عيبي ندارند ، بلكه سبب اميدوار شدن نا اميدان و بازگشت گنهكاران به درگاه رحمت الهي است ؛ چون هنوز براي خويش باب توسل و شفاعت را باز مي بينند .
اما در مورد اصل توسل و شفاعت مي توانيد به قرآن كريم مراجعه كرده و ببينيد كه خداوند چگونه در سوره يوسف ، ماجراي توسل فرزندان يعقوب نبي (عليه السلام)‌ را به آن حضرت و قبول اين توسل توسط يعقوب را مطرح مي كند .
(سوره يوسف آيه 97)
يا چگونه به مردم دستور مي دهد كه به نزد پيامبر خدا (صلي الله عليه وآله وسلم)‌رفته و به ايشان توسل جسته تا خداوند توبه ايشان را قبول كند
(سوره نساء آيه 64)
آيا مي توان فرض كرد كه توسل شرك باشد و خداوند در قرآن به آن دستور بدهد ؟
پس بهتر است چنين بگوييم :
توسل به معني درست آن قطعا شرك نيست ، حال يا در قيامت توسل فايده اي ندارد ، پس براي شيعه و سني فرقي نمي كند ؛ و يا فائده دارد ، پس واي به حال كساني كه توسل نداشته اند (نمي گوييم واي به حال اهل سنت ، زيرا همانطور كه گفته شد ، بسياري از برادران اهل سنت از جمله امامان آنها توسل را قبول دارند) چون متوسلين ضرر نخواهند كرد و ضرر تنها براي كساني است كه از توسل دوري كردند .
(جداي از اينكه ما يقين داريم كه توسل فائده نيز دارد ؛‌ چون اگر فايده نداشت ، خداوند در قرآن به اين كار امر نمي نمود)
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
7 | ابوالحسني | , بلژیک | ١٢:٠٠ - ٢٢ بهمن ١٣٨٧ |
آقاي ايوب، ياوه گويي شما گوشي شنوا براي شما باقي نگذاشته پس براي شما مي نويسم تا ديگران دريابند. نخست: دعا به درگاه الوهي و توسل و شفاعت به آستان برگزيدگان الهي مطالبه طلب نيست بلکه اقرار به ربوبيت پروردگار و اذعان به مقام برگزيدگان الهي است تا از کبر در بارگاه الهي و حسد نسبت به برگزيدگان قدسي محفوظ بمانيم. لذا دعا، توسل و شفاعت زبان اقرار و اداي ديون ما به پيشگاه باري تعالي و برگزيدگانش است نه طلبکاري از ايشان. دوم: ترک دعا و توسل و شفاعت اگر با انگيزه انکار باشد کفر آشکار نسبت به قرآن و سنت خاتم النبيين صل الله عليه و آله و سلم است. ( اسناد قرآني و روايي آن در اين مقاله و مقالات بسياري که در اين سايت است قابل دسترسي است.) شما و ديگر هم کيشان وهابي تان بجهت انکار آيات قرآن کريم و سنت خاتم النبيين صل الله عليه و آله و سلم در اسفل السافلين خواهيد دانست سرکشي در بارگاه ربوبي و حسد بر آل محمد صل الله عليه و آله و سلم چه عاقبتي دارد. أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى‏ ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظيماً (نسا54) سوم: يهوديان هم مثل شما هميشه فرض مي کردندحق اگر با انبياء مبعوث شده باشد در آن صورت بخاطر پيروي از موسي (ع) آنها چيزي از دست نداده اند ولي اگر حق با انبياء نباشد آنگاه آنها گمراه و مرتد مي شوند پس براي پيشگيري از گمراهي و ارتداد بايد انبياء ديگر را بقتل رساند.
8 | عبدالله | , ایران | ١٢:٠٠ - ١٨ فروردين ١٣٨٨ |
درودبرشما
9 | ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ | , ایران | ١٢:٠٠ - ١٨ فروردين ١٣٨٨ |
بسم الله الرحمن الرحيم با سلام نظر علماء و مورخين و رجال شناسان اهل سنت در رابطه با شخص ابوبکر احمد بن عبدالعزيز الجوهري البصري صاحب کتاب السقيفة وفدك چيست؟؟ با تشکر التماس دعا

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
ابوالفرج اصفهاني ، روايات او را صحيح مي داند :
أخبرني أحمد بن عبد العزيز الجوهري - وهذا الخبر أصحّ ما روى في ذلك إسناداً
الديارات للأصبهاني ج 1 ص 11 ، اسم المؤلف: أبو الفرج الاصفهاني ، علي بن الحسين (المتوفى : 356هـ) الوفاة: 356

شاگردش ابو احمد عسكري او را ضابط و صحيح العلم معرفي مي كند :
حدثني أحمد بن عبد العزيز الجوهري وكان ضابطا صحيح العلم
شرح ما يقع فيه التصحيف والتحريف ص 475

ابن ابي الحديد معتزلي مي گويد :
وأبو بكر الجوهري هذا عالم محدث كثير الأدب ، ثقة ورع ، اثنى عليه المحدثون ورووا عنه مصنفاته .
شرح نهج البلاغة ج 16 ص 123 ، اسم المؤلف: أبو حامد عز الدين بن هبة الله بن محمد بن محمد بن أبي الحديد المدائني الوفاة: 655 هـ ، دار النشر : دار الكتب العلمية - بيروت / لبنان - 1418هـ - 1998م ، الطبعة : الأولى ، تحقيق : محمد عبد الكريم النمري

غير از اين چيزي در كتب در مورد او نيامده است ، جز اينكه شيخ بسياري از بزرگان از جمله طبراني ، ابن شبه و ابوالفرج بوده است .
ذمي نيز در مورد او نيامده و به همين جهت روايات او طبق يك نظر درجه صحيح و طبق نظر ديگر درجه حسن را پيدا مي كند .
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
10 | خادم صاحب الزمان (عج) | , ایران | ١٢:٠٠ - ١٨ فروردين ١٣٨٨ |
بسم الله الرحمن الرحيم

در زمان عمر بن الخطاب قحطي آمد ، بلال بن حارث آمد كنار قبر پيامبر عرضه داشت :امت تو نابود شدند ، از خداي عالم باران رحمت طلب كن .بعد پيامبر به خوابش آمد و گفت برو پيش عمر و سلام مرا به او برسان و به او خبر بده كه باران رحمت نازل خواهد و به او بگو كه نسبت به مردم بذل و بخششت بيشتر باشد . اين شخص آمد خدمت عمر . عمر خيلي گريه كرد كه ما قابل اين سلام نبوديم . و گفت : هيچ خدمتي را نسبت به مسلمانان كه از دستم بر بيايد كوتاهي نخواهم كرد .


ديگر منابع معتبر اهل سنت :


دلائل نبوة –بيهقي -ج8 –حديث2974- باب جماع ابواب من راي في منامه شيئا من آثار نبوة محمد


البداية والنهاية - ابن كثير - ج 7 - ص 105/عنوان ثم دخلت سنة ثماني عشرة \تحقيق وتدقيق وتعليق : علي شيري


تاريخ مدينة دمشق - ابن عساكر - ج 44 - ص 345


كنز العمال - المتقي الهندي - ج 8 - ص 431


تاريخ الإسلام - شمس الدين ذهبي - ج 3 - ص 273


التماس دعا

قال الله تبارك و تعالي : فَبَشِّرْ عِبَاد . الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُوْلَئكَ الَّذِينَ هَدَئهُمُ اللَّهُ وَ أُوْلَئكَ هُمْ أُوْلُواْ الْأَلْبَاب‏ .الزمر /17 و 18 .
11 | عبدالله | , ایران | ١٢:٠٠ - ٠٤ تير ١٣٨٨ |
أعوذ بالله السميع العليم من الشيطان الرجيم * بسم الله الرحمن الرحيم * أولئك الذين يدعون يبتغون إلي ربهم الوسيلة أيهم أقرب و يرجون رحمته و يخافون عذابه إن عذاب ربك كان محذوراً (الإسراء 57) صدق الله العلي العظيم. كساني را كه آنان ميخوانند، خودشان وسيله اي (براي تقرب) به پروردگارشان مي جويند، وسيله اي هرچه نزديكتر؛ و به رحمت او اميدوارند؛ و از عذاب او مي ترسند؛ چرا كه عذاب پروردگارت، همواره درخور پرهيز و وحشت است! [ترجمه ي آية الله مكارم -دام ظله]

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
مقصود شما واضح نيست ؛ اگر منظور شما اين است که نبايد به پيامبر و اهل بيت او تقرب جست ، تکليف موارد فوق چه مي شود ؟
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
12 | عبدالله | , ایران | ١٢:٠٠ - ٠٦ تير ١٣٨٨ |
توسل السلام علي أهل لاإله إلاالله، محمداًرسول الله و علياًولي الله 1- بنده با كمال إفتخار إعلام ميدارم، شيعه ي إثني عشري هستم و منبعد اگر إبهامي پيش آمد بدانيد كه ناشي از سوء تفاهم يا عدم دقت لازم بوده است. 2- در قرآن كريم 2 آيه براي إستناد به توسل يافتم، يكي را شما إشاره كرده ايد، خواستم دومي را هم بيفزائيد. 3- تعجب ميكنم آيه شريفه بسيار گويا ورسا دستور به توسل واقعي داده است. منظور آيه ي شريفه اين نيست كه توسل نكنيد بلكه منظور نهي از توسل غلط و شرك آلود است. يعني آيه ي شريفه ميفرمايد، توسل در چارچوب نظام سلسله مراتبي است كه بايد نظمش رعايت شود و رعايت نظام توسل مستلزم اينست كه توسل بايد به أهلش باشد تا منتهي به ظلالت شرك نشود. 4- أساساً در قرآن مجيد آيه اي در نفي توسل نمي تواند پيدا شود. زيرا توسل پايه ي إعتقاد به إله العالمين است (إله = كسيكه بندگانش از هر صنفي كه باشند، در شدائد -طوعاً أو كرهاً- فقط او را ميخوانند) و نيز مبناي باور به أصل نبوت است. چراكه، اگر عقل بشر براي هدايتش كفايت ميكرد، ديگر نيازي به إرسال رسل نبود و چون خودش راه را نميداند پس بايد به رهنما توسل بجويد.(و همچنين است أصل إمامت). 5- أصولاً توسل فطري بوده و با سرشت بشر عجين است و منكرينش براي إثبات سخن باطلشان كه مطمئناً در لحظات بحراني فراموششان ميشود، پا روي وجدانشان گذاشته و به هر زوري شده ميخواهند باطل لايتچسبك را بچسبانند! مگر اينكه إدعا كنند كه از مشركين هم نسبت به إيمان دورترند! چون قرآن مجيد از زبان مشركين ميفرمايد: «...مانعبدهم إلا ليقربونا إلي الله زلفي...»(زمر3) يعني ما بتها را فقط جهت نزديك شدن به خدا ميپرستيم. والسلام علي عباد الله الصالحين
13 | وهابي | , ایران | ١٢:٠٠ - ١٣ تير ١٣٨٨ |
بسم الله العلي الكبير شيعيان شفاعت را نفهميده اند . زمر -44 ميفرمايد : شفاعت تماما از آن الله است . و بنابراين فقط به امر اوست و الله تعالي كسي را شافع ميكند كه در روز قيامت به مقام حق گوئي برسد و امرميشود كه شفاعت كند براي كسي كه پروردگار آن شفاعت شونده را به مقام رضا رسانده ؛ و شفاعت فقط در روز قيامت به وقوع ميپيوندد و پروردگار شافعان را معرفي نفرموده بلكه شافعان روز قيامت وقتي به مقام تشخيص حق و حق گوئي در بستر قيامت ( نه تشخيص حق در بستر و شرائط اين دنيا ) رسيدند به امر الله براي شفاعت شونده اي هم كه الله تعيين ميفرمايد و آن شفاعت شونده در مقام رضاست شفاعت ميكنند . پس ميبينيد كه شفاعت يكسره از آن خود اوست. در مورد طلب استغفار و همچنين توسل انشاء الله بعدا توضيح ميدهم.

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
خوشحاليم كه بعد از چند ماه حضور شما در اين سايت ، بالاخره پاي شما به اين صفحه باز شد ؛ البته منتظر پاسخ شما در مورد شفاعت و توسل ابوبكر و... به پيامبر و(ص) هستيم .
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
14 | وهابي | , ایران | ١٢:٠٠ - ١٩ تير ١٣٨٨ |
طلب استغفار كردن از ديگران از جمله پيامبران ؛ اولياء الله و هر مومن صالحي فقط در همين دنيا انجام ميشود نه در روز قيامت ( بر خلاف شفاعت كه تماما به امر پروردگار و مربوط به روز قيامت است-پست 13 را بخوانيد ) و از زنده ها طلب ميشود نه مرده ها . اگر اين طلب استغفار كردن به امر الله تعالي باشد مثل آنچه در قرآن مبين از مومنان خواسته شده كه به نزد پيامبر عليه الصلاه و السلام رفته و ضمن اينكه خود به درگاه الله استغفار كرده همچنين پيامبر در كنار آنها و برايشان استغفار كند در چنين شرائطي خودداري كردن از رفتن به نزد پيامبر يا هر پيامبري كه الله عز و جل امر فرمايد گناه بوده و در صورت رفتن به نزد پيامبر نتيجه استغفار پيامبر يا پيامبران قطعي است اما در صورتي كه طلب استغفاربه امر الله تعالي نباشد نتيجه اش قطعي نيست مثل طلب استغفار پسران يعقوب سلام الله عليه كه در اينجا اختيار با يعقوب بوده كه ميتوانسته قبول كند يا نكند يا آن را به تاخير اندازد ضمن اينكه هيچ نشاني از پذيرفته شدن قطعي چنين استغفاري وجود ندارد . طلب استغفار كردن هيچ ار تباطي با توسل ندارد و بطور كلي شفاعت ؛ توسل و طلب استغفار كردن ارتباطي با هم ندارند. يك نكته هم اضافه كنم در پايان و آن بحث پيراهن يوسف سلام الله عليه است كه شيعه ها به آن نسبت توسل به پيراهن ميدهند اولا در اين آيه به هيچ وجه اسمي از توسل يا وسيله برده نشده ثانيا يوسف و يعقوب هر دو نبي هستند و مسئله پيراهن يك آيه يا به قولي معجزه از طرف الله به هر دوي آنهاست و آمدن يقين از سوي او و نتيجه ذكر و دعاهاي يعقوب در طي سالهاي فراق است و پروردگار يكتا همچنانكه با پيراهن آلوده به خون كذب مربوط به يوسف يعقوب را مبتلا و آزمايش كرد با پيراهني ديگر از يوسف نويد اجابت دعاها و پاداش صبرش را داد و شفابخشي چشمان سفيد گشته يعقوب بدليل حزن و اندوه فراوان مربوط به تارو پود لباس نبود و نه اينكه بدن يوسف خاصيت بينا كنندگي به خود گرفته باشد و اين خاصيت را به پيراهن منتقل كند بلكه اراده بينا كردن يعقوب بوسيله رب العالمين انجام شد و پيراهن به عنوان يك شي ء عيني و قابل لمس يقين يعقوب را به زنده بودن يوسف و پايان فراق و حزن و اندوه ثابت كرد .

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
بهتر بود كه نگاهي به ابتداي بحث و معني شفاعت (كه علماي اهل سنت آن را مطرح كرده‌اند) مي‌نموديد ؛ كه شفاعت ، همان طلب بخشش گناهان است !!! يعني استغفار ؛ تا ديگر به خاطر اين اشتباه ، دچار اشتباه در نتيجه گيري نشويد !
طبق نظر اهل سنت ، طلب شفاعت (استغفار) هم در دنيا و هم در آخرت صورت مي‌گيرد و موارد مختلف آن در همين مقاله نوشته شده است .
بحث پيراهن يوسف هم ربطي به توسل ندارد ، بلكه بحث تبرك است !
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
15 | وهابي | , ایران | ١٢:٠٠ - ١٩ تير ١٣٨٨ |
با سلام به جناب پاسخگو توسل در قرآن: توسل همان تلاش براي قرب الي الله است ؛ توسل مومنان به "من دون الله "يعني هرچه غير الله باشد باطل است ؛ حالا ميخواهد پيامبران باشد يا اصحاب يا ملائكه يا روح يا اولياء الله ....اين آفريده ها خود در تلاش براي قرب هر چه بيشتر به الله رب العالمين هستند به آيات 56 و 57 سوره اسراء دقت كنيد: بسم الله الرحمن الرحيم . قل ادعوالذين زعمتم من دونه فلا يملكون كشف الضر عنكم و لا تحويلا (56) اولئك الذين يدعون يبتغون الي ربهم الوسيله ايهم اقرب و يرجون رحمته و يخافون عذابه ان عذاب ربك كان محذورا ( 57) سوره اسراء صدق الله العلي العظيم بگو بخوانيد آن كساني را به گمانتان غير از او ( او يعني الله تعالي) ؛ پس نتوانند گشودن رنجي از شما و نه برگرداندني (56) آن كساني كه خوانده ميشوند؛ دستاويزي به سوي پروردگارشان ميجويند كه كداميك نزديكتر باشد و به رحمتش اميدوارند و از عذابش هراسانند همانا عذاب پروردگار تو قابل حذر كردن است. بنابراين وقتي پيامبران يا ملائكه و اولياء الله و...امثال اين ها خود در خوف و رجا بسر ميبرند و دنبال راههايي براي قرب هر چه بيشتر به الله هستند هرگز نميتوانند وسيله اي براي قرب به آن ذات بي همتا باشند چه برسد به اينكه بخواهند در زندگي درخواست كننده هايشان تغيير و تحولي ايجاد كرده و كمكي براي حل مشكلات آنها .... باشند.

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
اگر واقعا تفسير شما صحيح باشد ، بايد خليفه خودتان ابوبكر ، امير مومنان ، عمر و ... را كه توسلشان در اين مقاله مطرح شده است ، كافر بدانيد !
آيا واقعا تفسير شما از كفر ، با تفسير خلفايتان مطابق است ؟
گروه پاسخ به شبهات
16 | وهابي | , ایران | ١٢:٠٠ - ٢٤ تير ١٣٨٨ |
با سلام بنده در مورد توسل و طلب استغفار كردن نوشته بودم اما ظاهر نكرده ايد در صورتي كه نه سياسي بود نه توهين و فحاشي بگذاريد كمي قلب شيعه ها خصوصا آنهائي كه ابتذال كلام دارند برنجد چه اشكالي دارد؟ و گرنه شجاعت در مورد سايت شما جائي ندارد.
17 | ali | , ایران | ١٢:٠٠ - ٢٩ تير ١٣٨٨ |
1- برادر عزيز در حديثي که روايت کرده ايد ( در زمان عمر بن الخطاب قحطي آمد ، بلال بن حارث آمد كنار قبر پيامبر عرضه داشت . . . ) . دقت کنيد پيامبر چه گفت : از خداوند براي آن‌ها طلب بخشش كند . . . و نه از من بخواهد . پس باز هم به خدا توسل کردند و نه به پيامبر . 2- در ادامه به نکته بسيار خوبي اشاره کرده اند و فرموده اند : . . . آن‌ها بعد از پيشيماني از كردارشان به پيش حضرت يعقوب عليه السلام آمدند و از او كه پيامبر خدا بود درخواست كردند كه از خداوند براي آن‌ها طلب بخشش كند . . . . دقت کنيد که پيامبر خدا حضرت يعقوب زنده است و در قيد حيات . و توسل به انسان صالح در قيد حيات که با خدا رابطه نزديک تري دارد جايز است همانطور که ما در ديدار با يک شخص صالح از او مي خواهيم که براي ما دعا کند . آيه بعدي نيز چنين چيزي را مي گويد و پيامبر در قيد حيات است . اما اثبات اينکه صحابه به پيامبر بعد از وفات ايشان توسل نمي جستند : در زمان خلافت عمر رضي الله عنه براي مدتي باران نباريد. تا آنجا که مسلمانان نماز استسقاء خواندند، و پس از اتمام نماز عمر گفت: در گذشته هنگاميکه باران نمي باريد از طريق رسول الله صلي الله عليه وسلم به تو متوسل مي شديم و تو بر ما باران مي باريدي. اما الان از طريق عموي رسول الله صلي الله عليه وسلم به تو متوسل مي شويم. سپس عمر گفت: اي عباس بر خيز و براي ما دعا کن. پس اگر توسل جستن به رسول الله صلي الله عليه وسلم بعد از وفاتش جائز مي بود، هرگز صحابه کرام توسل جستن به رسول الله صلي الله عليه وسلم را ترک نمي کردند و از عباس نمي خواستند که برايشان دعا کند. اما قبلاَ نيز گفتن گفتم بهتر اين است که حديث نگوييم و قرآن و دليل عقلي بياوريم . اما آيه قرآن دعاي حضرت آدم را اينطور آورده است : َبَّنَا ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ( (سورة الأعراف/۲۳). «اي رب ما، ما به خود ظلم کرديم، و اگر تو ما را نيامرزي و برما رحم نکني ما از زيانکاران خواهيم بود». پس مي بينيم که هيچ سخني از غير الله نيست . پس به اين نتيجه مي رسيم که اينگونه توسل جستن بدعت مي باشد. البته بايستي گفت که اگر اين توسل جستن با اين عقيده همراه شود که الله تعالي حتماً اين دعا را بخاطر شخصي که به آن توسل جسته شده است، اجابت خواهدکرد. اين عمل تبديل به نوعي شرک خواهد شد که تمام اعمال انسان را برباد خواهد داد. شکي نيست که رسول الله صلي الله عليه وسلم در روز قيامت صاحب چند نوع شفاعت مي باشد. ولي اينرا نبايد فراموش کرد که الله تعالي است که به رسول الله صلي الله عليه وسلم اجازه مي دهد از افرادي که او (يعني الله) از آنها راضي است شفاعت کند. پس مي بينيم که مالک اصلي شفاعت الله سبحانه و تعالي است چون بايستي که شفاعت به اجازه او باشد و همچنين از افرادي شفاعت مي شود که الله تعالي از آنها راضي باشد. بنا بر اين صحيح نيست که انسان دست به دعا بلند کند و بگويد: «يا محمد اشفع لي». « اي محمد مرا شفاعت کن». و يا اينکه بگويد: «يا محمد اغفرلي ذنبي» « اي محمد گناه مرا بيامرز» و…….. بلکه صحيح اين است که بگويد: « اللهم ارزقني شفاعة محمد صلي الله عليه وسلم » « الهي مرا از شفاعت محمد صلي الله عليه وسلم بر خوردار کن». و اينکه بگويد: «اللهم لا تحرمني من شفاعة محمد صلي الله عليه وسلم » « الهي مرا از شفاعت محمد صلي الله عليه وسلم محروم مگردان». اما آيه 35 از سوره المائدة در اين آيه آمده است که: «در طلب وسيله اي باشيد که شما را به الله نزديک کند». و اين وسيله همان اعمال نيک انسان است . اما سخن آخر : الله سبحانه و تعالي رسول الله را امر مي کند که بگويد: )قُلْ إِنِّي لَا أَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَلَا رَشَدًا# قُلْ إِنِّي لَنْ يُجِيرَنِي مِنَ اللَّهِ أَحَدٌ وَلَنْ أَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَدًا( (سورة الجن /۲۲،۲۱). «بگو اي محمد: من نمي توانم ضرر و يا بلايي را از شما دور کنم و نمي توانم نفعي به شما برسانم. بگو اگر من معصيتي انجام دهم کسي نمي تواند مرا از عذاب الله تعالي نجات دهد. و پناهگاهي چز او نخواهم يافت». من الله توفيق

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
1- فرموده‌ايد « برادر عزيز در حديثي که روايت کرده ايد ( در زمان عمر بن الخطاب قحطي آمد ، بلال بن حارث آمد كنار قبر پيامبر عرضه داشت . . . ) . دقت کنيد پيامبر چه گفت : از خداوند براي آن‌ها طلب بخشش كند . . . و نه از من بخواهد . پس باز هم به خدا توسل کردند و نه به پيامبر »
ظاهرا مشكل اصلي وهابيون را در مورد توسل و شفاعت نديديد كه اينگونه سخن گفتيد ، زيرا :
الف) وهابيون هر گونه طلب از مرده (چه طلب مستقيم و چه با واسطه) را به خاطر اينكه مرده چيزي نمي‌شنود و قدرت بر كاري ندارد ، شرك مي‌دانند !
ب) وهابيون هر گونه خواندن شخصي غير خدا را براي حاجتي شرك مي‌دانند ؛ سوال اين است كه چرا اين شخص خود از خدا نخواست ، و رسول خدا را واسطه قرار داد ؛ مگر محمد بن عبد الوهاب و بن باز نگفته اند كه واسطه قرار دادن شيعيان بين خود و خدا سبب شرك آنان شده است !
دقيقا به عكس مدعاي شما اين همان توسل شيعه است كه وهابيون آن را شرك مي‌دانند !

2- فرموده ايد « در ادامه به نکته بسيار خوبي اشاره کرده اند و فرموده اند : . . . آن‌ها بعد از پيشيماني از كردارشان به پيش حضرت يعقوب عليه السلام آمدند و از او كه پيامبر خدا بود درخواست كردند كه از خداوند براي آن‌ها طلب بخشش كند . . . . دقت کنيد که پيامبر خدا حضرت يعقوب زنده است و در قيد حيات . و توسل به انسان صالح در قيد حيات که با خدا رابطه نزديک تري دارد جايز است همانطور که ما در ديدار با يک شخص صالح از او مي خواهيم که براي ما دعا کند . آيه بعدي نيز چنين چيزي را مي گويد و پيامبر در قيد حيات است »
پاسخ اين اشكال شما نيز مشخص است ؛ زيرا :
الف) وهابيون هرگونه واسطه قرار دادن بين خود و خدا را شرك مي‌دانند ! در هر امري باشد !
ب) آيا شما اعتقاد داريد كه پيامبران الهي زنده نيستند ؟ اگر چنين اعتقادي داريد مي‌توانيد نظر علماي اهل سنت را در مورد حيات انبيا كه در همين مقاله مطرح شده است ، ببينيد ، و اگر اعتقاد داريد كه زنده اند ، پس اين تفصيل براي چي است ؟!

3- فرموده‌ايد «اما اثبات اينکه صحابه به پيامبر بعد از وفات ايشان توسل نمي جستند :
در زمان خلافت عمر رضي الله عنه براي مدتي باران نباريد. تا آنجا که مسلمانان نماز استسقاء خواندند، و پس از اتمام نماز عمر گفت: در گذشته هنگاميکه باران نمي باريد از طريق رسول الله صلي الله عليه وسلم به تو متوسل مي شديم و تو بر ما باران مي باريدي. اما الان از طريق عموي رسول الله صلي الله عليه وسلم به تو متوسل مي شويم. سپس عمر گفت: اي عباس بر خيز و براي ما دعا کن.
پس اگر توسل جستن به رسول الله صلي الله عليه وسلم بعد از وفاتش جائز مي بود، هرگز صحابه کرام توسل جستن به رسول الله صلي الله عليه وسلم را ترک نمي کردند و از عباس نمي خواستند که برايشان دعا کند.»
در پاسخ به اين سوال ‌، چند نكته را متذكر مي‌شويم :
الف) شما مواردي را آورده ايد كه صحابه به پيامبر متوسل نشدند ، و ما نيز مواردي را آورديم كه صحابه به پيامبر (بعد از رحلت آن حضرت) متوسل شدند ؛ چطور شما ادعا مي‌كنيد اينكه در يك مورد ، از رسول خدا طلب حاجت نكرده اند يعني اين كار را حرام مي‌دانسته اند ؟
4- سپس فرموده ايد «اما قبلاَ نيز گفتن گفتم بهتر اين است که حديث نگوييم و قرآن و دليل عقلي بياوريم . اما آيه قرآن دعاي حضرت آدم را اينطور آورده است : َبَّنَا ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ( (سورة الأعراف/۲۳).
«اي رب ما، ما به خود ظلم کرديم، و اگر تو ما را نيامرزي و برما رحم نکني ما از زيانکاران خواهيم بود».
پس مي بينيم که هيچ سخني از غير الله نيست .»
پس به اين نتيجه مي رسيم که اينگونه توسل جستن بدعت مي باشد. »
اين نتيجه گيري بسيار جالب بود !
چون مستقيما بايد از خدا طلب خواسته كرد ، پس با واسطه و توسل اشكال دارد ، اگر چنين است ، توسل اولاد يعقوب به او نيز شرك است !
جداي از اينكه علماي اهل سنت (از جمله سيوطي در الدر المنثور) روايت كرده اند كه حضرت آدم به اهل بيت عصمت و طهارت متوسل شده و گناهانش بخشيده شد .
5- فرموده ايد «بنا بر اين صحيح نيست که انسان دست به دعا بلند کند و بگويد: «يا محمد اشفع لي»
از شما سوال مي‌كنيم :
الف)‌آيا پيامبر قطعا شفاعت دارد يا خير ؟
ب) آيا طلب شفاعت از پيامبر ، با اين اعتقاد كه خدا اين حق را به او مي‌دهد شرك است ؟!
ج)‌ آيا عبارت علماي اهل سنت در شفاعت جستن انس بن مالك با عبارت «اشفع لي» و طلب شفاعت ابوبكر و امير مومنان با عبارت « اذكرنا عند ربك» شرك است ؟
6- از مجموع سخنان شما چنين به دست مي‌آيد كه شما تنها بخشي از مقاله را مطالعه كرده و تنها با ديدن همان يك قسمت ، مانند وهابيون نتيجه گيري كرده ايد ، كه البته در همان يك قسمت هم اشتباه نتيجه گرفتيد !
بهتر است زين پس مقالات را با دقت بيشتر و به صورت كامل بخوانيد
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
18 | مهدي | , ایران | ١٢:٠٠ - ١٠ مرداد ١٣٨٨ |
با عرض سلام و خسته سوال من در مورد توسل مي باشد شما آقايان شيعه مي گوييد که توسل و طلب دعا کردن هم از شخص زنده و هم از شخص مرده جايز است ولي ما سني ها مي گوييم فقط از انسان زنده جايز است بنابر اين ما توسل به مرده را شرک مي دانيم ودليل آنرا آيات بسيار زياد قران مي دانيم که مي گويد غير خدا را خواندن شرک است(همان لفظ من دون الله) بعنوان مثال: «سوره‌ي يونس آيه‌ي 106» «و بجاي خدا كسي و چيزي را پرستش مكن و به فرياد مخوان كه به تو نه سودي ميرساند و نه زياني. اگر چنين كني (و دعا و عبادات خود را بجاي آفريدگار متوجه آفريدگان سازي) از ستمكاران و مشركان خواهي شد» در اين آيه «من دون الله» يعني چي؟ مگر نه اينكه يعني «غير خدا» پس وقتي خدا مي‌گه غير از من را به فرياد نخوانيد شما با چه استدلالي مي‌گيد يا محمد، يا علي ،يا مگر محمد يا علي غير از خدا نيستند پس چرا به حرف خدا گوش نمي‌كنيد؟ ولي شما شيعيان در جواب ما مي گوييد::{ طبق آيه مذکور توسل به پيغمبر در هر صورتي بايد شرک باشد چه وقتي زنده است و چه وقتي که از دنيا رفته است و شما طبق همين آيه بايد بگوييد توسل از رسول الله حتي در زمان حيات مبارکشان هم شرک است} ولي در جواب شما مي گوييم شما شيعيان مي گوييد قران را بايد جمع زد يعني ايات قران را بايد کنار هم قرار داد و نتيجه لازم را گرفت و مثالي مي اوريد در مورد شفاعت در سوره بقره ايه 123 قران مي گويد:" و بترسيد از روزي که هر کس جزاي عمل خود را در ان روز ببيند و کسي را بجاي کسي ديگر مجازات نکنند واز هيچ کس فدايي پذيرفته نشود وشفاعت کسي سودمند نبود و کسي را ياوري نباشد" که طبق اين ايه شفاعت هيچ کس پذيرفته نمي باشد ولي در ايه اي ديگر مي گويد:" کساني به اذن خدا مي توانند شفاعت کنند:" بنابر اين با در کنار هم قرار دادن اين دو ايه نتيجه مي گيريم که شفاعت وجود دارد و به اذن خدا است در حالي که اگر اين دو ايه را کنار هم قرار نمي داديم با توجه به ايه 123 سوره بقره مي فهميديم که اصلا شفاعت جايز نيست نتيجه اينکه ايات قران را بايد در کنار هم قرار داد و نتيجه گرفت که اين نظر شما شيعيان است ( البته به نظر ما سني ها کاري نداشته باشيد چون بحث من اين نيست من اين نظر شما را گفتم تا با نظر خود شما بر شما استدلال کنم همان طور که شما از کتب صحاح ما بر ما استدلال مي کنيد) با توجه به انچه گفته شد بايدسه ايه زير را در کنار هم قرار دهيم و نتيجه لازم را بگيريم 1- «سوره‌ي يونس آيه‌ي 106» «و بجاي خدا كسي و چيزي را پرستش مكن و به فرياد مخوان كه به تو نه سودي ميرساند و نه زياني. اگر چنين كني (و دعا و عبادات خود را بجاي آفريدگار متوجه آفريدگان سازي) از ستمكاران و مشركان خواهي شد» 2- سوره محمد ايه 19 :" باز هم بدان که هيچ خدايي جز خداي يکتا نيست و تو بر گناه خود و بر مردان و زنان با ايمان آمرزش طلب و بدان که خدا منازل انتقال شما به عالم اخرت و مسکن هميشگي شما همه را ميداند:" 3- . در سوره نساء آيه 64 مي فرمايد: « ولو انهم اذ ظلموا انفسهم جاءوک فاستغفروا الله و استغفر لهم الرسول لوجدوا الله تواباً رحيما » ترجمه: اگر منافقين بعد از آن خلاف کاريهايشان از در توبه نزد تو (پيامبر) آمده بودند، و از خدا طلب آمرزش کرده بودند، و " رسول " برايشان "طلب مغفرت" کرده بود مي ديدند که خدا توبه پذير و مهربان است. در ايه اول مي گويد کسي را غير خدا نخوانيد و در ايه دوم و سوم مي گويد از انسان زنده که پيامبر در ان زمان بوده است بخواهيد از خدا براي شما طلب امرزش کند بنابراين با جمع اين دو ايه ميتوان نتيجه گرفت به انسان زنده مي توان توسل جست در حالي که در هيچ جاي قران نيامده از فرد مرده و صاحب قبر توسل بجوييدالبته بحث من فعلا فقط قران است و در اين سوال من به روايت کاري ندارم شما اگر توانستيد عقيده خودتان که توسل به مرده است را از راه قران ثابت کنيد يک ايه انرا بياوريد فقط جواب من را با قران بدهيد شما اگر مي‌توانيد يك آيه بياوريد كه در آن گفته باشد از يك فرد صالح رحلت يافته مي‌توان تقاضاي دعا كرد! البته اگر توانايي آن را داشتيد حتما براي من مي اوريد وگرنه در عقيده تان تجديد نظر کنيد

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
1- اگر استدلال هاي شما صحيح مي‌بود ، طلب شفاعت و توسل از زندگان نيز بايد حرام مي‌بود !
چرا كه خواندن غير خدا اگر شرك باشد ، مرده و زنده ندارد و در هر دو صورت شرك است !
2- ما اعتقاد داريم كه پيامبر و ائمه ما زنده هستند ! بنا بر اين طبق نظر شما كه از زندگان مي‌شود طلب شفاعت و توسل كرد ، اين عمل جايز است .!
3- بهتر بود يكبار مقاله را مي‌خوانديد ، زيرا در اين مقاله به همه سوالات شما پاسخ داده شده است !
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
19 | فرزاد | , ایران | ١٢:٠٠ - ٢٨ مهر ١٣٨٨ |
بسم الله الرحمن الرحيم باسلام: اقايون گروه شبهات دست از اين جاهلي بردارين جرا ميخواهيد با اين جاهل بودندتون شيعه هارو فريب ميدين درضمن خودتون هم دارين ميگين كه از نظر ما امامان انبيا بيامبران زنده اند استغفرالله بس شما ايه قران وكلام خداوند را دارين انكار ميكنيد الان ايه اش يادم نيست ايه رو هم قبلا هم برايتون گفتم ولي شماها ناديده گرفتين ولي الان تا حدودي معنيش يادمه از نظرشما انبيا بيامبرا امامان زنده اند بس نعوذ باالله ايه قران وكلام خداوند اشتباست ياهم شما منظور قران رو نفهميديد يا هم اينكه از كنار اون ايه به سادگي گذشتين معنيش اينه فقط من رو عبادت كنيد وفقط من رو سجده كنيد واز من بخواهيد واز من طلب بخشش ومغفرت كنيد. اونا هم مثل شما انسان بودند تو اين دنيا زندگي كردن خوردن اشاميدن واز دنيا رفتن وهيچ كاري از دستشون برنميايدبارها وبارها اينو گفتم ولي شماها گروه شبهات وشيعه ها ناديده گرفتين بهتره بگم تقصير شيعه ها نه تقصير شما اقايون اخوند گروه شبهات است كه يك مشت دروغ تحويل اين شيعه ها ميدين وبا اين جاهل بودنتون مردم رو فريب ميدين من نميدونم شما گروه شبهات اين همه ايات قران رو انكار ميكنيد وبعدش هم دم از حقيقت ميزند استغرالله مگه خدا تو قران نميگه فقط من رو سجده كنيد حالا من نميدونم شماها جرا يك مرده ويك قبر را سجده ميكيند اين كارتون رو چي ميشه گذاشت نگيد كه شماها مرده ها وقبرهارو سجده نميكنيد كه چون هيچ كس باور نميكنه شماها واقعا مرده وقبرهارو سجده ميكنيد چون خودم با اين دوتا چشم هايم ديديم هم در مشهد وهم از تلويزيون رسانه ملي حال من نميدونم شماها اين كارهاتون رو چطوري توجيع ميكنيد درضمن از لفظ وكلمه من دون الله همه چيز مشخصه ولي اگه شما دست از جاهل بودنتون برداريد واز روي عقل ومنطق نگاه كنيد استغفرالله شماها ديگه كي هستين من نميدونم وقتي كه خدا تو قران همه چيز مشخص كرده حالا كي به روايتها استدال ميكند. فقط ميتونم بگم خدا شماهارو هدايت بده امين درضمن دست ازفريب اين مردم و اين شيعه هاي بيگناه برداريد چون تو اخرت گناه اينها به گردن شماست

پاسخ:
!!!
ظاهرا متن اين مقاله را نديده‌ايد كه ما تنها و تنها كلام علماي اهل سنت را مطرح كرده‌ايم !
اگر به نظر شما ، علماي اهل سنت نيز دروغگويند ، امر ديگري است !
گروه پاسخ به شبهات
20 | محمد شرقي خسروشاهي | , ایران | ١٢:٠٠ - ١٧ آذر ١٣٨٨ |
ضمن تشکر از مبحث مهم توسل و شفاعت ، آحاد مسلمانان (شيعه وسني)موافق و معتقد بوده و اگر شخصي قرآن راخوانده باشد تنها با آيه 35 مائده اصل توسل را مي پذيرد. مطالبي که از علماي اهل سنت در اين مباحث در دست است به مراتب بيشتر و متواتر است .
21 | در جواب وهابي | , ایران | ١٢:٠٠ - ٠٦ دي ١٣٨٨ |
بسم الله الرحمن الرحيم باسلام: اقايون گروه شبهات دست از اين جاهلي بردارين جرا ميخواهيد با اين جاهل بودندتون شيعه هارو فريب ميدين درضمن خودتون هم دارين ميگين كه از نظر ما امامان انبيا بيامبران زنده اند استغفرالله بس شما ايه قران وكلام خداوند را دارين انكار ميكنيد الان ايه اش يادم نيست ايه رو هم قبلا هم برايتون گفتم ولي شماها ناديده گرفتين ولي الان تا حدودي معنيش يادمه از نظرشما انبيا بيامبرا امامان زنده اند بس نعوذ باالله ايه قران وكلام خداوند اشتباست ياهم شما منظور قران رو نفهميديد يا هم اينكه از كنار اون ايه به سادگي گذشتين معنيش اينه فقط من رو عبادت كنيد وفقط من رو سجده كنيد واز من بخواهيد واز من طلب بخشش ومغفرت كنيد. اونا هم مثل شما انسان بودند تو اين دنيا زندگي كردن خوردن اشاميدن واز دنيا رفتن وهيچ كاري از دستشون برنميايدبارها وبارها اينو گفتم ولي شماها گروه شبهات وشيعه ها ناديده گرفتين بهتره بگم تقصير شيعه ها نه تقصير شما اقايون اخوند گروه شبهات است كه يك مشت دروغ تحويل اين شيعه ها ميدين وبا اين جاهل بودنتون مردم رو فريب ميدين من نميدونم شما گروه شبهات اين همه ايات قران رو انكار ميكنيد وبعدش هم دم از حقيقت ميزند استغرالله مگه خدا تو قران نميگه فقط من رو سجده كنيد حالا من نميدونم شماها جرا يك مرده ويك قبر را سجده ميكيند اين كارتون رو چي ميشه گذاشت نگيد كه شماها مرده ها وقبرهارو سجده نميكنيد كه چون هيچ كس باور نميكنه شماها واقعا مرده وقبرهارو سجده ميكنيد چون خودم با اين دوتا چشم هايم ديديم هم در مشهد وهم از تلويزيون رسانه ملي حال من نميدونم شماها اين كارهاتون رو چطوري توجيع ميكنيد درضمن از لفظ وكلمه من دون الله همه چيز مشخصه ولي اگه شما دست از جاهل بودنتون برداريد واز روي عقل ومنطق نگاه كنيد استغفرالله شماها ديگه كي هستين من نميدونم وقتي كه خدا تو قران همه چيز مشخص كرده حالا كي به روايتها استدال ميكند. فقط ميتونم بگم خدا شماهارو هدايت بده امين درضمن دست ازفريب اين مردم و اين شيعه هاي بيگناه برداريد چون تو اخرت گناه اينها به گردن شماست
22 | momen abdullah | , مالزی | ١٢:٠٠ - ٠٧ دي ١٣٨٨ |
بسم الله الرحمن الرحيم
جناب «در جواب وهابي»

شايد منظور شما اين آيه شريفه باشد:
«وَ ما مُحَمَّدٌ إِلّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ ...»
که در اين صورت لطفا به معناي کلمه «خلت» مراجعه کنيد. ( خلت به معناي سپري کردن، رفتن و خالي گذاشتن است).
مسلما حيات کنوني انبياء الهي حياتي متفاوت از اين حيات دنيوي است.
اگر شما لطف کنيد و متن بالا را با دقت بخوانيد خواهيد ديد که از منابع معتبر اهل سنت نقل شده است که انبياء الهي حياتي بالاتر از حيات شهدا دارند.
****************************************************
و اما بعد از مشتي اتهام ها و فحاشي هايتان سخن بسيار خوب و متيني را بيان کرديد:
«درضمن از لفظ وكلمه من دون الله همه چيز مشخصه»

دقيقا. تمام تفاوت شيعه و سني در همين کلمه است. اجازه دهيد آيات شريفه قرآن را براي شما ياد آوري کنم تا مشخص شود اين «من دون الله» چه کساني هستند؟
***************************************

>>> خداوند علي و اعلي در قرآن کريم بارها و بارها به ما هشدار مي‌دهد که «من دون الله» اولياء نگيريم:
«اِتَّبِعوا ما أُنزِل إِلَيكم من ربِّكم و لا تَتَّبعوا من دونِه أَوْلِياء قَليلا ما تذكرون»

>>> خداوند مثال زيبايي در مورد کساني مي‌زند که «من دون الله» اولياء اتخاذ کنند:
«مثل الَّذين اتَّخذوا من دون اللّهِ أَوْلِياءَ كمثلِ العنكبوت اتخذت بيْتًا و إِنَّ أَوهن الْبيوت لبيت العنكبوت لو كانوا يعلمون»

>>> در جايي ديگر خداوند حکيم از مردمان سوال مي‌کند که چگونه «من دون الله» اولياء مي‌گيرند که قادر به هيچ کاري نيستند؟
«أَم اتَّخذوُا من دونه أَوْلِياء فاللّهُ هو الْولِيُّ و هو يحيي الْموتي و هو علي كلِّ شيْءٍ قديرٌ»

>>> کفاري که «من دون الله» اولياء اتخاذ کنند هيچ گونه ياري گري نخواهند داشت و در گمراهي خواهند بود:
«وَ ما كانَ لَهُمْ مِنْ أَوْلِياءَ يَنْصُرُونَهُمْ مِنْ دُونِ اللّهِ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللّهُ فَما لَهُ مِنْ سَبيلٍ»

>>> خداوند متعال بارها در قرآن مجيد به کساني که «من دون الله» اولياء مي‌گيرند هشدار مي‌دهد:
«و من يهد اللّهُ فهو المهتد و من يضلل فلن تجد لهم أَوْلِياء من دونِه و نحشرهم يوم القِيامة علي وجوههِم عمْيا وَ بُكْما وَ صُمّا مَأواهُمْ جهنم كلما خبت زِدناهم سَعيرًا»

دقت شود که در دو آيه قبل يکي از مشخصات ضالين اتخاذ اولياء «من دون الله» ذکر شده است.

>>> آري جهنم ماوي کساني است که «من دون الله» اولياء اتخاذ کرده اند:
«من وَراءِهِمْ جَهَنَّمُ وَ لا يُغْني عَنْهُمْ ما كَسَبُوا شَيْءا و لا مَا اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللّهِ أَوْلِياءَ وَ لَهُمْ عذابٌ عَظيمٌ »

>>>و عاقبت ظالميني که «من دون الله» اولياء اتخاذ کنند جز نار و نيران نخواهد بود:
«و لا ترْكنوا إِلي الَّذين ظلموا فتمسَّكم النّارُ و ما لكم من دون اللّهِ من أَولِياء ثمَّ لا تنصرون»

**********
ولي کفار و ضالين و مشرکين براي چه «من دون الله» اولياء اتخاذ مي‌کنند؟
خداوند عظيم دلايل متفاوتي براي اين عمل مشرکين ذکر کرده است:

>>> گروهي از مشرکين اولياء «من دون الله» اتخاذ مي‌کنند تا به زعم خود آنها را ضرر و زيان محافظت کند!!
«قل من رب السماوات و الْأَرْضِ قلِ اللّهُ قلْ أَفَاتَّخذْتم مِنْ دونِه أَوْلِياء لا يملكون لِأَنْفُسهِمْ نفْعا و لا ضرّا قل هل يستوِي الْأَعْمي و الْبصيرُ أَمْ هل تستوِي الظلمات و النور أمْ جعلوا لِلهِ شركاء خلقوا كخلقه فتشابه الخلْق عليهِمْ قلِ الله خالق كلِّ شيْءٍ و هو الواحد القهار»

>>>گروهي از کفار نيز مخلوقات خدا را «من دون الله» اولياء مي‌گيرند تا به ظن خود آنها را از عقاب و بلايا محافظت کند:
«أَفَحَسِبَ الَّذينَ كَفَرُوا أَنْ يتخذوا عبادي من دوني أَوْلِياء إِنّا أَعْتدْنا جهنَّم للْكافرين نُزُلا »

>>> گروهي از مشرکين نيز «من دون الله» اولياء مي‌گرفتند تا به خيال خود آن اولياء «من دون الله» موجب تقرب آنها به خداوند شود:
«أَلا لِلّهِ الدّينُ الْخالِصُ و الَّذينَ اتَّخَذُوا من دونِه أَولِياء ما نعبدهم إِلّا ليقرِّبونا إِلَي اللّهِ زلْفي إِنَّ اللّهَ يحكم بينهم في ما هم فيه يختلفون إِنَّ اللّهَ لا يهدي مَنْ هو كاذب كفار»

>>> از ديگر مشخصات کفار اتخاذ اولياء «من دون الله» به جاي اطاعت امر خداوند است:
«وَ مَنْ لا يُجِبْ داعِيَ اللّهِ فلَيَسْ بِمُعْجِزٍ فِي الْأَرْضِ وَ لَيْسَ لَهُ مِنْ دُونِه أَوْلِياءُ أُولآءِكَ في ضَلالٍ مُبينٍ»

>>> آري در يک کلام کفار اولياء «من دون الله» اتخاذ مي‌کنند تا آنها را بپرستند:
«و يوم يحشرهم و ما يعبدون مِن دُونِ اللَّهِ فيقول ءَ أَنتُم أَضللتم عبادى هؤُلاءِ أَم هم ضلُّوا السبِيل»
«قالوا سبحنك ما كان ينبغى لَنا أَن نَّتَّخذ من دونك من أَولِياء و لكن مَّتَّعْتهم و ءاباءهم حتى نسوا الذِّكر و كانوا قوما بُوراً»

****************
ولي اين اولياء «من دون الله» چه کساني هستند؟

خداوند متعال بارها در قرآن اين اولياء «من دون الله» را توصيف کرده است:

>>> گروهي از اين اولياء «من دون الله» شياطين هستند:
«فريقا هدي و فريقا حق علَيهِمُ الضلالة إنهم اتخذوا الشَّياطين أَوْلِياءَ من دون اللّهِ و يحسبون أَنَّهم مهتدون»
«و إِذ قلنا للْملاءِكة اسجدوا لآدم فسجدوا إِلّا إِبليس كان من الْجن ففسق عن أَمرِ ربه أفتتَّخِذُونهُ وَ ذرِّيَّته أَوْلِياء من دوني و هم لَكم عدو بءْس للظّالِمين بدلا»
«...إِنا جعلنا الشَّياطين أَوْلِياء للَّذين لا يؤْمِنُون»

>>>‌اين اولياء «من دون الله» دشمنان خداوند هستند:
«يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا عَدُوّي وَ عَدُوَّكُمْ أَوْلِياءَ ...»

>>> طاغوت دسته اي ديگر از اين اولياء «من دون الله» است:
«... و الَّذين كفروا أَوْلِياؤهم الطّاغُوت ...»

>>> يهود و نصاري نيز از اولياء «من دون الله» هستند:
«يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْيهود و النَّصاري أَوْلِياء بعضهم أَوْلِياء بعض و من يتولَّهم منكم فإِنَّه منهم إِنَّ اللّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظّالِمين»

>>>جالب آنکه خود يهود کفار را اولياء «من دون الله» انتخاب مي‌کنند:
«تَرَى كثِيراً مِّنْهُمْ يَتَوَلَّوْنَ الَّذِينَ كفَرُوا لَبِئْس مَا قَدَّمَت لهَُمْ أَنفُسهُمْ أَن سخِط اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ فى الْعَذَابِ هُمْ خَلِدُونَ»
«وَ لَوْ كانُوا يُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَ النَّبِيِّ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْهِ مَا اتَّخَذُوهُمْ أَوْلِياءَ وَ لكِنَّ كَثيرًا مِنْهُمْ فاسِقُونَ »

>>> اصولا کفار هميشه کفار ديگر را اولياء «من دون الله» اتخاذ مي‌کنند:
«وَ الَّذين كفروا بعضهم أَوْلِياء بعضٍ...»

>>>همچنين ظالمين گروهي ديگري از اين اولياء «من دون الله» هستند:
«... إِن الظالمين بعضهم أَوْلِياءُ بعضٍ ...»

*************************
خوب تا اينجا ديديم که:
اولا) خداوند به شدت ما را از اتخاذ اولياء «من دون الله» نهي کرده است
دوما) کفار و مشرکين به دلايلي چند اولياء «من دون الله» اتخاذ مي‌کنند.
سوم) اولياء «من دون الله» شامل شياطين و ظالمين و کفار و بت ها و معبودان دروغين هستند.

حال بايد ببينيم که اولياء الله و از جانب خدا چه کساني هستند؟
>>> اول ولي الهي وجود پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله است:
«النَّبِيُّ أَوْلي بِالْمُؤْمِنينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ أَزْواجُهُ أُمَّهاتُهُمْ و أُولُو الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلي بِبِعَضٍ في كِتابِ اللّهِ مِنَ الْمُؤْمِنينَ وَ الْمُهاجِرينَ إلّا أَنْ تَفْعَلُوا إِلي أَوْلِياءِكُمْ مَعْرُوفًا كانَ ذلِكَ فِي الْكِتابِ مَسْطُورًا»

>>> فرشتگان الهي نيز اولياء الله هستند:
«نَحْنُ أَوْلِياؤُكُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ وَ لَكُمْ فيها ما تَشْتَهي أَنْفُسُكُمْ وَ لَكُمْ فيها ما تَدَّعُونَ »

>>> مومنين واقعي نيز اولياء الله هستند:
«اَلَّذينَ يَتَّخِذُونَ الْكافِرينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنينَ أيَبْتَغُونَ عنْدهم الْعِزَّةَ فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلّهِ جَميعًا»

>>> آري مومنان و مومنات اولياء الله هستند:
«وَ الْمُؤمِنُون و الْمُؤْمنات بعضهمْ أَوْلِياءُ بعضٍ يأْمرون بِالْمعروف و ينهون عنِ المنكرِ و يقيمون الصَّلوة و يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ يُطيعُونَ اللّهَ وَ رَسُولَهُ أُولآءِك سيرحمهم اللّهُ إِنَّ اللّهَ عزيزٌ حكيمٌ»

>>>از صفات اين اولياء الله اين است:
«أَلا إِنَّ أَوْلِياءَ اللّهِ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ و لا هم يحزنون»
**************
اما بهترين و زيباترين آيه براي شناخت اولياء الله اين آيه است:

«إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلوةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُون»

اين است ولي الله اي که اتخاذ هر گونه اولياء «من دون الله» شرک است و نفاق و ظلم و فسق و کفر.
اين است ولي الله اي که هرکسي من «دون الله» ولي و اولياء اتخاذ کند بت پرست است و عاقبتش در دوزخ:
«لا يتّخِذ المؤمِنون الْكافِرين أَوْلِياء من دون الْمؤمنين و من يفعل ذلك فليس من اللّهِ في شيْءٍ إلّا أَن تتقوا منهم تقاةً و يحذّركم اللهُ نفسه و إِلَي اللّهِ الْمصير»

عليا ولي الله
عليا حجة الله
عليا وصي رسول الله
23 | سعيد حسيني (شاه اسماعيل صفوي) | , ایران | ١٢:٠٠ - ٠٩ دي ١٣٨٨ |
سلام عليکم

جناب سلام

چقدر جالب است نظرات شما

طبق نظر شما

خداوند تبارک و تعالي خود بزرگترين مشرک در رابطه ي خود با مخلوقات خود بوده است

واسطه ي وحي خداوند با پيامبر ص که جناب جبرئيل ع بودند را چه ميکنيد؟؟؟؟

يا واسطه ي بين خداوند و مخلوقات که شخص پيامبر بزرگ اسلام را چه ميکنيد؟؟؟؟

آيا خداوند در حق خود مشرک است؟؟؟؟؟

خداوندي که آفريدگار ماست نيازهاي ما را بهتر از از خودمان ميداند و ميشناسد و نياز ما به توسل از بديهيات است وگرنه همه ي ما گمراه ميشديم

چگونه است که خداوند براي هدايت انسانها شخصي را بعنوان پيامبر ص واسطه ميکند؟؟؟؟

آيا اين به اين دليل نيست که پيامبر ص را بهترين مخلوقات خود آفريده است ؟؟؟؟

آيا اين بهترين مخلوق (پيامبر ص) که از طرف خداست بهترين راهنما براي ما نيست؟؟؟؟

آيا اين بهترين مخلوق (پيامبر ص) و بهترين راهنما بعنوان بهترين واسطه ي هدايت از طرف خداوند مطرح نيست؟؟؟؟

آيا اطاعت از خدا و رسول خدا و اولياي بعد از پيامبر ص ( امامان معصوم ع ) که در قرآن به صراحت به آن اشاره شده است بهترين راهنمايان براي ارتقاء سطح ديني و علمي و فرهنگي و عقيدتي ما مسلمانان نبودند؟؟؟؟؟

آيا همين بهترين مخلوقات که نام برده شد و بعنوان بهترين واسطه از طرف خداوند براي هدايت انسانها آفريده شده اند، بهترين واسطه براي شفاعت امت اسلامي نيستند؟؟؟؟؟

همان خداوندي که بهترين مخلوقات خود را واسطه ي هدايت خود و بندگانش ميکند در واقع بهترين ها را نيز واسطه ي توسل و شفاعت و بخشش خود مي نمايد.

البته بخشش در حق الله است نه حق الناس

حتما در قرآن داستان برادران حضرت يوسف ع را خوانده ايد

پسران يعقوب ع وقتي گناه کردند نزد پدر آمده و از وي خواستند از خداوند براي آنان استغفار بجويد.

آيا آنان بخاطر اين خواسته مشرک شدند؟ و يعقوب ع با قبول چنين در خواستي مشرک گرديد؟؟؟

در کامنتهاي قبلي هم چندين سئوال از شما پرسيدم که بي جواب ماند.

يا علي

24 | سلام | , امارات متحده عربی | ١٢:٠٠ - ٠٩ دي ١٣٨٨ |
سلام خسته نباشيد الله جل جلاله همه شفاعت از او است و لله شفاعة جميعا ودر جاي ديكر وانذر به الذين يخافون ان يحشروا الي ربهم ليس لهم من دونه ولي ولا شفيع لعلهم يتقون سوره انعام ايه 51 شفعاء را الله تعيين مي كند نه ما كه هزران كنبد باركاه درسته كرده ايم و كه عين ملتهاي كه كمراه شدند وبه شرك الوده شدند جناب مؤمن عبدالله شما قران مي خوانيد و مي فهميد يك شخص عادي نيستيد بترسيد از الله كه در محضرالهي جه جوابي داريد اكر مصلحت دنياي داريد اين به همه اموالش و هستيش فناء ميشود خودت انجا جواب الله را بدهيد و الله كه اجازه مي دهد كه كي شفاعت كند براي كسي كه بخواهد هينطور كه در اين سوره ولقدجئتمونا فردي كما خلقناكم اول مرة و تركتم ما خولنكم وراء ظهوركم ومانري معكم شفعاءكم الذين زعمتم انهم فيكم شركوا لقد تقطع بينكم و ضل عنكم ما كنتم تزعمون سوره الانعام ايه 94 ام اتخذوا من دون الله شفعاءقل او لو كانوا لايملكون شيئاولايعقلون قل لله الشفعة جميعا له ملك السموات والارض ثم اليه ترجعون سوره الزمر 43-44 يومئذ لا تنفع الشفعة الامن اذن له الرحمن و رضي له قولا سوره طه109 اقاي مؤمن شما كه ميدانيد يك فرد عادي نيستيد جرا اينقدر ازاين ايات الهي به سادكي ميكذريد امامت و راهنما ما اين قران عظيم شان است الله الذي خلق السموات و الارض و مابينهما في سته ايام ثم استوي علي العرش مالكم من دونه منولي و لا شفيع افلا تتذكرون السجده 4 بس الله كه شفعا كنده تعيين مي كند و به شافع اجازه مي دهد من ذالذي يشفع عنده الا باذنه و درايه ديكر ءاتخذمن دونه ءالهة ان يردن الرحمن بضر لاتغن عني شفعتهم شيئاو لاينقذون و در ايه ديكر قل ادعوا الذين زعمتم من دون الله لايملكون مثقال ذرة في السموات و لا في الارض و مالهم فيهما منشرك و ما له منهم من ظهير ولا تنفع الشفعة عنده الا لمن اذن له سوره سبا 22-23 ولي اكر هر انسان شرك كند شفاعت هيج كسي برايش نفعي ندارد همينطور كه الله مي فرمايند فما تنفعهم شفعة الشفعين سوره المدثر 48 و مشركين از جهل خودشان به غير از خدا را دعا ميكردند و مي كفتند اينها شفعا كو ما نزد خدا هستند الان هما ن كاري كه ما سر قبرها مي كنيم برداران عزيزم تقوا بيش كنيد ولاتجعلوا لله اندادا براي الله شريك قرار ندهيد وبه غير از خدا دعا نكنيد يعبدون من دون الله ما يضرهم ولا ينفهم و يقولون هولا شفعونا عندالله قل اتنبئون الله بما لايعلم في السموات و لا في الارض سبحانه تعلي عما يشركون يونس18 روشنتر از ايات نوراني قران هست اين است دين مبين اسلام و بيروي سنت رسول اكرم ص و اهل بيت مطهرش درود صلوات الله باد بر ياران و اهل بيت نبوت و لعنت باد براي دشمنان اسلام راستين
25 | سعيد حسيني(شاه اسماعيل صفوي) | , ایران | ١٢:٠٠ - ١٢ دي ١٣٨٨ |
سلام عليکم
جناب سلام
جالب است که شما با جوابيه ي خودتان جواب خود را داده ايد، اما هنوزجوابي به سئولات من نداده ايد!!!!!
بنده طبق نظر شما مبني بر عدم واسطه بين خداوند و بندگانش ، ثابت کردم که نظريه شما غلط است و ريشه در لجيازي شما که انتهاي آن به کفر منجر ميشود دارد.
حال چه شده سئوال خود مرا از خودم مي پرسيد؟؟؟!!!
اگر راست ميگوئيد و يا احتمال ذره اي صداقت در گفتار و رفتار و عقايدتان ( اهل سنت ) وجود دارد لطف کنيد جواب سئولات من و دوستان ديگر را بدهيد، نه اينکه سعي در ايجاد شبهه داشته و سئوال خودم را از خودم بپرسيد!!!!!
البته از دستپاچگي شما روشن است که چاره اي جز اين نداشته ايد ، اما بهتر بود بجاي توسل به دروغ همين توسل به بندگان شايسته ي خداوند را بخاطر اتصال بدون نقصشان به الله قبول ميکرديد تا اينگونه آبروي خود و اهل سنت را زير سئوال نبريد و توسل به دروغ را عليرغم عدم اعتقاد به نفس توسل جايگزين توسل به پاکان در گاه حقتعالي نميکرديد. چرا که عجر شما در گفتارتان مبرهن است. تا حدي که حاضريد به دروغ متوسل شويد ولي به پاکان در گاه حقتعالي ( اهل البيت ع ) نشويد.
به نظر شما خداوند با توجه به اينکه قادر و تواناست و همه چيز در حيطه قدرت و تحت اراده ي اوست چرا براي هدايت انسانها از واسطه ي افراد صالح استفاده کرده است؟؟؟؟؟؟
آيا فکر نميکنيد حکمت آن توجه دادن انسانها به الگو برداري از همين صالحان نميباشد؟؟؟؟؟؟؟
اگر بنا به توهمات شما خداوند وسطه را شرک ميدانست قطعا خود بدون واسطه به هدايت انسانها مي پرداخت، آيا شما فکر ميکنيد خداوند داراي چينين قدرتي نيست؟؟؟؟؟؟ يا مثل ابن تيميه فکر ميکنيد خدا جسم است و برخي کارهاي از او بر نمي آيد؟؟؟؟؟!!!!!!!
جالبتر اينکه وجود واسطه هاي هدايت که از پاکان بودند را با وجود ابليس لعين ناپاک مقايسه کرده ايد.
جناب سلام
اولا خود بهتر ميدانيد که قياس معصومين حتي با افراد نيکوکار هم کاري بس غلط و بيهوده است چه رسد به آنکه فلسفه ي خلقت آنان را با ابليس مقايسه کني و صرف نظر از عدم موضوعيت آن موضوع با مسئله ي مطرح شده در بحث ما بايد بگويم که معصوم با غير معصوم قابل قياس نيست.
و اما اينکه شما چرا قياس را که گناهي بزرگ است مرتکب شده ايد فقط يک علت دارد و آن هم اين است که اول کسي که در برابر فرمان خداوند قياس کرد و بوسيله ي آن قياس از فرمان خدا تمرد کرد ابليس بود و حال آنکه شما دقيقا چنين کرديد!!!!!!
ايا عمل ذکر شده جز و تعاليم ديني و عقيدتي شا اهل سنت است يا بيان و پافشاري بر عدم عصمت پيامبر ص و امامان معصوم ما نزد شما اهل سنت از جايگاه ويژه اي برخودار است؟؟؟؟؟
هدفتان از اين کار چيست؟؟؟؟
لابد ميخواهيد بگوئيد خلفاي شما هم مثل پيامبر ص بودند و هيچ فرقي هم نداشتند چون هر دو غير معصوم بودند!!!!!!
اگر چنين فکر کرده باشيد که در واقع طبق نظر قرآن مرتد هستيد.
چرا به نفع شيطان و ايادي او قدم بر ميداريد ؟؟؟ يا در جهل مرکب مانده و خود را محصور کرده ايد؟؟؟
ايادي شيطان در واقع کساني هستند که طبق تمرد شيطان از امر خداوند تمرد کردند و حرام خدا را بر خود حلال و بالعکس را مرتکب شدند .
منظور من افعال کساني بود که بعد از پيامبر ص بوسيله کودتا بر جاي وي نشستند و حق امير المونين حضرت علي ع را غصب نمودند.
چرا که خداوند براي هدايت انسانها پيامبران و امامان ع را طبق ايات صريح قرآن فرستادند ( يا ايها الذين امنوا اطيع الله و اطيع الرسول و اولي الامر منکم ) اي کسانيکه ايمان آورده ايد اطاعت کنيد از خدا و رسول خدا و اولياء خدا.
آيا آنان که چنين اطاعتي را انجام ندادند و تمرد کردند فعل شيطان را مرتکب نشدند؟؟؟؟؟
ابليس هم عابد بود و هزار سال عبادت خدا را کرده بود اما بعد از تمرد از دستور حق ملعون گرديد، خودتان منابع خود را حتما مطالعه کرده ايد و حتما متوجه اختلافات زيادي حتي بين خلفاء هم شده ايد و در يافته ايد که بعد از پيامبر ص چه کساني از دستورات آن حضرت مبني بر ولايت تمرد کردند و ملعون گرديدند؟؟؟؟؟
اين موضوع بقدري واضح است که نياز به توضيح ندارد در واقع ( اظهر من الشمس ) است.
خداوند بخاطر اينکه خداوند هدايت ومهرباني است و بندگانش را نيز بسيار دوست دارد اسباب هدايتشان را فراهم فرمود اما افرادي که در صدد مخالفت با مظاهر هدايت الهي و منتخب از طرف خداوند برآمدند و به همين واسطه راه شيطان را در پيش گرفتند تا حدي که هر کس ببيند و بشنود فکر ميکند که خداي متمردين همان شيطان بوده است که اينگونه مخلصانه در راه او قدم بر داشته اند. تا جائيکه بزرگترين خيانتها ، جنايتها و مکرها را بکار بردند تا اولياء خدا را از بين ببرند.
يک سئوال فني که هيچوقت جواب آن را نميدهيد و هميشه از آن فرار ميکنيد اين است:
اهل بيت ع ( همان اولياء منتخب از خدا که در قرآن آمده ) را چه کساني به شهادت رساندند؟؟؟؟؟
آن ظالمين داراي چه عقيده اي بودند؟؟؟؟؟
آيا اهل بيت ع را که خود شما هم اشاره به پاکي آنان ميکنيد به غير از اهل سنت به شهادت رساندند؟؟؟؟؟
در حيرتم از کسانيکه خود را مسلم ميدانند ولي عقايد ، حرفها و اعمالشان بر خلاف اسلام عزيز و مسلمانان واقعي است!!!!!
جناب سلام
دنيا صحنه و ميدان امتحان است و محل کشت و زراعت اعمال نيک هم شيطان وجود دارد هم پيامبر ص هم امام ع هم قرآن ، و پيروز ميدان کسي است که طبق فرموده الله در قرآن عمل نمايد وگرنه از زيانکاران خواهد بود.
پس همه ي ما موظفيم که اطاعت کنيم از خدا و رسول خدا و ( اولي الامر منکم) و اگر غير از اين باشد تمرد کرده ايم و راه شيطان را در پيش گرفته ايم.
جناب سلام
وجود شيطان چه ربطي به مسئله توسل و واسطه قرار دادن معصومين ع داشت؟؟؟؟
آيا قصد شما از اين کار قياس و و ايجاد شبهه نبود؟؟؟!!!!!
بهتر است بجاي اينکارها سعي در کسب علم و فقه اهل البيت ع داشته باشد تا بتوانيد شيعه را بهتر درک کنيد. البته پاسخ شبهات شما به کررات در همين سايت و ديگر جاها داده شده است اما باز هم تکرار ميکنيد مثل جماعت ( صم بکم عمي فهم لايرجعون)
.
همانگونه که همه ي ما مي پذيريم پيامبر اکرم ص بعنوان بهترين فرد برگزيده از طرف خدا از بالاترين مقام و منزلت در بين مسلمين برخوردار است بايد بپذيريم که اگر بالاتر نبود قابليت پيامبري را نميتوانست داشته باشد.
ادعا کرده ايد که ما امامان را از پيامبر بالاتر ميدانيم .
جهت اطلاع بايد عرض کنم که ما هيچگاه امامان را بالاتر از پيامبر ص نميدانيم ، بلکه امامت را در کنار نبوت ميدانيم و درواقع نبوت و امامت را مکمل يکديگر ميدانيم.

ما معتقديم سرپرست يا معلم (پيامبر و امامان) که از طرف خداي باريتعالي آمده اند بايد عاري از هرگونه خطا باشند تا بتوانند مردم را راهنمائي کرده و از لغزش و خطاهاي آنان جلوگيري نمايند .
بر فرض مثال معلمي که خود بار علمي نداشته باشد و يا علم او مطلق نبوده و ناقص (آلوده به خطا) باشد چگونه ميتواند آن علم را به ديگران آموزش دهد و مانع گمراهي آنان شود؟؟؟
پس براحتي ميشود فهميد که آن معلمان (پيامبران و امامان) نياز به عصمت الهي دارند تا بتوانند ابتدا خود از هر گونه خطا دور باشند که بواسطه ي عصمت بتوانند مردم راهدايت کنند.
پس نتيجه ميگيرم که پيامبر و امامان بايد معصوم باشند که خداوند به آنان مقام عصمت را عطا کرد
در واقع اگر عصمت در کار نباشد هدايت واقعي و کامل تحقق پيدا نميکند و اين از عدالت خداوند به دور است چرا که خداوند در قرآن مي فرمايد ما هر کسي را که اراده کنيم هدايت ميکنيم و خداوند قادر و تواناست.
آيا صحيح است که ما بگوئيم خداوند از ما انتظار هدايت دارد در صورتي که مربي کامل و بدون خطا براي ما در نظر نگرفته است؟؟؟؟!!!!!!!
اگر مربي يا معلم از ابتدا که ماموريت هدايت پيدا ميکند مضنون به خطا باشد در واقع اعتمادي هم هدايت واقعي در ميان نخواهد بود و اين از نظر قرآن رد است و خداوند قادر و توانا و متعال است.
آيا براستي عقيده شما مبني بر معصوم نبودن پيامبر و اهل البيت ع با عقل شما مطابقت ميکند؟؟؟ يا تابحال به اين موضوع فکر کرده ايد؟؟؟
چطور است که شما ابوبکر عمر و عثمان را با آنهمه اعمال و افعال خلاف و بدعتهائي که مرتکب شدند و اسناد آن در کتابهاي خودتان نيز موجود است (منظورم همان کتابهائي که سالهاست موجود و در ايران هم چاپ نشده است ) بندگان شايسته ي خدا ميدانيد و خداوند را از آنان راضي خطاب ميکنيد اما مقام عصمت ائمه ع را با آن اعمال و رفتار و اعمال نيک موجود در تواريخ خودتان نفي ميکنيد؟؟؟؟
جناب سلام فتاواي مولويهاي شما از کدام عقيده نشآت ميگيرد؟؟؟؟؟؟
خودتان خوب ميدانيد منظورم کدام فتواهاست.
شير دادن زنان به مردان بزرگسال طبق نظر عايشه
در هنگام قطع برق روزه نگيريد
و . . . . . . . . . .
از خلفايتان چه چيزي برجاي مانده که به آن افتخار ميکنيد؟؟؟؟؟
بقول برادر عزيزمان جناب مومن عبدالله بزرگوار
لطف کنيد 10 صفحه از بار علمي هر سه خليفه ي خود را بنويسيد تا ديگران هم از آن بهره مند شوند.
جناب سلام
صراط المستقيم که بقول خودتان هر روز در پنج وعده نماز به آن اشاره ميکنيم طبق نظرات علماي خودتان در تابهاي خودتان هميان اهل البيت ع است .
چرا نظر علماي خود را قبول نميکنيد؟؟؟؟؟!!!!!
قرآن براي رسيدن بخدا براي ما راه قرار داده و آن راه را معرفي کرده و آدرس داده و آن هم اهل البيت ع است نه کسانيکه در بيان علم آنان مانده اي که چه بگوئي!!!!
رسول خدا ص و اهل بيت ع و قرآن طبق حديث ثقلين که نزد ما مسلمانان امانت نيز مي باشند بعنوان تجلي راه حق يعني همان صراط المستقيم مطرح هستند و هر کس که ميخواهد بخدا و حقيقت برسد بايد از همين طريق راه پيمايد و لاغير .
پيامبر ص ، اهل البيت ع و قرآن واسطه هاي هدايت خداوند هستند و گرنه خدا که خود شخصا روي زمين نيامده و به مردم نگفته که دنبال من بيائيد تا هدايت شويد ، بلکه طبق حديث ثقلين پيامبر فرمود تا بحال که دنبال من براي هدايت حرکت ميکرديد اکنون من ميروم و براي اينکه به ضلالت و گمراهي نيفتيد دو چيز را بين شماها امانت ميگذارم و راه مستقيم هدايت را براي مردم بعد از خود مشخص فرمودند.
حال با توجه به اين مطالب منطقي و تاريخي که ارئه شد ميخواهي بگوئي راه مستقيم خداوند ابوبکر و عمر و عثمان و معاويه بودند؟؟؟؟؟؟!!!!!!!
واقعا عقل شما را بايد ستود !!!!
جناب سلام
آقاي قرائتي مطلب جالبي فرموده اند که در اينجا به شما عرض ميکنم:
تا زماني که پيامبر ص خود حضور داشتند که تکليف همه معلوم بود
اما بعد از شهادت پيامبر ص بدست آن دو زن که به وي دارو خوراندند شيعه فقه خود را از صراط المستقيم يعني اهل بيت ع گرفت
اما فقه شما نه تنها از خلفايتان نيست بلکه از چهار عالم نماي سني بنامهاي
احمدبن حنبل
ابوحنيفه
امام مالک
شافعي
بر گرفت و به آن عمل کرده و ميکند.
حال خود بررسي کن قرآن در مورد اهل البيت ع ميفرمايد ( و يطهرکم تطهيرا) در واقع به عصمت اهل بيت ع اشاره ميکند شما ببينيد در کجاي قرآن آمده ( ويطهرکم ابوبکر يا عمر يا عثمان يا معاويه يا احمد حنبل يا ابوحنيفه يا شافعي و . . . . )
پس فقه شيعه ريشه در عصمت اهل بيت ع دارد و فقه شما خير
اهل بيت ع در قرن اول هجري زيسته اند و نزديک به پيامبر ص بوده اند و قرآن هم مي فرمايد ( اسابقون السابقون اولئک المقربون . . . )
تمامي اهل البت ع به شهادت رسيدند ( البته بدست اهل سنت شهيد شدند ) اين در حاليست که عالم نماهاي فقه شما حتي يک سيلي هم نخوردند و قرآن مي فرمايد (فضل الله المجاهدين . . . . . . )
ما شيعه شديم بخاطر اينکه فقه مان را از معصوم ع گرفتيم
ماشيعه شديم بخاطر اينکه آنان ( اهل البيت ع) از علماي شما يک قرن جلوتر و نزديکر بودند به پيامبر ص و در واقع از خاندان پاک آن حضرت بودند
ماشيعه شديم بخاطر اينکه اهل بيت ع همگي در راه خدا به شهادت رسيدند
دقت بفرمائيد اين مطالب مباني قرآني است.
سئولات ديگرت را هم قبلا بارها جواب گفته ام
حال بهتر است از حقيقت فرار نکني و بجاي فرار تک تک سئوالاتم را جواب دهي تا صداقتت در جواب اثبات شود.
من به تورا به صراط المستقيم راهمائي ميکنم تو خواه پندگير از سخنم خواه هر چه خواهي کن
اشهد ان لااله الاالله --- اشهد ان محمدآ رسول الله --- اشهد امير المومنين عليآ حجة الله
26 | سلام | , امارات متحده عربی | ١٢:٠٠ - ١٢ دي ١٣٨٨ |
سلام خسته نباشيد جناب سعيد انشاء الله خدا همه مسلمانان را به راه راست هدايت كنه و جنابعالي درباره اينكه ميكويد اعوذبالله كه مي كويد خدا نسبت به بندكشان مشرك است تقوا بيشه كنيد و اين حرفهاي را به خدا مثل نزنيد و از اين حرف كفر اميز برهيز كنيد و لله المثل الاعلي من تعجب از شما هستم در علم و حكمت خدا هم دخالت داريد كه جرا جبرئيل واسطة بين بيغمبران و خدا بوده است بس اينجا سؤال بيش مي ايد كه جرا خداوند عزوجل شيطان را خلق كرده است تا انسانها را كمراه كند ايا مكر خداوند بندكشان را دوست ندارد اين حكمت الهي است كه هم شيطان را افريده است و هم ملائكه و هم بيغمبران را خداوند در قران مي فرمايند يضل من يشاء و يهدي من يشاء ولي با عدلش و حكمتش هم هدايت مي كند وهم كمراه و او است صاحب قلبها در انجا اسباب مشروع است و اسباب غير مشروع و خداوند كه شارع است نه ما خدا به دستور داده است كه به غير از او را دعا نكنيم واز او كمك بطلبيم و همينطور كه اولين سوره قران فاتحه الكتاب مي خوانيم در هر بنج وقت نماز مي خوانيم اياك نعبد و اياك نستعين تو را عبادت مي كنيم و از تو كمك مي خواهيم به همان صورت كه رسول اكرم ص الدعاء مخ العبادة يعني دعاء مغز عبادست و در روايت ديكر الدعاء عبادة يعني دعاء عبادت است خداوند مي فرمايند ولله السماء الحسني فادعوه به يعني براي خداوند اسماء حسني هست واز نامهيش دعا كنيد نه اينكه بكويد يا حسين يا علي و يا صاحب الزمان ادركني بلكه براي خداوند 99 اسم است بكويد يا رحمن ارحمني يا رازق ويا غفور ويا الله والي اخر خداوند جل جلاله مي فرمايند ان المساجد لله فلا تدعوا مع الله احدا يعني اين مساجد از خداست و به غير از خدا دعا نكنيد در سوره ديكر من يدع مع الله الها ءاخر لابرهان له به فانما حسابه عند ربه انه لايفلح الكافرون يعني كسي همراه خدا شريك دعا كنيد كسي را برهان ودليلي ندار به ان عملش و حساب نزد خدا است و او كافران رستكار نخواهند شد اين خداوند دعاء غير از اورا كفر كفته است در سوره ديكري خداوند مي فرمايند اذا سالك عبادي عني فاني قريب اجيب دعوة داعي اذا دعان يعني اكر عابدي ازالله طلب دعا كرد من به او نزديكم و اورا اجابت مي كنم وقتيكه خداوند به ما نزديك است احتياج به واسطه نيست و در ايه ديكر نجن اقرب اليه من حبل الوريد ما از رك كردن شما به شما نزديكتريم ولي اكر انساني كه زنده است و انساني صالح است مي توانيد از او طلب دعا كنيد مثل اينكه كه در در حالي كه رسول اكرم زنده بودند مي امدند از او طلب دعا مي كردند كه در ايه است انهم اذا ظلموا انفسهم جاؤك والي اخر ايه كه در حيات مباركش بود ولي زندكي برزخي كه شهدا و بيغمبران دارند و زنده هستند و نزد خدا روزي مي خورند يكي امر غيبي است كه نه انها زندكي ما خبر دارند و نه ما از زندكي انها بلكه خداوند كه بر زندكي ما وانها دانا است ومختص خدا است و خداوند خطاب به رسول اكرم ص در قران مي فرمايند انك ميت و انهم ميتون تو مرده هستي و انها مرده و شبه ديكري كه هست يا ايها الذين امنوا اتقوا الله و ابتغوا اليه الوسيله امير المومنين علي رض در نهج البلاغه مي فرمايند وسيله شما به خدا اخلاص و عمل صالح است ودرباره حضرت يعقوب ع و فرزندانش كه طلب دعاء از انحضرت كردند در حالي كه حضرت يعقوب ع زنده بودند و بخاطر اينكه بسرهايش نسبت به حضرت يعقوب ع و انداختن حضرت يوسف در جاه ظلم كرده بودند و از اودر خواست دعاء كرده بودند و ان در حالي كه حضرت يعقوب ع زنده بود مثلا بنده از اقاي سعيد التماس دعاء كنم ادعا شما مثل ادعا قوم قبل از ما است سؤال مي كردند كه جرا خداوند يك انسان براي دعوت و ارشاد بشر فرستاده جرا ملائكه نفرستاده و خداوند مي فرمايند ما خلقت الجن و الانس الا ليعبدون مانا فريدم جنها و انسانها را مكر عبادت ما را بكنند و دعا يكي از بهترين عبادتهاست و دعا به غير از خدا جائز نيست و در ايه ديكر من اضل ممن يدعوا من دون الله من لايستجيب له الي يوم القيامه و هم عن دعاهم غافلون و اذا حشر الناس كان لهم اعدا و كانوا بعبادتهم كافرين كمراه شد ان كسي كه به غير از خدا دعا كند يعني هركسي بلشد بيغمبر باشد يا ولي صالح باشد بدون الله و انرا اجابت نمي كند تا روز قيامت و انها از دعا ء ايشان غافلند وروز رستاخيز قيامت اينها دشمنان اينها مي شوند و به در خواست دعاءهاي كه به ايشان ميشود منكر مي شوند جناب سعيد تو خوب قران را مي خواني و مي داني در محضر الهي در روز قيامت جه جواب داري مي كوي ان اطعنا ساداتنا و كبرائنا قد اضلوانا سبيلا اطاعت كردم از سادات و بزركان و يا مي كوي ان وجدنا ابائنا علي امة و انا علي اثرهم لمهتدون و ايا از دين بدرانمان بيروي كرديم ودر جاي ديكر ان تدعوهم لايسمعوا دعائكم ولوا سمعوا ما استجاب لكم و يوم القيامة يكفرون بشركم ولاانبئك مثل خبير اكر غير از الله دعا كني دعا شما را نمي شنوند و اكر بشوند استجابت نمي كنند و در از قيامت بيزار مي شوند از شركي كه كرده ايد يعني دعاء به غير از خدا شرك است بردارانم عزيز انم از شرك دوري كنيد خداوند همه كناهان را مي بخشد الا شرك ان الله لايغفر ان يشرك به و يغفر مادون ذلك لمن يشاء خداوند شرك را نمي بخشد و بغير از شرك براي كسي كه بخواهد مي امرزد و شرك باعث عدم قبول اعمالمان ميشود همينطور كه در اين ايه است لو اشركوا لحبط عنهم ما كانوا يعملون اكر شرك ورزديد همه اعمال شما بوج است و درايه ديكر خداوند به رسول اكرم ص مي فرمايند لقد اوحي اليك و الي الذين من قبلك لئن اشركت ليحبطن عملك و لتكونن من الخاسرين كه تو رسول اكرم ص سروار دنيا و اخرت وحي كرديم به تو و بيغمبران قبل از تو اكر شرك كردي عملتان بوج و از زيان كننددكانيد مكر اينها كه بت برست بودند بتها كه بودند و عبادت انها به بتها جه بود همينطور كه قران صراحتا مي فرمايند افريت الات و العزة و المناة الثالة اخري ايا شما نديد لات و مناة و عزة كه مردان صالح زمان انها بودند كه اينها را واسطه قرار مي دادند و رسول اكرم ص از اينها سؤال مي كرد كه همينطور در قران است لئن سالتهم من خلق السموات و الارض و سخر الشمس و القمر كه افريده اين اسمانها را و زمين را و مسخر كرده خورشيد و ماه را و درجواب مي كفتند ليقولن الله خالق اينها الله است سبس رسول اكرم ص جرا از اينها مدد مي جويد و در قران هست كه در جواب رسول اكرم ص مشركين جواب مي دادند ما نعبدهم الا ليقربونا الي الله زلفا ما اين بتها كه رمز مردان صالح زمان انها بودند ما اينها را دعا نمي كنيم الا مارا به خدا نزديك و واسطة مي كنند همانكاري كه ما مسلمان سر قبرها و كنبدها مي كنم و انها را واسطة مي كنم بترسيد از عذاب الله به اميد ان روزي كه اياك نعبد و اياك نستعين در سراسر دنياي اسلام تحقيق بيابيد و نفروشيم اخرت را به اين دنيا كوتاه و التماس دعاء
27 | روژين | , ایران | ١٢:٠٠ - ٠٧ ارديبهشت ١٣٨٩ |
از اين كه تا اين قدر سريع جوابم را داديد بي نهايت از شما سپاسگزارم لينكك ارسالي شما را به دقت مطالعه كردم از اياتي كه ارسال كرديد متشكرم ولي باز هم جاي اين شبهه باقي است كه شفاعت تنها برداشتي اغراق آميز از دعا كردن توسط ديگري است هر كسي مي داند كه دعا كردن براي ديگران كاري پسنديده در نزد خداست ولي شفاعت و بت سازي ار مقبره ائمه اطهار از نظر فطرت خداجوي من همان كاري است كه بت پرستان زمان پيامبر انجام دادند وهمان شركي است كه خداوند از گرويدن به ان نهي نموده است لحظاتي با قلب خود خلوت كنيد و اگر من خطايي گفتم مرا عفو كنيد و باز هم از مكاتبه با منه مضايقه نكنيد لازم به يادآوري است من سني نيستم و گرايشي به روايات و كتب سني ندارم تنها فطرتم را آزاد گذاشتم تا خود راهش را انتخاب كند نه معصومم نه از جنسي خاص انساني هستم از جنس شما و نمي توانم نگارش دست بشر را بر آيات خدا برتري دهم باز از اين كه وقت نهاده و در اين مناظره گام گزارده ايد سپاسگزارم

پاسخ:

با سلام
دوست گرامي
1- فرموده‌ايد «ولي باز هم جاي اين شبهه باقي است كه شفاعت تنها برداشتي اغراق آميز از دعا كردن توسط ديگري است هر كسي مي داند كه دعا كردن براي ديگران كاري پسنديده در نزد خداست»!
به عكس فرموده شما ، شيعه ، شفاعت را چيزي جز آنچه شما گفتيد نمي‌داند ! و بزرگ شدن شفاعت ، توسط وهابيون بوده است ، تا ادعا كنند شفاعت امري است بسيار عجيب و غير قابل قبول !
البته اثر شفاعت ، بسيار بزرگ است ! يعني بخشش گناهان ( و طبق برخي روايات اهل سنت ، بخشش گناهان كبيره)
2- فرموده‌ايد «ولي شفاعت و بت سازي ار مقبره ائمه اطهار از نظر فطرت خداجوي من همان كاري است كه بت پرستان زمان پيامبر انجام دادند وهمان شركي است كه خداوند از گرويدن به ان نهي نموده است»!
آيا طلب شفاعت از ائمه ، با طلب شفاعت از يعقوب نبي فرقي مي‌كند ؟! فطرت خداجو فطرتي است كه همه آيات قرآن را قبول كند و نه اينكه «نؤمن ببعض ونكفر ببعض» باشد !
در مورد بت سازي از مقبره ! آيا ما شيعيان مقابر را مي‌پرستيم ؟! يا تنها در مقابر از ائمه طلب شفاعت مي‌كنيم ! شما اين نكته اساسي را مغفول قرار داده و استنتاج كرده‌ايد !
آيا گشتن دور خانه كعبه (دقيقا شبيه عملي كه كفار مي‌كردند) شرك است ؟! يا هدف و قصد فرق مي‌كند ؟!
آيا طلاكاري درب كعبه و اكرام خانه كعبه به نظر شما شرك است ؟ و بت‌پرستي ؟
3- فطرت آزاد ، نمي‌تواند به همه حقايق برسد ! و اگر چنين بود ، انسان نيازي به قرآن و پيامبر نداشت !
گاهي چيزي به اشتباه جزو فطرت به شمار مي‌رود ، اما در حقيقت چنين نيست ! و اشتباه در تطبيق است !
بهتر است به جاي استدلال به فطرت ، به قرآن كريم استدلال كنيد !
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات

28 | عبدالله | , ایران | ١٢:٠٠ - ٠٩ ارديبهشت ١٣٨٩ |
اللهم صلّ علي فاطمة و أبيها و بعلها و بنيها و السرّ المستودع فيها
اگر بدانيم كه "در هر سخني غرضي نهفته است" و إصرار معاندين بر إنكار/إلقاي شبهة در أصول و شعائر دين مبين را علّت يابي كنيم، خواهيم دانست كه تمام جهد معاندين براي جامه ي تحقق پوشاندن به اين كذب تاريخي است كه "لا نبي جاء لا وحي نزل" اللهم العن أوّل قائل به و آخر تابع له. نطفة ي اين فتنة با توسل به شيطان الرجيم و ساير فسقة الجن و الإنس بسته شده ولي براي ردّ گم كني و پيشدستي ميگويند "توسل شرك است". غافل از اينكه دُمِ خروسِ توسلشان به قدرتهاي شيطاني خيلي وقت است كه لو رفته! حال ميخواهيم بررسي كنيم كه اگر بفرض محال، توسل شرك باشد فائدة ي إصرار بر اين قول ازسوي معاندين دين مبين چيست؟ يعني اين خطّ را اگر كسي سوار شد ايستگاه آخرش كجاست؟ بديهي است قبل از رسيدن به آخر خط بايد از ايستگاههاي بين راه گذشت، پس بهتر است از أوّل شروع كنيم. بني أمية لعينة از إبتداي بعثةالنبي(صلي الله عليه وآله) خواستند با توسل به هر زر و زور وتزويري (از پيشنهادِ حق السكوت گرفته تا حصر و تبعيد و توطئة ي قتل و بده بستون و برگزاري خويشاوندي ظاهري) خواستند نور پرفروغ إسلام را خاموش كنند كه با اينكه درطول 14قرن، زر و زور و تزوير را بتمامه در إختيار گرفته و از هيچ ظلم و جوري نسبت به أهل البيت و آل و عترة النبي(صلي الله عليه وآله) كم نگذاشتند، بقول خودشان متأسفانه نشد كه نشد! أمّا در عصر حاضر كه نشانه هاي ظهور منجي بشر از شرّ شرك و ظلم و ضلال و إضلال كاملاً هويداست (چرا كه أكثريت عوام و عامة سواد خواندن و نوشتن يافته و به پرسشگري روي آورده و ميپرسند: جنين6ماهه ي سيدةالنساء العالمين و طفل6ماهه سيدالشباب أهل الجنة "بأيّ ذنب قتلت"؟!) نوادگان آن منافقين معاند دين مبين براي پيشگيري از ظهور دولة كريمة به دست و پا افتاده و با توسل به مذهب تراشي، شبهة افكني و بهانه گيريهاي بني إسرائيلي ميخواهند أفكار عمومي را از بخاطرسپاري و تذكر جنايتهاي فجيعشان، وقيحانه با توسل به خودِ "توّسل" منحرف كنند. و أراجيفي سرهم ميكنند كه مرغ پخته را بخنده واميدارد! اين أحمقهاي رسوا نميدانند كه اگر براي زدودن مظاهر شرك آباء و أجدادِشان، أفزون بر شكستن بتهاي كعبة، العياذبالله تخريب آنهم لازم بود، حتماً از نظر نبي مكرم إسلام غايب نمانده و حال اينكه الله تعالي ميفرمايد: "إنّ أوّل بيت وضع للناس للذي ببكة مباركاً و هديً للعالمين" (آل عمران96). حجرالأسودي كه از برف سفيدتر بوده، خودِ همين أمثال اين منافقين بلمس ناپاكشان سياه كرده اند؛ امروز إلتماس آنرا شرك مينامند! از بحث دور نشويم اينكه ميگويند توسل شرك است نه از روي دلسوزي بحال ما رفض كنندگان غاصبين خلافة است بلكه از اين ميسوزند كه هرساله براي زيارت أربعين سيدالشهداء(عليه السلام) بيش از 5ميليون زائر پياده رهسپار ميشوند ولي قبر عثمان، فضله گاهِ طيورالمدينة و قبر معاوية و يزيد مزبلة ي شام است! اين منافقين حسود از اين ميسوزند كه چرا خداي جلّ و علي در تربة الحسين(عليه السلام) شفاء قرار داده ولي همه ي مسلمين ميدانند كه دليل توفيق إجباريِ همجواري نبي مكرم(صلي الله عليه وآله) براي أولي و دومي فقط اين بود كه زمين از پذيرش جنازه هاي آندو إباء داشته و آنها را چندبار پسزده و بإصطلاح بالا آورد! خداي متعال مشتِ اين منافقين حسود را در قرآن الكريم باز كرده ميفرمايد:"و إذا مسّكم الضرّ في البحر ضلّ من تدعون إلا إياه فلمّا نجّاكم إلي البرّ أعرضتم و كان الإنسان كفورا" الإسراء67 عقلاء دانند كه اگر توسل نباشد سلسله مراتبي در ميان نيست، وجاهتي دركار نيست، قرابة رحم ي نيست، حرم رسول الله ي نيست، بيت فاطمة و بضعة النبي اي نيست، بدتر از آن جرمي را كه الله تعالي يك سورة در قرآن المجيد در تقبيحش نازل فرمود تكرار كردند(تبّت يداهم) نوه رسول الله(صلي الله عليه وآله) را شهيد و دخت نبي المكرم، أمّ أبيها و سيدة النساء العالمين(سلام الله عليها) فقط95روز بعد از رحلة پدرش، در سن18سالگي بشهادت رسيد. أميرالمؤمنيني را كه منصوب خدا و رسول در 18ذالحجة است در 28صفر همان سنة فقط70روز بعد از عيد إنتصابش، همان منافقين حسودي كه از ترس جانشان(چون عذابِ آني منكِر ولاية علي بن أبيطالب عليه السلام را بچشم ديدند) به دروغ و رياء بايشان"بخّ بخّ لك يا علي أصبحت وليّ كل مسلم و مسلمة" گفتند، بدتر از هر"ذليل المسلميني" خانه نشين كرده و به اينحد هم إكتفاء نكرده حضرتش را بقول خودشان همچون شتر سركش با طناب بگردن، كشان كشان به مسجدالني(صلي الله عليه وآله) برده و در پاي منبر غصبي با شمشير قبولاندند! و از اينجا نفاق/إرتدادشان آشكار ميگردد زيرا اگر براستي قبول كردند كه علي(عليه السلام) وليّ مؤمنين است، چرا از كمترين حقوقِ إنساني (حتي حقِ عدم إعتراض به غصب حقوقش) محرومش كردند. پس از دو حال خارج نيستند؛ اگر از إبتداء ولايتش را قبول نكرده بودند ولي جرأت إعتراض نداشتند، منافق بوده و در اينفرض از كافري كه إعتراض كرده و فوراً تنبيه شد، نامردتر اند؛ چون به حضرتش تبريك گفتند. اگر در يوم الغدير با حضرتش بيعة كرده و سپس پيمان شكسته اند، ناكث و مرتدّ اند.
خلاصه، منافقين حسود امروزه با إطلاق شرك به شعائر دين مبين ميخواهند مسلمين را از توسل به ثقلين (كتاب الله و عترةالنبي) و تمسك به عروةالوثقي و إستضائة از مصباح الهدي و ركوب در سفينةالنجاة بازدارند. غافل از اينكه چراغي را كه ايزد برفروزد، هرآنكس پف كند ريش/ريشه اش بسوزد.
ما، رفضة ي غاصبين خلافت، در دعاي توسل ميگوئيم:"يا وجيهاً عند الله إشفع لنا عند الله" آيا اين توسل ناشي از شرك است يا اين إدعاي شرك ناشي از حسد كسانيست كه هيچ وجيهي عندالله ندارند تا به او براي شفاعة نزد خداي سبحان توسل بجويند؛ حيوانكي ها!
السلام علي الحسين و علي علي بن الحسين و علي أولاد الحسين و أصحاب الحسين
29 | يك شيعه | , ایران | ١٩:٥٥ - ٢٩ ارديبهشت ١٣٨٩ |
به نام خدا با عرض سلام و خسته نباشيد. اول از شما به خاطر بحث مهمي كه درج كرده ايد كمال تشكر را دارم چرا كه با توجه به آيات متعدد و پرشماري كه در قرآن كريم در رابطه با اين موضوع آمده است مشخص است كه اين بحث و نحوه اعتقاد به آن تاثيري جدي در زندگي و سرنوشت افراد در دو جهان و به خصوص در جهان آخرت دارد. از نظر بنده اهميت اين موضوع به قدري زياد است كه وظيفه همه ماست (چه شيعه چه سني چه وهابي و چه ...) كه تعصبات بي برهان خود را كنار بگذاريم و هدف ما تنها و تنها "كشف حقيقت" باشد نه اثبات برتري مذهب خود بر ساير مذهب ها چرا كه اين تعصبات ما را از كشف حقيقت و سعادت بزرگ اخروي قطعا دور مي سازد. من با افتخار مي گويم كه يك شيعه مي باشم و اولين منبع رفع شبهاتم قرآن كريم مي باشد. بنده آيات فراواني در قرآن يافته ام كه "صراحتا" و بدون نياز به تفسيرهايي كه ما را از "اصل بيان آيه" دور مي سازند توسل به غير خدا را رد ميكنند كه برخي از دوستان اين آيات را آورده اند و من فقط به يكي از آنها اشاره مي كنم: ايه 30 سوره لقمان :
ذالک بِاَن الله هو الحق و "ان ما يدعون من دونه الباطل" و ان الله هو العلي الکبير
اين قدرت کامل (بدين سبب است) که خداي حق مطلق است و "انچه به جز او مي خوانيد همه باطل محض است" و تنها خدا بلند مرتبه و بزرگوار است.
و در آيه 106 سوره يوسف آمده است : و ما يومن اكثرهم با الله الا و هم مشركون
و اكثر خلق ايمان نمي آورند مگر اينكه مشرك باشند
به اميد هدايت يافتن همه ما
30 | سعيد | , ایران | ١٩:١٩ - ٢٠ تير ١٣٨٩ |
در مورد كلمه يا متنو چند بار خوندم جواب نگرفتم!بي زحمت يا علي را تفسير كنيد_بعد در مورد فلا تدعو مع الله هم مطلبي را بيان كنيد ممنون
31 | علي | , ایران | ٢٣:٢٩ - ٠٦ مهر ١٣٨٩ |
چرا در بحث توسل اين حديث را از بخاري باب صلاه الاستسقا،ح1010 و باب فضائل حديث3710 نياورديد؟
(قضيه توسل عمر به عموي پيامبر براي دعاي عباس عموي پيامبر براي آمدن باران)
32 | نجات قاضي پور | , ایران | ٢٠:٤٦ - ٠٩ دي ١٣٨٩ |
سلام آقا علي مگر در اين آدرسي كه گفتي حديث اين نيست: حدثنا محمد بن بشار: حدثنا غندر: حدثنا شعبة، عن أبي إسحاق قال: سمعت البراء بن عازب رضي الله عنهما قال: أول من قدم علينا مصعب بن عمير وابن أم مكتوم، وكانا يقرئان الناس، فقدم بلال وسعد وعمار بن ياسر، ثم قدم عمر بن الخطاب في عشرين من أصحاب النبي صلى الله عليه وسلم، ثم قدم النبي صلى الله عليه وسلم، فما رأيت أهل المدينة فرحوا بشيء فرحهم برسول الله صلى الله عليه وسلم، حتى جعل الإماء يقلن: قدم رسول الله صلى الله عليه وسلم، فما قدم حتى قرأت: "سبح اسم ربك الأعلى" في سور من المفصل برادران لطفاً منو راهنمايي كنين چطوري ميتونم بهاين منابعي كه شما در نقل حديث ذكر ميكنين دست رسي پيدا كنم و بگردم پيدا كنم..
33 | عادل | , ایران | ٢٢:٣٥ - ٢٥ دي ١٣٨٩ |
مشركان كساني هستند كه از غير خدا (بتها مجستمه افراد خوب .. سنگها ... پيامبران .. زيارتها .. امامان .. شامل غير خدا ميشود) معبودهايي را انتخاب ميكنند و ميگوييند ما نمي پرستيم اينها را مگر اين كه ما را به خداوند نزديك كنند ... ميگفتند ما خيلي كوچيكيم ..گنهكاريم .. رو سياهيم ممكنه خدا ما را نپذيرد ... و مثال ميزدند مشركان : ميگفتند همه افراد ملت لياقت ندارند شايستگي ندارند كه با شاه مملكت تماس بگيرند و از او حاجت بخواهند ... استاندار وفرماندار وكيل و وزير براي همين است كه مردمي كه نمي توانند و امكان ندارند با شاه تماس بگيرند ... از طريق مقامات حاجت خود را به دربار برسانند ... و شاه به وسيله مامورين كار اونها را انجام بدهد ... اونها ميگفتند... خدا خيلي بزرگه ...ما با اين نمايندگان خدا روي زمين (مجستمه افراد خوب بتها ) تماس ميگيريم اينها نزد خدا كمكمون ميكنند ... (البته جديدا" امامان و زيارتها نيز به اين ليست افزوده شده )حالا اينها اشتباه ميكردند چون اگر شاه ميتوانست اگر رئيس جمهور ميتوانست با همه مردم تماس بگيرد ديگه وزير و وكيل لازم نبود ... عجز رئيس جمهور و شاه باعث شده كه وزير و كيل بوجود بياد ... خدا كه عاجز نيست ... خداوند از رگ گردن به بنده خودش نزديكتره به نص قرآن : ونحن اقرب اليه من حبل الوريد سلام آيا درست است؟ لطفاَ جواب بدهيد

پاسخ:

با سلام

دوست گرامي

طبق اين تعريف ، فرزندان يعقوب اشتباه كرده‌اند كه پدر خود را واسطه كردند ، يعقوب نيز اشتباه كرد ، چون وقتي خدا اقرب من حبل الوريد است چرا از يعقوب بخواهيم واسطه شود ؟ فرزندان را مستقيما به درگاه خدا مي‌فرستاد !

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

34 | آيينه | , ایران | ١٦:٣١ - ٢٦ دي ١٣٨٩ |
ببسم الله الرحمن الرحيم.با سلام. در روايات شيعه سخناني از پيامبر اسلام صلي الله عليه و آله وجود دارد كه گفته اند مردگان از زنده ها بهتر مي شنوند و مي فهمند و به اوضاع خانواده شان پس از مرگ رسيدگي مي كنند و... آيا اين گونه روايات كه در آن به آگاهي و حيات مردگان اشاره دارد در منابع معتبر اهل سنت نيز وجود دارد؟ با تشكر و خسته نباشيد.

پاسخ:

با سلام

دوست گرامي

وقتي در قرآن هست كه پيامبران با مردگان سخن مي‌گويند ، نيازي به روايات نيست ، جداي اينكه اين مطلب در روايات اهل سنت نيز آمده است .

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

35 | عادل | , ایران | ١٦:٣٨ - ٢٦ دي ١٣٨٩ |
حال بگو بدانم کسي که گناه کبيره مي کند اون هم به تکرار ايا جز شرايط مي شود ........ روز قيامت روزي است که به حق کسي ظلم نمي شود ...... من که خودم را نگه داشتم و گناه نکردم با اون کسي که گناه کرده برابر است ..... كه طبق آن حديث شايد جعلي او كه گناه كبيره انجام داده بايدشفاعت نصيبش شود و بامني كه خودم رو از گناهان كبيره حفظ كرده ام يكي است؟

پاسخ:

با سلام

دوست گرامي

1- چه كسي گفته است كه مقام كسي كه بدون شفاعت به بهشت برود ، با كسي كه با شفاعت به بهشت برود يكي است ؟ درجات بهشت بسيار مختلف است

2- آيا كسي كه در قيامت مورد شفاعت قرار مي‌گيرد ، ديگر قبر و برزخ ندارد ؟ ممكن است در قبر عذاب شود اما در قيامت مورد شفاعت قرار گيرد .

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

36 | عادل | , ایران | ١٠:٣٥ - ١٢ بهمن ١٣٨٩ |
سلام
قبل از اينکه مطلب توسل خوانده و در مورد ان اظهار نظر کنم و از شما بخواهم از قوه عاقله اي که خداوند به هر انساني بخشيده براي فهم مطالب استفاده کنيد در مورد همون بحث قبل مطالبي عرضه ميکنم ...

اولا اينکه مسئله شفاعت عمومي نيست بلکه براي عده خاصي که داراي شرايط روشني از مسلماني و تعهد باشند جاري است ... و خداوند در مورد شفاعت علنا مي گويد که هيچ کس روز قيامت حق شفاعت نداره مگر با اجازه خدا .... بر فرض که خدا حق شفاعت توسط محمد و ال محمد صلوات الله عليهم اجمعين را نسبت به انساني داد که مستحق دوزخ بوده .... اولا اينکه شفاعت باعث رفتن به بهشت او نمي شود بعدش هم تازه بايد شرايط شفاعت داشته باشد ... مثلا بنده يک عمر مسلمان متعهد بودم ولي يک باز شراب خوردم خوب اگر خدا با توجه به اينکه ديگر خطايي نداشتم شفاعت را بر من جاري کند باعث ميشه عذاب رفع بشه ولي دخول به بهشت محل تامل است ........ 2 - چه کسي اين حرف مسخره بي پايه را که خلاف قران کريم است زده است که فرد در برزخ عذاب کشيده و ديگر در قيامت فارق از گناهان مي شود !!!!!!!!!!!!!! 1ناه مي برم به خدا از حرف هاي گزاف .... پس ديگه جهنم و اين همه حرف و سخني که خدا از قيامت و عاقبت ظالمين و خلد ان ها در دوزخ مي گويد همگي کشک است چون فرد تو برزخ جواب پس ميده .... بايد قبول کنيد که فمن يعمل مثقال ذره خيرا يره و من يعمل مثقال ذره شرا يره
37 | adel | , ایران | ٢٤:٥٩ - ١٧ بهمن ١٣٨٩ |
سلام
جواب من رو نداديد؟
38 | سهيل | , ایران | ١٢:٢٤ - ٢٣ بهمن ١٣٨٩ |
سلام دوستان متن زير سوالها و شباهت برادر اهل سنتي هست که مطرح و پرسيده دوستاني که تو اين بحث خبره هستند به هر نحو مستند جوابش رو بدهند: ---------------------------------------------------- سلام دوست من ! واقعا از فضاي روحاني وبلاگت لذت بردم ! من يه مسلمان و شيعه هستم و عاشق امام زمان ! چندوقت پيش با يه سني بحثم ش که توهيناتي به مذهب ما کردو مارو نجس خوند و اين حرفا منم باهاش برخورد کردم يه چيزي گفت و گفت اگه جواب اينو بيارم مرد هستم منتها من اطلاعات زيادي ندارم تا جوابشو بدم ميشه شما کمکم کنيد اخه داره دير ميشه و اون هي به من تيکه ميندازه و ميگه رافضي کثيف و اما متن سوالش اين بوده حقانيت خودم مسئله اي نيست ميخواهم خرافه بودن مذهب شيعه ي رافضي را اثبات کنم تا رهايش کنيد اونوقت خودتان حقيقت را مي يابيد و دقت کنيد شيعه رافضي يک مذهب جعلي است پس خواهشا نام امام صادق را به ته مذهب جعليتان نچسپانيد چيزي که از امام صادق بيادگار مانده است فقه جعفري است که اهل سنت هم قبول دارند نه مذهب جعفري پس قاطي نکنيد لطفا اميدوارم فرق فقه و مذهب را بدانيد فقه شامل چه احکامي؟ و مذهب شامل چه عقايدي؟ است اما درباره موضوع و هدف و عقايدو غيره که گفتيد از لحنتان مشخص است که شيعه هستيد و به مذهبتان سخت ايمان داريد و بدون هيچ گونه شکي بر حقانيتتان واقفيد پس بگذار من عقايدم را درباره ي شيعه بگويم تا بدانيد؟ دو شيعه داريم يکي شيعه علي يا همان حزب علي (شيعه=حزب) که مسلماناني مخلص و منتقدان سرسخت بني اميه بودند بودند و با سقوط بني اميه تا حدودي به اهداف خود رسيدند شيعه ديگر (شمايان) جرياني ايراني يهودي بر خلاف امت عربي اسلامي که توسط جرياني يهودي بوسيله عمال ايراني هدايت مي شد و تحرکاتشان از زمان سقوط بني اميه آغاز شد و هيچ قدرتي نداشتند تا اينکه حکومت صفويه در ايران روي کار آمد و يهودياني از شمال بيت المقدس (جنوب لبنان) بعنوان علماي شيعه به ايران آمده و وارد دربار صفويه شدند و مذهبي بنام شيعه اختراع کردند و آنرا به همان جريان قديمي شيعه ي علي (رض) نسبت دادند اينها حاصل تحقيقات خودم است و نه پدرم ونه مولوي محلمان به من ياد نداده اند زيرا خوشبختانه تسنن مذهب تعليم و تحقيق است نه تقليد و تحميق اينم عقايد من در مورد شيعه تحقيق کنيد اگر اشتباهه بگيد اشتباهه

پاسخ:

با سلام

دوست گرامي

1- اين نويسنده با مغالطه تلاش داشته است كه حقيقت امر را پنهان كند ، اما يك سوال ساده گفته است «شيعه=حزب» اين حزب در چه زماني تاسيس شد ؟ در زمان رسول خدا (ص) يا در زمان خلافت اميرمومنان ؟ به اقرار علماي اهل سنت در زمان خود رسول خدا (ص) !

واگر چنين است ، مقصود اين حزب و هدف آنها چه بود ؟ باز به اقرار علماي اهل سنت اين حزب علي عليه السلام را شايسته خلافت بعد از رسول خدا (ص) مي دانستند لا غير !

2- گفته است حزبي شيعي و ايراني ديگر به نام شمايان وجود دارد ! كاش مدركي براي اين سخن ارائه مي‌كرد ! اما در هر صورت آيا علامه حلي و ساير علماي بزرگ شيعه كه همگي عرب و از غير ايران بودند ، اين حزب را تاسيس كردند ؟!

3- آيادر اشكالاتي كه شيعيان بر كتب اهل سنت ، يعني بخاري و مسلم و ساير كتب معتبر نزد اهل سنت وارد مي‌كنند ، و اهل سنت براي آن جوابي ندارند ، فرق مي‌كند كه اشكال از شيعه به معني اول يا دوم يا سوم باشد ؟ وقتي سني نتواند جواب بدهد چه فرق مي‌كند كه اشكال از كجا باشد ؟ نشانگر بطلان اعتقادات آنها است !

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

39 | ساعي | , چین | ٠١:٠٦ - ٢٦ آبان ١٣٩٠ |
سلام ... من سني ام و به سني بودن خود هم مي بالم ولي وهابي نيستم و اعتقادات اين تازه به دوران رسيده ها هم براي من با تفسير آيه به رأي و فهم خودشان هيچ اثري ندارد ... اينان مشتي بي ادب هستند که پشت به بزرگان دين خود کرده اند و خود به يک عقيده اي وابسته شده اند و پافشاري ميکنند . اگر واقعا درست ميگوييد : حضرات ابن تيميه و ... که من اصلا و ابدا کتابي از آنها نخوانده ام و هرگز هم نسبت به علما بي ادبي نميکنم . چرا در طول تاريخ هيچ نقشي براي دين مبارک اسلام نداشته اند و اگر داشته اند چرا 1400 سال است که يادي از آنان نميکنند مگر عده معدودي ؟ شما امام غزالي و امام فخر رازي و مولانا و حافظ و سعدي و خواجه عبدالله انصاري و انسانهاي عرفان مشرب راستين .... را زير سوال مي بريد و آنها را به ندانستن درست آيات الهي متهم ميکنيد . در حاليکه شما خود علمي نداريد که يک سطر به نثر چون غزالي و فخر رازي و ابن عربي بنويسيد . سواد و خواندن شعر را نميدانيد و از نظم و آرايه هاي ادبي چيزي حاليتون نيست که بزرگان گفته اند : يجوز لشاعر ما لا يجوز لغيره ؟ چهار نکته را به ياد بسپاريد ؟ براي فهميدن درست مطلبي اين چهار نکته از ضروريات محسوب ميشود : اولا : روخواني و درست خواني و ترجمه کردن از طريق علم نه از روي بي سوادي و فقط رونوشت کردن از ترجمه ديگران . ثانيا : تفسير و تشريح کردن مطلب : نه هر کسي که تفسير کرد مفسر است ، بلکه تفسيري که مفسرش پي به روح کلمات برده باشد . زيرا اين کلمات از عالم ملکوت نازل شده و معاني روحاني دارد . ثالثاً : درک درست مطلب : يعني اين آيات و احاديث شأن نزولش کي بوده ؟ در مورد چه کساني نازل شده است ؟ ناسخ و منسوخ شده يا نه ؟ آيا در اين زمان ميتوان از بعضي آيات در مورد برادران مسلماني به صراحتاً استفاده کرد ؟ .... رابعاً : ايما و اشاره : هر حرفي صورتي دارد و معنايي ؟ چه کساني اهل صورت هستند و چه کساني اهل معنا ؟ مقام ايما و اشاره بالاترين مقام درک صحيح مطالب است ؟ ميان ما و خدا هفتاد هزار حجاب است : به قول شيخ ابوسعيد ابوالخير : در رفع حجب باش نه در جمع کتب // با جمع کتب مي نشود رفع حجب .... و در آخر جوابي براي برادران تشيع مينويسم ، شما که گفتيد در مورد علم و عمل و ... خلفا و صحابه و ازواج مطهرات اهل تسنن اگر توانستيد ده صفحه بنويسيد ؟ اين سخن شما دال بر بي علمي شماست . اگر در دنياي مسلمانان مثلا هزار تا کتاب تا الان نوشته شده باشد ... بدون تعصب يقينا 990 عدد از آنها مال اهل تسنن هست و از آن 990 عدد در هر کدام صدها صفحه در مورد سيره پيامبران سيره اصحاب و علي الخصوص خلفاي راشدين و اهل بيت حضرت و ازواج مطهرات نوشته اند . مولانا و سعدي و فردوسي و سنايي و خاقاني و نظامي و عطار و اشارات حافظ و خواجه عبدالله و ... هزاران هزار ... چون شما نخوانده ايد دال بر نبودن آن نيست . پس لطفا قضاوت خود را بعد از اتمام مراحل علمي خود بيان کنيد . حداقل اين را به ياد بياريد که ايران به دست کدام حضرتي روي به اسلام آورد و در زمان کدام خليفه اين خلعت ايمان به تن ايرانيان پوشانده شد . يا تاريخ نخوانده ايد يا به تحريف تاريخ دست گماشته ايد . انسان يک ذره از خود انصاف به خرج ميدهد ... و اما برادران تازه مذهب : در نعت امام فخر رازي چنين گفته شده است : فخر رازي علم را ليتي کند // پيش مرغان ريزد و تي تي کند ... سواد شما تا چه حدي هست که سخنان اين بزرگان را مردود اعلام ميکنيد و خود را بر مسند و کرسي حق گويي مي نشانيد . در حاليکه اين بزرگان از نظر زماني به آن حضرت از من و شما نزديکتر بودند و از نظر علمي از من و شما بالاتر بودند و از نظر تقوا از من و شما متقي تر بودند و هستند و خواهند بود ... شما ظاهر گفته رسول الله را به خود ميگيريد . آنان ظاهر و باطن حضرت را سنت نبوي خويش ميدانند . شما با دست آل سعود شکمهاي خود را سير ميکنيد ، عارفان با شريعت حضرت صل الله عليه وسلم و سنگ بستن به شکمهايشان مثل آن حضرت به مقام اجتهاد و فقاهت و ولايت رسيده اند . شما تغذيه از ظاهر شريعت ميشويد ولي آنان از روح و معناي سخنان حضرت تغذيه ميشوند و مراحل روحاني را طي ميکنند . شما حديثي که به نام حضرت باشد ، ميگوييد درست است و آنان نسبت آن حضرت را درک ميکنند و پي به تحريف و و دروغ يا راست بودن حديث حضرت ميبرند ... واقعا متأسفم که به فتواي چند تا از علماي ظاهر بين تيشه بر ريشه حقيقيت محمدي ميزنيد . حافظ عليه الرحمه ميفرمايد : چون سخن اهل دل بشنوي مگو که خطاست // سخن شناس ني اي جان من خطا اينجاست . : در پايان بيتي از شيخ سعدي عليه الرحمه مينويسم و ميگويم که اگر حرفهاي شما درست بود بايد جاء الحق و زهق الباطل ميشد که خدا را شکر باطل بوديد و تا اين زمان ريشه نگرفته ايد : سعديا مرد نکونام نميرد هرگز // مرده آن است که نامش به نکويي نبرند ... آناني که حقيقت بودند تا قيام قيامت نام و گفته ها و استنباطشان از آيات الهي و احاديث قدسي و نبوي زنده خواهد بود . آنانيکه درگير تعصب و جهل خود بودند ، جزء آن هفتاد و دو ملت خواهند بود که حضرت فرمود : ستفرق امتي علي طيف و سبعين فرقه والناجيه منهم واحده : بزودي امت من به هفتاد و چند فرقه منشعب ميگردند و از ميان آنها فقط يک فرقه رستگار خواهد شد ... لبيک يا رسول الله ... حافظ عليه الرحمه هم چنين ميگويد : جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه // چون نديدند حقيقت ره افسانه زدند ... قبل از اينکه چشم شما را (کلا لو تعلمون علم اليقين / لترون الجحيم / ثم لترونها عين اليقين / ثم لتسئلن يومئذ عن النعيم ) بينا کند : علم يقين رسيده ايد اصلا مقام يقين نميدانيد بعد از کدام مقام براي انسان روي ميدهد ... قبل از اينکه انسان چشم يقينش در جهنم به اصل و معناي حقيقي آيات خدا و سخنان بزرگان باز بشود . سعي کند در اين دنيا به مقام عين اليقين نايل شود که آن هم با بحث و جدل در سايتها و کتابها و غيره حاصل نميشود . ايشان که هنرمند و زکي اند بدانند و بخوانند // وآنانکه خمولند و نفهمند ندانند و بمانند
40 | هادي | , ایران | ١٨:١٠ - ٢٩ دي ١٣٩٠ |
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَلاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاء عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ (سوره آل عمران آيه ﴿۱۶۹﴾ ) هرگز كسانى را كه در راه خدا كشته شده‏اند مرده مپندار بلكه زنده‏اند كه نزد پروردگارشان روزى داده مى‏شوند اين هم جواب اون عزيزاي كه فكر مي كنند ائمه عليهم السلام مرده اند از مقاله زيباتون هم تشكر مي كنم. اللهم عجل لوليك الفرج.
  بعدی [1] [2]  
* نام:
* پست الکترونیکی:
* متن نظر :
  

آخرین مطالب
پربحث ترین ها
پربازدیدترین ها
صفحه اصلی | تماس با ما | آرشیو | جستجو | پیوندها | لیست نظرات | درباره ما | فروشگاه | طرح پرسش | گنجینه ولایت | نسخه موبایل | آثار و تألیفات | العربیة | اردو | English